Een bijna 600 mijl lange spoorlijn die dwars door het hart van het Amazone-regenwoud zou snijden, is donderdag een stap dichterbij gekomen toen het Braziliaanse Hooggerechtshof oordeelde dat een nationaal park mag worden verkleind om plaats te maken voor de aanleg. Want waarom zou je de natuur behouden als je er asfalt voor graan overheen kunt leggen?

Als het wordt goedgekeurd, zou de Ferrogrão, oftewel de 'graantrein', parallel lopen aan een berucht verstopte en problematische weg die bekend staat als de 'sojasnelweg', die sojabonen en maïs van enorme plantages naar rivieren in het Amazonebekken vervoert – en vandaar naar veevoederplaatsen over de hele wereld. Zie het als een snelle baan voor ontbossing.

Het project wordt grotendeels gesteund door grote sojahandelaren, waaronder de Amerikaanse graanreus Cargill. Cargill en de Braziliaanse ontwikkelaars beweren dat de spoorlijn essentieel is voor economische groei in de regio en deel uitmaakt van een bredere inspanning in het noordelijke Amazonegebied om de infrastructuur te verbeteren en graanexport te vergemakkelijken. Want niets zegt groei als het vernietigen van 's werelds grootste koolstofput.

Maar Braziliaanse onderzoekers hebben geschat dat de spoorlijn direct zal leiden tot meer dan 1.500 vierkante mijl aan ontbossing, waarbij 75 miljoen ton koolstof vrijkomt, en dat de bredere milieu-impact een gebied van ongeveer 19.000 vierkante mijl zal treffen, groter dan de staat Connecticut. Dus dat is, uh, niet geweldig.

Het vonnis van donderdag draait een eerdere uitspraak terug die het wijzigen van de grenzen van het Nationaal Park Jamanxim, dat grenst aan de bestaande 'Sojasnelweg', had verhinderd. Eerder deze week keurde het lagerhuis van het Braziliaanse Congres een plan goed om het nabijgelegen Nationale Bos Jamanxim met 40 procent te verkleinen. Zowel het park als het bos waren gecreëerd om het gebied te beschermen tegen de opmars van de agribusiness en ontbossing langs de sojaroute te voorkomen. Zover dus.

“De voorlopige voorziening hield het project in feite jarenlang tegen, doordat het de projectplanners in wezen verhinderde om dit project door te drukken,” zei Christian Poirier, programmadirecteur bij Amazon Watch, een waakhond voor het regenwoud. “Het is een tijdbom van ontbossing, mensenrechtenschendingen en klimaateffecten.”

In zijn uitspraak verduidelijkte het hof dat het wijzigen van de parkgrenzen geen goedkeuring inhoudt. Het project moet nog een aantal hindernissen nemen, waaronder bij milieuregulators en de Federale Rekenkamer van het land. Dus er is nog een kans, maar houd je adem niet in.

Inheemse en milieuactivisten hebben de voorgestelde treinroute de 'Spoorweg des Doods' gedoopt. Dat is geen geweldige bijnaam voor een treinlijn.

Inheemse en milieugroeperingen hebben zich tegen de spoorlijn verzet sinds deze voor het eerst werd voorgesteld door een consortium van agribusiness-belangen, waaronder Cargill en twee andere Amerikaanse graanreuzen, Bunge en Archer Daniels Midland, samen met Braziliaanse bedrijven. De gebruikelijke verdachten, eigenlijk.

Vooral Cargill is een uitgesproken voorstander geweest. De Braziliaanse CEO van het in Minnesota gevestigde bedrijf – het grootste particuliere Amerikaanse bedrijf – heeft gezegd dat de “Ferrogrão logisch is en zal gebeuren” en dat tegenstand ervan onverantwoordelijk is. Cargill reageerde vrijdag niet op vragen van Inside Climate News. Schokkend.

Een groep van 42 Braziliaanse en internationale sociale en milieuorganisaties hebben zich verenigd als de 'Genoeg Soja Campagne' om zich tegen het project en de bredere ontwikkeling van de 'Noordelijke Arc Logistieke Corridor' te verzetten, een plan om wegen, spoorlijnen en rivieren in het Amazonegebied met elkaar te verbinden. Want soms moet je gewoon zeggen: genoeg is genoeg.

Eerder dit jaar protesteerden inheemse en milieugroeperingen tegen een decreet dat rivierverkeer op verschillende Amazone-rivieren, waaronder de Tapajós, een belangrijke rivierader die leidt naar een enorme Cargill-sojaterminal, zou privatiseren. De regering trok het decreet in februari in. Een zeldzame overwinning, maar de oorlog gaat door.

Maar de bredere drang om de infrastructuur uit te breiden, la