Canada's kleinste provincie heeft de neiging om je te verrassen. Prince Edward Island ligt rustig in de Golf van St. Lawrence, rood aarde en omzoomd door de oceaan, meer gevormd als een halve maan dan de dramatische kustlijnen die je elders vindt. Het pronkt niet met bergketens of diepe wildernis. Wat het in plaats daarvan heeft, is alles blootgelegd en dichtbij.

Die terughoudendheid blijkt precies het punt te zijn. Er is de afgelopen jaren een pad ontstaan dat wandelaars vraagt om te vertragen, door het landschap te bewegen op hun eigen voorwaarden, en het eiland echt vanaf de grond te zien. Het heet de Island Walk, en het verhaal is interessanter dan een simpele pado beschrijving kan suggereren.

Vanaf het moment dat je voet zet op Prince Edward Island, is het bijna onmogelijk om de Marsrode provinciale grond te missen. De aarde bevat hoge hoeveelheden ijzeroxide, waardoor de aarde letterlijk roest en een herfstachtige tint krijgt. Deze rode grond, samen met dennen- en berkenbossen, verborgen baaien, torenhoge duinen en velden met aardappelplanten, maakt PEI tot een omgeving gebouwd voor langzaam dwalen en genieten.

Er zijn 63 vuurtorens op het eiland, verrassend voor een provincie die slechts 140 mijl lang en 40 mijl op het breedste punt is. Met gemiddeld een vuurtoren per 34 vierkante mijl heeft PEI de hoogste concentratie vuurtorens in Noord-Amerika. Het is het soort statistiek dat bijna te netjes aanvoelt, maar het vangt iets echts over de schaal en het karakter van de plek.

Prince Edward Island, voor de oostkust van Canada, herbergt enkele van de meest betoverende pastorale landschappen van het land. Je vindt er velden met aardappelen en aardbeien, stranden die mijlenver strekken, sprookjesachtige dorpjes, rood-witte houten vuurtorens en steigers die vissersboten ankeren.

In 2016 gingen Bryson Guptill en zijn partner Sue op een 34-daagse langeafstandswandeling op de iconische Camino de Santiago. 'Dat is echt waar de Island Walk is geboren,' zegt Bryson. Als voormalig voorzitter van Island Trails, een non-profitorganisatie die actief de promotie, ontwikkeling en verbetering van paden op Prince Edward Island ondersteunt, begreep Bryson de complexiteit van het plannen van langeafstandswandelingen. Het idee broeide een paar jaar, en in 2019 ondernamen Bryson en Sue een andere wandeling, dit keer in Portugal. 'We verbleven in charmante bed & breakfasts, en het deed me echt denken aan PEI,' zegt hij. 'Toen begon het idee echt vorm te krijgen.'

Guptill werkte samen met andere leden van Island Trails, een non-profitorganisatie gerund door vrijwilligers, om de langeafstandswandelroute te onderzoeken, ontwerpen en in kaart te brengen met behulp van bestaande paden en secundaire wegen in de provincie. Zodra de route was uitgestippeld, liepen Guptill en drie vrienden de volledige 435 mijl lange Island Walk in 32 dagen in de herfst van 2019. De Island Walk is een 700 km lange wandelroute rond de omtrek van PEI. De route maakt gebruik van de Confederation Trail (350 km), rode zandwegen en paden (175 km), en de berm van rustige secundaire wegen (175 km). De route zou niet elke haven en baai omvatten, want dat zou zijn uitgelopen tot meer dan 1.200 km. In plaats daarvan richtten de makers zich op een verkort pad met secundaire wegen, rode zandwegen en de Confederation Trail van het eiland. De route zou 700 km beslaan en minstens een maand duren om te voltooien.

De Island Walk is verdeeld in 32 secties met bezienswaardigheden, terrein, gemiddelde voltooiingstijd en voorzieningen van het gebied voor elk. Hoewel 435 mijl een tocht is, variëren de secties van zeven tot zestien mijl elk. Niets aan de structuur was toevallig.

Toen de Canadian National Railway in 1989 de PEI Railway opgaf en het spoorbed achterliet, overtuigden bewoners de lokale overheid om het om te vormen tot een fiets- en wandelpad. Dat werd uiteindelijk de Confederation Trail, die is uitgegroeid tot 280 mijl lang, met vertakkingen die zich uitstrekken over de provincie. Gebouwd op de buiten gebruik gestelde spoorlijn, is de hoofdtrail 273 kilometer van west naar oost, van Tignish naar Elmira, en 449 kilometer