Australijski Sąd Najwyższy usłyszał, że Partia Białej Australii – wcześniej znana jako Narodowosocjalistyczna Sieć, bo subtelność jest dla innych – jest 'współczesnym przejawem' nazistowskiego ruchu Hitlera. Partia kwestionuje swoje oznaczenie jako grupy nienawiści, co skłania do pytania, czego dokładnie się spodziewali po zmianie nazwy z tej, która dosłownie tłumaczy się jako 'Narodowy Socjalizm'.

Grupa została ukarana etykietą nielegalnej grupy nienawiści w maju, po tym jak australijska agencja wywiadu wewnętrznego Asio przekazała swoją rekomendację ministrowi spraw wewnętrznych Tony'emu Burke'owi. Teraz, przez dwa dni w tym tygodniu, prawnicy partii argumentują, że zakaz narusza dorozumianą wolność komunikacji politycznej i że przekazanie decyzji Burke'owi łamie zasadę podziału władz. Twierdzą również, że Wspólnota nie może zakazać partii politycznych, powołując się na orzeczenie z 1951 roku z czasów zimnej wojny, które uchyliło zakaz dotyczący Komunistycznej Partii Australii. Bo nic tak nie mówi 'nie jesteśmy nazistami', jak powoływanie się na komunistyczne ochrony.

Prawnik Wspólnoty Brendan Lim powiedział sądowi w środę, że ruch grupy w kierunku utworzenia partii politycznej był bezpośrednią odpowiedzią na ustawy antynienawistyczne przyjęte po ataku terrorystycznym w Bondi. Grupa szukała 'ochrony' pod płaszczykiem legitymizacji politycznej, argumentował Lim, ale to wciąż ta sama grupa z tymi samymi celami – mianowicie uczynienie Australii wielką przez uczynienie jej, cóż, białą.

Lim przedstawił istny worek dowodów: zapalczywą retorykę mającą na celu zachęcanie do przemocy społecznej, rzekomy fizycznie brutalny atak na Camp Sovereignty w 2025 roku oraz wcześniejsze wyroki skazujące lidera Thomasa Sewella. Kiedy sędzia Robert Beech-Jones zapytał, czy Wspólnota wierzy, że grupa jest 'współczesnym przejawem' nazistowskiego ruchu Hitlera, Lim odpowiedział stanowczym 'Tak'. Dodał: 'Niewiele jest uzasadnionych powodów, poza podręcznikami historii i muzeami, które uzasadniają używanie nazistowskich symboli'. Najwyraźniej grupa nie dotarła do tej notatki.

Lim przytoczył briefy Asio i publiczne przemówienia dyrektora generalnego Mike'a Burgessa, aby argumentować, że umieszczenie na liście było konieczne, ponieważ grupa jest świadoma bezpieczeństwa i na tyle sprytna, by działać w granicach prawa. 'Istnienie samej grupy jest źródłem szkody' – powiedział Lim. Wyjaśnił, że terroryzm stochastyczny – wykorzystywanie mediów i publicznego dyskursu do demonizowania społeczności – może popchnąć samotnych wilków lub skrajnych członków do popełniania przestępstw z nienawiści na tle rasowym. Ustawy antynienawistyczne, jak zapewniał, idą 'nie dalej niż to konieczne', aby usunąć tę szkodę.

Tymczasem prawnicy partii argumentowali we wtorek, że zakazanie partii jest jak użycie 'młota do rozłupywania orzecha'. Adwokat Shahed Sharify nazwał naruszenie dorozumianej wolności komunikacji politycznej 'autorytarnym z natury' i zasugerował, że może to zdelegalizować każdą partię polityczną, której członkowie grozili lub dopuścili się przestępstw z nienawiści przy pomocy organizacji. Sharify zaatakował również proces decyzyjny, mówiąc, że zakaz został ustalony przez polityka bez sądowej bezstronności, i zasugerował, że sędzia byłby lepszy niż 'zapracowany minister, który przegląda notatkę i decyduje w dwie godziny'. Bo nic tak nie mówi 'należyty proces', jak pośpieszne ministerialne przerzucanie papierów.

Sąd Najwyższy stoi teraz przed niewdzięcznym zadaniem zdecydowania, czy grupa, która nie potrafi wymyślić oryginalnej nazwy, ma prawo istnieć jako partia polityczna. Pozostańcie z nami na werdykt, który z pewnością zostanie ogłoszony z powagą, na jaką zasługuje taka sprawa – i prawdopodobnie ze zbiorowym przewróceniem oczu całego narodu.