Weer een bloedhete sub-Sahara zomerdag in het late voorjaar. Als dit opwarming van de aarde is, zegt een Hervormingskandidaat: "Laat maar komen." Hij gaat naar buiten naar de bestelbus, start de motor en laat hem draaien – want niets zegt "Ik geef om de planeet" zoals stationair laten draaien van een fossiele brandstofverbrander. Binnen zet hij de radio aan waar Tony Blair aan het woord is. Ja, dezelfde Tony Blair die Irak binnenviel. Een politicus die "verstandig praat", blijkbaar.

Onzin over netto nul. Dat zegt hij. Het is logisch. Denk terug aan de ijstijd – er waren niet zoveel internationale vluchten per dag toen de Neanderthalers leefden, hooguit vijf of zes, en de wereld werd toch een stuk warmer. Dus het is allemaal wakker onzin. Hij maakt een aantekening om te vragen of Tony vrij is om naar Makerfield te komen om wat deuren langs te gaan.

Een WhatsApp van Nigel – loopt 10 minuten vertraging op, afspraak in het lokale café met fotografen en een makke verslaggever. Terwijl hij wacht, checkt hij e-mails. Een van Carol Vorderman, die klaagt dat hij online zei hoe knap ze was. Sommige vrouwen kunnen gewoon geen compliment verdragen. Hij gokt dat ze door de menopauze gaat of zoiets. Maak je keuze, schat, denkt hij.

Dan de e-mail van Danny Kruger – natuurlijk is die er. Hij stuurt elke dag hetzelfde bericht: bewondert zijn noordelijke, arbeidersklasse authenticiteit, verlangt ernaar om een keer met hem mee te gaan om een ketel te repareren. Nog nooit in een sociale huurwoning geweest, nieuwsgierig hoe de kleine luiden leven en of hij zich eerst moet inspuiten met ontsmettingsmiddel. Dan de "maar" – "Ik hou van je typisch directe gebabbel, het is schattig, maar het zou handig kunnen zijn als je de komende drie weken probeert het wat in te tomen."

Eindelijk, de Daily Hate van Zia Yusuf – die vent leeft in een permanente staat van woede. Vandaag valt hij Robert Jenrick aan omdat hij niet begrijpt dat Hervorming's beleid is om elke buitenlander die in sociale woningen woont te deporteren. Hoe dom moet die Jenrick zijn? Godzijdank gaat hij geen afdeling leiden als ze de volgende verkiezingen winnen. Nu is niet het moment om slap te worden. Natuurlijk moeten ze buitenlanders deporteren – daarom noemen ze ze buitenlanders, omdat ze buitenlands zijn. Wie wil er in een land wonen met buitenlanders erin? Die Rupert Lowe weet waar hij het over heeft. Zal Lee Anderson voorstellen om hem te proberen te rekruteren.

Hij rijdt de 50 meter naar het café, loopt naar binnen en roept: "Geef ons het gebruikelijke, schat, en probeer je handen van mijn stopkraan af te houden." Sandra lacht. Nigel is er al, omringd door zijn beveiliging en diverse media. Ziet er natuurlijk en ontspannen uit. "Wat wil je, Nige? En ik heb het niet over Sandra. Boem, boem!"

Nige vraagt om de menukaart. "Ik neem het meest noordelijke ontbijt dat je in elkaar kunt flansen – volledig Engels met extra black pudding. En geen van je chique cappuccino's. Oploskoffie is prima. Ik ben niet zoals die slappeling Andy Burnham – wed dat hij de ochtend begint met een croissant en een havermelk flat white."

"Dat komt omdat hij een middenklasse metroseksueel uit Liverpool is," snauwt de kandidaat. "Hij is niet echt noordelijk zoals wij." Nige glimlacht, stopt een grote vork vol vette bacon in zijn mond terwijl de fotografen foto's maken, stuurt dan de media weg en begint te kokhalzen. "Dat was fucking smerig. Ik eet dat spul nooit meer. Maar jij mag het opeten als je wilt." Twee ontbijten. Resultaat! Het wordt een geweldige dag.

Een half uur later, nadat Nige een paar peuken heeft gerookt en zijn eerste pint van de dag heeft gehad, stappen ze samen in de bestelbus en gaan ze op pad voor campagnevoeren. Eerste stop is een van zijn klanten. "Hoe gaat het, Jim?" "Niet slecht – al lekt de pijp nog steeds." Hij gaat terug om zijn gereedschap te halen, en terwijl hij het lek repareert, vraagt hij op wie Jim van plan is te stemmen op 18 juni. "Vroeger stemde ik op Boris," zegt Jim. "Ik ook – Boris was een geweldige kerel."

"Praat me niet over Brexit," zegt de kandidaat. "Het is een totale ramp geweest. Al die politici zoals Boris en Ni