Het grootse plan van de regering om regionale burgemeesters een deel van de inkomstenbelasting en bedrijfsbelasting te laten houden, is ongeveer zo goed ontvangen als een doorweekte frikandel op een chique diner. De voorstellen, die ertoe zouden leiden dat metro-burgemeesters in Engeland wat lokale inkomsten voor openbare diensten in hun zak steken, worden door premier Andy Burnham geprezen als 'de grootste machtsverschuiving van Whitehall en Westminster' sinds... nou, ooit. Maar niet iedereen heft het glas.

Conservatieve Tees Valley-burgemeester Lord Houchen, altijd de feestvreter, suggereert een beter gebruik voor dat geld: het teruggeven aan belastingbetalers via kortingen. 'De premier heeft gezegd dat hij de kosten van levensonderhoud wil verlichten en mensen ruimte wil geven om te ademen,' vertelde hij aan BBC Radio 4's World at One, 'wat is een betere manier om dat te doen dan hen toe te staan meer van hun eigen geld te houden?' Eerste staatssecretaris Louise Haigh antwoordde dat er momenteel geen mechanisme is voor kortingen, maar Houchen houdt vol dat het 'niet buiten het verstand van de mens' ligt om er een te creëren. Want, echt, hoe moeilijk kan het zijn?

Burnham deed ondertussen het kortingsidee af als onzin, en benadrukte dat de plannen niet bedoeld zijn om lokale leiders te veranderen in 'mini-ministers van Financiën, die het beleid over belastingen en persoonlijke financiën ondermijnen of herschrijven.' Juist, want hen een deel van de nationale belastingen geven is totaal anders.

Onder het huidige systeem zijn burgemeesters van Engelse strategische autoriteiten voor het grootste deel van hun financiering afhankelijk van subsidies van de centrale overheid. Maar vanaf april 2027 mogen ze een deel van de opbrengst van bedrijfsbelasting houden, en vanaf april 2028 een deel van de inkomstenbelasting. De belastingtarieven zelf veranderen niet - dus nee, je gaat niet meer betalen, alleen meer lokale 'empowerment' financieren.

Burnham, de voormalige burgemeester van Greater Manchester, heeft decentralisatie tot zijn speerpunt gemaakt, met de belofte om 'de macht naar huis te brengen' naar 'elke postcode in het land.' Minister van Financiën John Healey zal op 28 oktober meer details bekendmaken in zijn eerste Begroting.

Arbeidsburgemeesters zijn, voorspelbaar, dolgelukkig. Tracy Brabin uit West-Yorkshire zegt dat mensen 'het echte voordeel van hun harde werk zullen zien en voelen en waar dat geld naartoe gaat.' Richard Parker uit de West Midlands noemt het 'fenomenaal,' 'een ommekeer,' 'monumentaal.' Maar achterbankers zijn minder sterrenkijkerig. Sean Woodcock (Banbury) merkt op dat armere gebieden nog steeds centrale herverdeling nodig hebben, en zonder dat 'zullen veel gebieden minimaal voordeel zien.' Perran Moon (Camborne en Redruth) noemt de plannen 'discriminerend,' waardoor een 'tweetraps systeem' ontstaat waarin gebieden zonder burgemeester buiten de boot vallen. Hij wil dezelfde bevoegdheden zonder het gedoe van een burgemeester of een gecombineerde autoriteit - want wie heeft er nu bureaucratie nodig?

Schaduwminister van Financiën Sir Mel Stride zegt dat de aankondiging 'erg weinig details' bevat en 'geen nieuw geld' oplevert, waardoor zwakkere economieën mogelijk tekortkomen. De Liberaal-Democraten waarschuwen voor een 'postcodeloterij' die plattelandsbewoners 'tekortdoet en onderfinanciert.' En Reform UK's Zia Yusuf, altijd de opportunist, wil decentralisatie van bevoegdheden om de huisvesting van illegale migranten te stoppen - want dat is duidelijk het probleem hier.

Dus de decentralisatiedroom van de regering is moeizaam van start gegaan, met critici van alle kanten die vragen: als burgemeesters de belasting mogen houden, waarom betalen wij die dan nog?