De Bank of England werpt naar verluidt een regulerende blik op de manier waarop Barclays omgaat met leningen die aan de private-creditsector zijn gekoppeld - dat steeds populairdere hoekje van de financiële wereld waar iedereen het heerlijk naar zijn zin heeft totdat iemand dat niet meer heeft. Volgens de Financial Times is de Prudential Regulation Authority (PRA), de regulerende arm van de Bank, dit jaar een onderzoek begonnen nadat een insider bij Barclays zorgen had geuit - wat nooit de zin is waarmee je een verhaal over je risicobeheersing wilt openen.

De zorgen draaiden om hoe Barclays de derivaten - bekend als total return swaps, financiële contracten die de prestaties van een onderliggend actief volgen - had geboekt die werden gebruikt om de leningen te financieren die het aan private-creditbedrijven verstrekt. Die swaps zouden in de verkeerde portefeuille zijn ondergebracht, wat als handig neveneffect had dat ze minder riskant leken dan ze in werkelijkheid waren. In de bankwereld is dat ongeveer het equivalent van je benzinebonnetjes onder 'kantoorbenodigdheden' archiveren en hopen dat de belastingdienst het druk heeft.

De implicatie, aldus het rapport, is dat de bank mogelijk niet genoeg kapitaal aanhield om potentiële verliezen te dekken - en dat de constructie haar winstgevendheid mogelijk heeft opgepoetst. Barclays zou met behulp van derivaten voor miljarden dollars aan blootstelling aan private-creditleningen hebben opgebouwd, volgens bronnen die door de FT worden aangehaald.

Barclays wil er echter niets van weten. "De behandeling van total return swaps door Barclays is in overeenstemming met de boekhoudkundige en regulatoire kapitaalvereisten," zei de bank, en voegde eraan toe dat zij de kapitaalregels volgde bij het bepalen waar bepaalde activa werden geboekt. "Aan die voorwaarden was voldaan en zij werden ondersteund door passend intern toezicht en door externe adviseurs," hield zij vol. De bank stelde haar totale blootstelling aan de private-creditsector op ongeveer £15 miljard, waarvan de relevante derivaten £300 miljoen uitmaken - een cijfer dat ofwel geruststellend klein is, ofwel precies het soort detail dat toezichthouders graag twee keer lezen.

De markten reageerden, zoals markten dat doen, met hun gebruikelijke kalmte: de aandelen van Barclays daalden maandag met 3,5%, waarmee het de op één na grootste daler in de FTSE 100 was te midden van een bredere verkoopgolf in de banksector. De bank rapporteert donderdag haar nieuwste financiële resultaten, wat een mooie gelegenheid zou moeten zijn om dit alles uitvoerig te bespreken.

De timing is in nog minstens één ander opzicht ongemakkelijk. Het onderzoek zou oncomfortabel kunnen uitpakken voor de nieuwe PRA-baas, Katharine Braddick, die zes jaar lang hoofd strategisch beleid en senior adviseur van de chief executive bij Barclays was voordat zij dit voorjaar de leiding over de bankentoezichthouder overnam. De Bank of England zei dat Braddick tot eind 2026 is uitgesloten van alle zaken die met Barclays verband houden - een afkoelingsperiode die suggereert dat iemand in Threadneedle Street wel eens van het begrip 'schijn' heeft gehoord.

Vorig jaar hield Barclays' chief executive, CS Venkatakrishnan, vol dat de bank de juiste controles had om haar blootstelling aan private credit te beheren, een sector waar critici zich zorgen maken dat de kredietnormen zijn versoepeld. Private-creditbedrijven - een kernonderdeel van de schaduwbanksector - gebruiken investeerdersgeld om leningen aan bedrijven te financieren in plaats van te vertrouwen op klantenleningen of deposito's, en worden daardoor minder streng gereguleerd. Traditionele banken, bang om een bloeiende markt te missen, begonnen rechtstreeks aan private-creditbedrijven of hun fondsen te lenen, en aan bedrijven die tegelijkertijd bij private-creditbedrijven leenden; een groeiend aantal is ook partnerschappen met vermogensbeheerders aangegaan voor private-creditdeals.

Critici maken zich zorgen dat spelers in private credit te toegeeflijk zijn geweest over aan wie zij lenen, en toezichthouders hebben gewaarschuwd dat eventuele nasleep de traditionele banken, die nu grondig met de sector verweven zijn, zou kunnen destabiliseren. Groeiende ongerustheid leidde eerder dit jaar tot een terugtrekking van miljarden ponden uit sommige private-creditfondsen, waardoor sommige moesten beperken hoeveel klanten konden opnemen.

De sector probeert te herstellen na enkele spraakmakende bedrijfsfaillissementen, waaronder