Spowita lodem w samotnym Morzu Weddella, Wyspa Vega to upiorny widok. Na tym skrawku lądu na wschód od Półwyspu Antarktycznego lód, skalne wychodnie i moreny lodowcowe łączą się, tworząc wygląd uśmiechniętej czaszki z profilu patrzącej w stronę Wyspy Diabła. Bo nic nie mówi "odległe badania polarne" jak krajobraz, który wygląda, jakby cię aktywnie oceniał.

Zdjęcia pokazują upiorne oblicze Wyspy Vega na początku południowej jesieni (po lewej) i wiosną (po prawej). Zostały wykonane za pomocą OLI (Operational Land Imager) na Landsat 9 odpowiednio 22 marca 2025 r. i 10 października 2026 r. (Chmury zasłoniły wyspę w marcu 2026 r., przypuszczalnie dlatego, że nawet chmury mają granice.) Nunatak wystający z lodu ma wygląd oczodołu, morena boczna tworzy usta, a lodowiec Bahía del Diablo (Zatoka Diabła) stanowi szczękę. Na zdjęciu z marca 2025 r. warstwa śniegu pokrywa lód, co jest typowe dla najwilgotniejszego miesiąca w regionie. Kontrastuje to ze zdjęciem z października 2026 r., kiedy śnieg jest nieobecny na dużych obszarach, a widoczne są ciemniejsze powierzchnie lodu.

Temperatury powyżej średniej zimą 2026 r. – szczególnie w czerwcu – były częściowo odpowiedzialne za tak dużo odsłoniętego lodu w październiku, powiedział glacjolog Mauri Pelto z Nichols College. Lód odsłonięty na Vega i pobliskich wyspach wskazuje na ograniczoną nową akumulację śniegu zimą, dodatkowo zmniejszoną przez sublimację i wywiewanie przez wiatr, powiedział. "Sezon zimowy nie był żadną przyjemnością dla tych lodowców." Rzadki przypadek naukowca dostarczającego kalambur z naprawdę ponurymi implikacjami.

Nadchodzący sezon topnienia może również być bardziej sztuczką niż poczęstunkiem. Odsłonięty lód jest ciemniejszy niż śnieg i absorbuje więcej energii słonecznej, co oznacza, że topnienie może przyspieszyć, gdy dni stają się dłuższe i cieplejsze. "Nawet cienka pokrywa nowego śniegu z wiosennej burzy byłaby pomocna w krótkim okresie" – powiedział Pelto. "Gdy jest pogrzebana w śniegu i lodzie, czaszka jest zachowana. Ale gdy jest wystawiona na topnienie, wietrzeje, co doprowadzi do zmieniającej się linii szczęki i powiększającego się oczodołu." Więc czaszka, w pewnym sensie, rozkłada się. Wesołego Halloween z półkuli południowej.

Pierwsze kompleksowe mapowanie lodu Wyspy Vega zostało wsparte obrazami Landsat. W badaniu opublikowanym w 1982 r. naukowcy opisali cztery czapy lodowe wyspy z wystającymi skalnymi klifami i lodowcami odpływowymi. Wykorzystali wczesne obserwacje Landsat wraz ze zdjęciami lotniczymi i mapami topograficznymi, aby skatalogować 29 lodowców na Vega. Dwadzieścia dziewięć. Ktoś policzył.

Spośród tych lodowców, lodowiec Devil's Bay jest ściśle monitorowany od południowego lata 1998-1999, a badacze zmierzyli ogólny spadek jego masy. Obrazy satelitarne pozyskane w ostatnich dziesięcioleciach pokazują również utratę lodu z innych lodowców na wyspie, z zwiększonymi obszarami odsłoniętego podłoża skalnego. Czaszka, jak się okazuje, traci na wadze.

Na długo przed tym, jak naukowcy zaczęli śledzić jej lodowce, Vega była jasnym punktem w opowieści grozy zrodzonej z wczesnej eksploracji tego obszaru. Szwedzka Ekspedycja Antarktyczna z lat 1901-1903 miała na celu zbadanie geografii, geologii, klimatu i dzikiej przyrody na wschodnim Półwyspie Antarktycznym i wokół niego. Grupa podzieliła się na trzy zespoły podczas eksploracji, odizolowane na zimę w różnych miejscach. Dodając do grozy, stracili statek w lodzie pakowym. Przylądek Well-met, jak miał być znany, u "czoła" czaszki Wyspy Vega, był miejscem szczęśliwego spotkania dwóch grup wiosną 1903 r. Wkrótce potem argentyńska ekspedycja uratowała ocalałych z tej próby. Więc czaszka była, przez krótki czas, symbolem nadziei. Teraz jest symbolem zmian klimatycznych. Natura ma mroczne poczucie humoru.

Obrazy NASA Earth Observatory autorstwa Lauren Dauphin, wykorzystujące dane Landsat z U.S. Geological Survey. Historia autorstwa Lindsey Doermann.