De Europese Ruimtevaartorganisatie heeft besloten dat haar bestaande vloot van aardobservatieradarsatellieten wel een upgrade kan gebruiken, en ze is bereid daar flink voor te betalen. Op 10 juni maakte ESA bekend dat het Thales Alenia Space heeft geselecteerd om twee Sentinel-1 Next Generation (NG)-satellieten te bouwen, waarbij Airbus Defence and Space de radarapparatuur levert - een herhaling van dezelfde bedrijvencombinatie die de eerdere Sentinel-1-ruimtevaartuigen leverde.
Thales bevestigde dat het een contract heeft getekend waarvan de eerste tranche 700 miljoen euro ($807 miljoen) waard is, hoewel noch het bedrijf noch ESA wilde zeggen wat de totale rekening zal zijn. Airbus waardeerde zijn radarapparatuur-subcontract apart op 345 miljoen euro. De Sentinel-1 NG-ruimtevaartuigen worden de vijfde en zesde in de totale Sentinel-1-serie, allemaal uitgerust met synthetische apertuurradar (SAR) voor aardwetenschappelijke toepassingen. Drie eerdere vogels - Sentinel-1A, -1C en -1D - werken nog, terwijl Sentinel-1B eind 2021 een mysterieuze orbitale storing kreeg.
Wat krijg je voor dat geld? Verbeterde geometrische resolutie van 5 bij 5 meter, tegenover de huidige 5 bij 20 meter - want wazige satellietbeelden zijn zo achterhaald. De nieuwe satellieten krijgen ook een bredere zwadbreedte van 400 kilometer in plaats van 250, en kunnen de polen observeren met actieve bundelsturing. De Sentinel-1-missies maken deel uit van het bredere Copernicus-programma, dat gezamenlijk wordt gerund door ESA en de Europese Commissie, en dat ESA's aardobservatiedirecteur Simonetta Cheli 'het meest geavanceerde milieuobservatieprogramma ooit opgezet' noemde in een verklaring die vermoedelijk niet door een komiek is geschreven.
ESA heeft geen lanceringsdatum aangekondigd voor de Sentinel-1 NG-satellieten, maar ze worden pas begin jaren 2030 verwacht. Airbus voorspelde een eerste lancering in 2034. Ondertussen is Sentinel-1A meer dan tien jaar oud, terwijl Sentinel-1C in december 2024 en Sentinel-1D in november 2025 zijn gelanceerd, elk met een nominale levensduur van zeven jaar - dus er is enige overlap voordat de nieuwkomers arriveren.
In ander ESA-nieuws keurde het Science Programme Committee van het agentschap ook een kleine astrofysica-missie goed met een naam die klinkt alsof hij ontsnapt is uit een Frank Herbert-roman: Arrakihs. Het acroniem staat voor Analysis of Resolved Remnants of Accreted galaxies as a Key Instrument for Halo Surveys, en het ruimtevaartuig zal twee verrekijkertelescopen dragen die gevoelig zijn voor ultraviolet tot nabij-infrarood golflengten om galactische halo's te bestuderen. 'Arrakihs is een baanbrekende en unieke galactische archeologiemissie,' zei ESA's wetenschapsdirecteur Carole Mundell, vermoedelijk zonder de zandwormen.
Arrakihs is ESA's tweede 'Fast' (F-klasse) missie onder het Cosmic Vision-programma, ontworpen om binnen 10 jaar na selectie te worden gelanceerd. De eerste, Comet Interceptor, streeft naar een lancering zo snel mogelijk in augustus 2028. ESA is van plan Arrakihs eind 2030 te lanceren, maar heeft geen lanceerplannen of totale kosten bekendgemaakt, hoewel de kostenlimiet voor F-klasse 175 miljoen euro is. Spanje leidt de inspanning, met het Spaanse bedrijf Satlantis als hoofdaannemer voor het instrument en Added Value Solutions dat eerder een studiecontract voor de satellietbus won.
Dezelfde commissie adviseerde ook om een middelgrote missie genaamd Plasma Observatory te selecteren om plasma's in de magnetosferische systemen van de aarde te bestuderen, met een formeel besluit verwacht in november. En omdat geen goede vergadering compleet is zonder het verlengen van deadlines, keurde de commissie verlengingen goed voor 13 operationele ruimtewetenschapsmissies - waaronder ESA's rollen bij Hubble en Webb, plus kleinere astrofysica-, planetaire- en ruimtewetenschapsmissies. Want waarom zou je stoppen met het universum te bekijken als je het nog een beetje langer kunt bekijken?