In een ontroerend eerbetoon dat zelfs een steen een traantje zou kunnen laten wegpinken, nam het team van NASA's Curiosity Rover deze week de tijd om de ingenieurs te bedanken die de dappere robot aan het rollen houden - en, weet je, niet vast laten lopen in Martiaanse zandvallen.

Lucy Thompson, senior onderzoekswetenschapper aan de Universiteit van New Brunswick en APXS-uplinkleider, schreef een liefdesbrief aan de rover-ingenieurs in de laatste missie-update. Ze merkte op dat ondanks stoffige werkplekken en terrein dat eruitziet als een slechte tuinaanleg, de ingenieurs er deze week alleen al in zijn geslaagd om de arm en instrumenten veilig op vijf rotsdoelen te plaatsen. Dat zijn vijf kansen om rotsen te beschieten met APXS en MAHLI, wat zorgt voor hoogwaardige compositiegegevens terwijl Curiosity de Mount Sharp beklimt door rotslagen van variërende toon en textuur.

Maar de ingenieurs parkeren de rover niet alleen en laten hem selfies maken. Ze zijn ook verantwoordelijk voor het navigeren van Curiosity langs gevaren zoals grote weerbarstige blokken (wielschade, iemand?), zandige plekken (herinner je die keer dat we een beetje vastzaten?) en steile hellingen (glibberig als het Martiaans is). Ondanks een wielongeluk in het begin van de missie en een korte tegenslag met de bodem aan het begin van de beklimming van Mount Sharp, hebben de ingenieurs Curiosity meer dan 23 mijl (37 kilometer) laten rijden en meer dan 4.400 voet (ongeveer 1,35 kilometer) hoogtewinst laten boeken. Niet slecht voor een machine die sinds 2012 rondrijdt.

Onlangs vroeg het wetenschapsteam de ingenieurs om naar specifieke locaties te rijden om af te beelden wat mogelijk een erosieoppervlak is binnen de Mg-sulfaat/carbonaat-houdende eenheid. De ingenieurs, als teamspelers, voldeden. Eerste stop: afgevinkt. Volgende stop: gepland voor dit weekend.

En laten we het boren niet vergeten. Na een motorstoring in 2016 die een volledige herconfiguratie van het boorproces vereiste - wat JPL bijna anderhalf jaar achter de schermen kostte - heeft Curiosity sindsdien meer dan 20 rotsdoelen geboord. Dus, dankzij de rover-ingenieurs (en alle andere ingenieurs en wetenschappers), had Curiosity weer een volledige week van activiteiten in de Gale-krater, waarbij het chemie, texturen, toon en sedimentaire structuren bijhield terwijl het steeds dichter bij de Yardang-eenheid komt.

De rover blijft ook de lokale omgeving in Gale en de atmosfeer in het algemeen monitoren. Want als je een nucleair aangedreven wetenschapslab op wielen hebt, kun je net zo goed wat luchtkwaliteitsmetingen doen.