Meer dan 20 jaar geleden, toen Jamie Oliver zijn School Dinners-campagne en tv-serie begon, merkte hij iets op dat blijkbaar een bekende chef-kok nodig had om erop te wijzen: we hadden normen voor hondenvoer, maar niet voor wat we kinderen op school voorschotelden. Hij is nooit gestopt met die trom te slaan, en zelfs na de monumentale aankondiging deze week over schoolvoedselnormen in Engeland, zegt hij dat we moeten onthouden waar we begonnen.

Kinderen in het staatssysteem zitten 190 dagen per jaar op school. Als ze daar ontbijten en lunchen, is het grootste deel van wat ze dagelijks consumeren in handen van hun school. Aangezien kinderen minder dan de helft van de aanbevolen hoeveelheid fruit en groenten consumeren, maar twee keer de aanbevolen hoeveelheid suiker, is schoolvoedsel een enorme kans om voeding op grote schaal direct te verbeteren.

Goed eten rond een gedeelde tafel gaat niet alleen over gezondheid. Het is een kernonderdeel van de sociale verbinding en het gevoel erbij te horen van een kind. Goed gevoede kinderen zijn gelukkiger, hebben meer energie en minder ziektedagen, en hun leren en gedrag verbeteren ook. Het is niet verrassend dat 80% van de leraren het erover eens is dat ongezond eten tijdens de lunch en pauze kan leiden tot storend gedrag, en 85% zegt dat voeding het concentratievermogen van leerlingen beïnvloedt. Maar wie heeft wetenschappelijk bewijs nodig? Iedereen presteert beter met een volle buik vol goede dingen.

Krijg schoolvoedsel goed en de prijs is enorm - niet alleen voor kinderen vandaag, maar voor de volwassenen die ze worden. Voed kinderen goed en ze hebben een betere kans op gezondere levens, grotere productiviteit en minder langdurige druk op de NHS en sociale zorg door voedinggerelateerde ziekten. Dat is geen kleine verandering wanneer obesitas en de daaruit voortvloeiende gevolgen de Britse economie jaarlijks ongeveer £126 miljard kosten.

Daarom is het zo geweldig om te zien dat de regering nieuwe normen aankondigt op basis van de nieuwste wetenschap - voor het eerst in een decennium. Voor deze generatie kinderen zullen ze worden gevoed met meer fruit en groenten, vezelrijke eiwitten en volle granen. Prachtig spul.

Het is een grote en broodnodige update, maar geweldige scholen, cateraars en chef-koks kunnen de uitdaging aangaan. Via de Good School Food awards heeft Oliver aangetoond dat geweldig schoolvoedsel mogelijk en betaalbaar is, en het gebeurt nu al in het hele VK. Neem Chef Russ in Bournemouth. Werkend vanuit een keuken ter grootte van een kast, transformeerde hij het eten op zijn school. Niet alleen steeg de maaltijddeelname van 28% naar 98%, er is nu een wachtlijst van ouders die graag een plek voor hun kinderen willen bemachtigen.

Dit patroon herhaalt zich op scholen in het hele land, en we moeten deze verhalen blijven vertellen, want het gaat in tegen wat veel mensen denken te weten - dat kinderen het 'goede spul' niet zullen eten. Dat horen we al decennia. En we begrijpen het, want de voedselomgeving waar we allemaal mee worstelen maakt het moeilijk om goed te eten. Maar school is anders. Het is een zeldzame, beschermde ruimte waar dat lawaai kan worden weggenomen. Wanneer dat gebeurt, gebeuren er opmerkelijke dingen: kinderen eten - en genieten van - heerlijk, voedzaam eten. Het bewijs is duidelijk: wanneer het eten goed is en de omgeving ondersteunend, neemt de deelname aan schoolmaaltijden na verloop van tijd toe.

Wat Oliver opwindend vindt, is dat deze normen niet op een stuk papier blijven staan. Er zal goede monitoring zijn om ervoor te zorgen dat ze worden nageleefd. Niet om te muggenziften of scholen te betrappen, maar zodat we weten wat werkt, waar scholen het briljant doen, en waar we zorg, liefde en ondersteuning moeten inzetten. Daar komt het School Food Project om de hoek kijken. Niet alle lunchtrays zijn gelijk gemaakt, daarom werkt Oliver samen met Bite Back, Chefs in Schools, School Food Matters en de Food Foundation om ervoor te zorgen dat de nieuwe normen echt voor iedereen kunnen zijn.

Deze nieuwe schoolvoedselnormen zullen eindelijk oplossen wat er op de borden van kinderen ligt, maar het is slechts de helft van het werk. Een heerlijke lunch voedt een kind voor de middag, maar hen leren koken voedt hen voor het leven. Je kunt de beste maaltijden ter wereld serveren, maar als een kind de school verlaat zonder te weten hoe het zichzelf moet voeden, stopt het daar.

Dat is