In 2015 bracht de tweepersoonsstudio Metanet N++ uit, een extreem moeilijke 2D-platformer die tien jaar in de maak was, voortbouwend op eerdere releases teruggaand tot de freeware Flash-titel N. Destijds sprak medeoprichter Raigan Burns beroemde laatste woorden: "We hopen dat het geen nog eens 10 jaar duurt voordat we een game bedenken." Maar hier zijn we dan, meer dan een decennium later, en N krijgt weer een vervolg. En deze keer staat multiplayer centraal.

De nieuwe game heet, absurd genoeg, N Plus Infinity Times Two. Terwijl N++ bedoeld was als de ultieme singleplayerversie van het N-concept, wordt deze game omschreven als "het ultieme virtuele bankhangfeest met een lage instapdrempel en geen plafond." Dat betekent dezelfde soepele, acrobatische platformactie en prachtige, door grafisch ontwerp geïnspireerde beelden, maar nu gebouwd rond competitief of coöperatief spelen met vrienden in een handvol verschillende modi. Het verschijnt ergens in 2027 op de PS5, Xbox, Switch 2 en pc.

Het duo van Metanet heeft de afgelopen 11 jaar aan verschillende dingen gewerkt. Naast de verhuizing van Toronto naar Montreal, hebben ze ideeën voor een paar potentieel grotere projecten geprototypeerd en vorig jaar een 10-jarig jubileumupdate voor N++ uitgebracht. Maar toen, "kregen we in 2022 de 'laten we er nog een keer naar kijken'-kriebel," vertelt Burns aan The Verge.

De studio werkt op een ongebruikelijke manier, althans vergeleken met de meeste game-industrie. Ondanks twee hits in N+ en N++ is Metanet niet gegroeid of opgeschaald. En de reden ligt in de manier waarop ze games maken: het kost simpelweg veel tijd om een game-idee te vinden dat de moeite waard is om als commercieel project na te streven. "We hebben weerstand geboden aan iets doen dat ons vermogen om te blijven itereren en prototypen totdat er iets goeds opduikt, in gevaar zou brengen," zegt Burns.

"Het is belangrijk om die magie te voelen," voegt medeoprichter Mare Sheppard toe. "Dat is wat het maken van games zo boeiend maakt. Dat is wanneer we weten dat we het op een manier doen die goed voor ons is." Burns heeft een duidelijke analogie voor hoe ze werken: "We vinden het leuk om in een band te zitten. Dat is leuk. Veel vergaderen en managen: niet leuk." Deze filosofie lijkt bijzonder profetisch gezien de staat van de game-industrie, waar zelfs de grootste hits op een duidelijk onhoudbare manier opereren.

In het geval van N Plus Infinity Times Two - helaas kunnen we geen goede manier bedenken om die titel in te korten - kwam de vonk deels voort uit het kijken naar hoe jongere spelers met games omgaan. Zelfs als ze alleen spelen, chatten kinderen meestal nog met vrienden op hun telefoon, waardoor alles in wezen een multiplayerervaring wordt. Burns en Sheppard wilden een manier vinden om dat idee te combineren met de couch co-op-ervaringen waar ze mee zijn opgegroeid, wat leidde tot een herziening van het N-concept maar met een multiplayer-twist.

De twee beschrijven het maken van N++ als een slopende ervaring. Als je denkt dat de levels van de game moeilijk zijn, stel je dan voor dat je ze steeds opnieuw moet testen. Een deel van de opwinding over N Plus Infinity Times Two was niet alleen het vinden van een draai aan de formule die leuk zou zijn om te spelen, maar ook om te ontwikkelen. "Deze voelt echt alsof we plezier hebben," zegt Burns. "We zijn echt vloeiend in dit ene instrument. Dus nu wordt de leuke uitdaging om nieuwe muziekstijlen te spelen die we nog nooit hebben gespeeld, maar met dit ding waar we echt comfortabel mee zijn."

Terwijl creatieve industrieën van games tot Hollywood steeds homogener worden, gelooft Burns ook dat er iets belangrijks is aan het doen van werk dat onderscheidend is, zelfs als dat betekent dat je een eerder idee herziet, zoals via de meerdere versies van N. Het lijkt op titels als Hades II en Silksong: indie-ontwikkelde vervolgen die een kernconcept herhaalden, maar met een frisse invalshoek die ze meer maakte dan een standaard vervolg. "Jezelf zijn is hoe dan ook leuker en spannender," legt Burns uit. "Maar ik denk eerlijk gezegd dat het commercieel levensvatbaarder is om iets te doen wat alleen jij kunt, omdat je dan geen concurrentie hebt."