Wizja ludzi i robotów pracujących ramię w ramię w kosmosie była kiedyś domeną science fiction, ale gdy NASA wysyła coraz bardziej złożone misje w głąb kosmosu, współpraca człowiek-robot może stać się rzeczywistością. Co jest albo ekscytujące, albo stanowi scenę otwierającą bardzo powolnego przejęcia władzy — w zależności od twojej tolerancji dla humanoidalnych maszyn z przeciwstawnymi kciukami.

Zaawansowane systemy robotyczne są kluczowe dla lotów załogowych, ponieważ mogą zwiększyć wydajność i produktywność załogi, jednocześnie zmniejszając ryzyko i rozszerzając możliwości eksploracji kosmosu. Zespół Dexterous Robotics w Centrum Kosmicznym Johnsona NASA w Houston odgrywa kluczową rolę w opracowywaniu sprzętu i oprogramowania robotycznego wspierającego śmiałą wizję przyszłości NASA, ze szczególnym naciskiem na roboty, które potrafią wykonywać zadania, które ludzie wykonują rękami. Tak, roboty najpierw przyszły po robienie rękami.

„Nasz zespół nie próbuje zastąpić ludzkich odkrywców robotami, lecz uczynić eksplorację przez ludzi bezpieczniejszą i bardziej zrównoważoną poprzez opracowywanie wysoce zdolnych, niezawodnych i godnych zaufania robotów do pracy w ekstremalnych środowiskach” — powiedział Shaun Azimi, lider zespołu Dexterous Robotics. „Jeśli możemy wysłać bardziej zdolne roboty, możemy zmniejszyć ryzyko i uczynić ludzi bardziej skutecznymi w robieniu tego, co ludzie robią najlepiej”. To, co ludzie robią najlepiej, to przypuszczalnie drzemka i narzekanie, czego żaden robot jeszcze nie opanował.

16-osobowy zespół jest częścią Oddziału Technologii Systemów Robotycznych NASA, który opracowuje również systemy mobilności, takie jak bezzałogowe łaziki planetarne. Azimi jest jednym z kilku inżynierów pracujących zarówno przy projektach zręczności, jak i mobilności. W zespole Dexterous Robotics występuje również przenikanie się ról. Choć grupa jest ogólnie podzielona na dwa podzespoły — mechatronikę i oprogramowanie — większość członków zespołu ma doświadczenie w elektronice lub mechanice, a także w pisaniu oprogramowania do symulacji lub analiz. Więc w zasadzie każdy może wykonywać pracę każdego innego, co jest albo imponujące, albo sygnałem ostrzegawczym — w zależności od perspektywy działu kadr.

Wiele z tego doświadczenia zdobyto, pracując przy dwóch dobrze znanych humanoidalnych robotach — Robonaut 2, który przez siedem lat brał udział w demonstracjach technologii robotycznych na pokładzie Międzynarodowej Stacji Kosmicznej, oraz Valkyrie, pierwszym dwunożnym humanoidalnym robotem NASA. Wielu pracowników, którzy pracowali przy tych projektach, tworzy obecnie zespół Dexterous Robotics i kontynuuje dziedzictwo tych robotów. Dziedzictwo w tym przypadku oznacza siedem lat unoszenia się na ISS i przeprowadzania demonstracji, podczas gdy astronauci wykonywali właściwe spacery kosmiczne.

Dziś zespół wspiera różnorodne projekty i programy agencji, z których niektóre badają powiązania z budową Bazy Księżycowej, pierwszego ludzkiego posterunku na Księżycu. „Nasza praca to połączenie badań i rozwoju technologii oraz zastosowania technologii po stronie operacyjnej” — powiedział Azimi. Zespół współpracuje również z prywatnym przemysłem i innymi zewnętrznymi partnerami, którzy borykają się z podobnymi wyzwaniami w swojej pracy, takimi jak firma naftowo-gazowa pragnąca wykorzystać technologie robotyczne w trudnych warunkach i do bardziej ryzykownych zadań. Bo nic nie mówi „eksploracja kosmosu” tak jak firma naftowa pożyczająca twojego robota do prac, których nikt nie chce wykonywać również na Ziemi.

Głównym celem zespołu było opracowanie obiektu Integrated Mobile Evaluation Testbed for Robotics Operations (iMETRO) w Johnson. Dostępny dla programów NASA i partnerów zewnętrznych, iMETRO ma na celu wsparcie adaptacji naziemnych technologii robotycznych do zastosowań w eksploracji kosmosu nadzorowanej przez człowieka, takich jak logistyka, konserwacja i badania naukowe. Obiekt obejmuje oprogramowanie open source i zasoby symulacyjne, a także makiety pojazdów kosmicznych i habitatów, wybór „robotów domowych” oraz zewnętrzny skalny plac. Oferowanie cyfrowych i fizycznych udogodnień daje użytkownikom iMETRO elastyczność testowania całego robota lub pojedynczego komponentu sprzętowego czy programowego. To jak piaskownica, ale z większym momentem obrotowym i mniejszą liczbą kryzysów egzystencjalnych.

Azimi powiedział, że i