Al 44 jaar opent Christos Vanas de deuren van Mouria stipt om 7 uur 's ochtends, elke dag, nog voor hij zijn eerste koffie heeft gedronken. De zwijgzame voormalige ober is de eerste man binnen in het historische café in Exarchia, het linkse hart van Athene, een ritueel dat hij stipt heeft volgehouden. Alleen op zaterdag is het anders: om 5 uur schenkt hij tsipouro en andere sterke dranken om de marktkooplieden van de straatmarkt buiten op te warmen, aldus zijn dochter Areti, die dit detail vertelt terwijl ze een Karelia opsteekt, de aromatische Griekse sigaret die - net als Mouria - al meer dan een eeuw bestaat.

Dit weekend is het laatste voor Vanas. Na een afscheidsfeest dat naar verwachting tot in de kleine uurtjes zal duren, gaan de grote ijzeren deuren van het café zondag voorgoed dicht wanneer de klanten het etablissement met het mozaïekvloer verlaten. Het is het slotstuk van een drama dat begon met het aflopen van de huur van het pand afgelopen zomer. "Het zal zijn alsof een vriend is overleden," zucht Nontas Papayannis, een gepensioneerde advocaat die de afgelopen 20 jaar vaak in het café kwam. "Weer een verandering in Exarchia, maar ook weer een verlies in een Griekenland dat voor onze ogen sterft." Papayannis, een blauwogige zeventiger die geboren en getogen is in de buurt die lang werd gezien als het zenuwcentrum van de tegencultuur van Athene, houdt er ook een regime op na: hij komt "minstens vier keer per week" binnen een uur na het middaguur opdagen in zijn favoriete kroeg.

Stelios Goutis, 83, is een acteur die meer dan zes decennia op de planken stond voordat zijn roem breder werd door Papa Triantafyllos te spelen, een priester met een voorliefde voor een borrel of twee in de tv-serie Hara's Cafe. Hij raakt lyrisch over "het kalmerende effect" van traditionele eetgelegenheden die zo'n buitenproportionele rol spelen in het leven van Grieken. "Een bezoek hier is de weg naar ontspanning," zegt Goutis met thespische flair aan een van de tafels met marmeren blad in Mouria. "Je komt langs na je werk. Je drinkt een tsipouro of twee, je ontmoet vrienden die je wel of niet had afgesproken, en alle druk van het dagelijks leven glijdt van je af. Het is een vorm van psychotherapie. Als het weg is, kijken we erop terug als een herinnering aan goede tijden, ook al is het ook een verlies."

Beide mannen behoorden tot de 7.500 ondertekenaars van een online campagne die het Griekse ministerie van Cultuur opriep het café tot beschermd erfgoed te verklaren toen de eigenaren van het gebouw aankondigden de huur niet te verlengen in een gebied dat snel aan gentrificatie onderhevig is. Het ministerie van Cultuur greep niet in - een uitkomst die absoluut niemand zal verbazen die ooit heeft gezien hoe een petitie een ministerie ontmoet.

Weinig wijken in het centrum van Athene zijn meer doordrenkt van verzet, linkse solidariteit, radicalisme en anarchistisch oproer dan Exarchia. De geest van anti-autoritarisme gaat terug tot de opstand aan de nabijgelegen Polytechnische School van Athene, een gebeurtenis die leidde tot de dood van tientallen studenten maar wordt toegeschreven aan de val van de rechtse militaire dictatuur in 1974, amper 35 jaar na de bittere burgeroorlog van het land. Maar met een meer dan verdubbeld aantal toeristen in de Griekse hoofdstad in het afgelopen decennium, is de buurt met smalle, met graffiti bespoten straten ook ontdekt door investeerders, die inspelen op de smaken en behoeften van buitenlandse bezoekers.

"Wij waren als het laatste fort hier," zegt Areti, gekleed in een zwart leren jack en Dr Martens-laarzen, de kleding die de jongere bewoners van het gebied verkiezen. "We hebben ons menu niet veranderd, we hebben onze prijzen niet verhoogd of Aperol spritzes en cafe lattes geserveerd. Het gaat om nostalgie en we vertrekken met opgeheven hoofd." Voor Grieken die in Exarchia zijn opgegroeid, was het een ontnuchterende ervaring om door straten te lopen die niet langer herkenbaar waren, klaagde ze. "Er is zo veel veranderd. Overal waar je kijkt zijn nieuwe winkels met Engelse opschriften en gebouwen die zijn omgebouwd tot suites en short-term rentals. Je zou overal kunnen zijn."

Voor velen was de laatste druppel toen reisplatforms begonnen met het adverteren van tours langs de hangplekken in Exarchia die door verstokte linksen werden bezocht. "Er zijn groepen buiten het café geweest," zegt Areti, haar ogen f