Dwa badania przeprowadzone przez indyjskich naukowców potwierdziły to, co każdy, kto próbował rozmawiać obok autokaru z wycieczką, już podejrzewał: himalajski monal, bażant o piórach w odcieniach zieleni, błękitu i miedzi, jest zmuszony zmienić zarówno miejsce zamieszkania, jak i sposób mówienia – wszystko przez gwałtowny wzrost aktywności człowieka. Ptak, będący ptakiem stanowym Uttarakhandu i ptakiem narodowym Nepalu, najwyraźniej nie jest tak zachwycony swoim statusem ikony kulturowej, jak sugerują broszury turystyczne.

Pierwsze badanie, prowadzone przez dr. Rajeeva Lochana przez pięć lat, wykazało, że monal jest wypychany wyżej w góry, ponieważ jego naturalne siedlisko na alpejskich łąkach powyżej granicy lasu staje się zatłoczone. Według modeli opartych na tych samych globalnych modelach klimatycznych i scenariuszach emisji, których używa Międzyrządowy Zespół ds. Zmian Klimatu (IPCC), przewiduje się, że zmiany klimatu będą nadal kurczyć i destabilizować siedlisko tego ptaka w indyjskich Himalajach do 2100 roku w ramach wielu scenariuszy klimatycznych. Naukowcy modelowali przesunięcia odpowiednich siedlisk w Uttarakhandzie i Himachal Pradesh. Sezonowe migracje ptaków między niższą strefą górską a wysokogórskimi strefami alpejskimi mogą stawać się coraz trudniejsze, ponieważ są one zmuszane do mniejszych, pofragmentowanych obszarów. Ich populacje byłyby rozproszone w odizolowanych enklawach, co zmniejszyłoby rozmnażanie między grupami i zwiększyło ryzyko długoterminowego spadku lub lokalnego wymarcia, które już jest zagrożeniem.

Drugie badanie, również przeprowadzone przez Lochana wraz z Dineshem Kumarem Sharmą i Anandem Kumarem z Hemvati Nandan Bahuguna Garhwal University, skupiło się na zmianach behawioralnych ptaka. Naukowcy nagrali ponad 700 odgłosów monali w dwóch dolinach w Sanktuarium Jelenia Piżmowego Kedarnath w Uttarakhandzie – Chopta, miejscu turystycznym z dużym ruchem i odwiedzającymi, oraz w przeważnie cichym Madmaheshwar – za pomocą mikrofonów i pasywnych urządzeń rejestrujących. Mierzyli wysokość dźwięku, długość nawoływania i poziom hałasu w tle przez rok od kwietnia 2023 roku. Ptaki w hałaśliwym środowisku konsekwentnie wydawały nawoływania o znacznie wyższych częstotliwościach szczytowych w porównaniu z tymi w cichszych siedliskach. Monal w Chopcie wydawał również krótsze nawoływania, prawdopodobnie aby przebić się przez niskoczęstotliwościowy hałas ludzki pochodzący z ruchu drogowego i turystycznego.

Lochan zauważył, że subtelne zmiany wysokości dźwięku mogą być wychwycone przez urządzenia rejestrujące, ale mogą pozostać niezauważone przez ludzkie ucho. Wyjaśnił, że nie oznacza to, iż gatunek przeszedł trwałą lub ewolucyjną zmianę częstotliwości wokalnej; raczej sugeruje to elastyczność behawioralną w odpowiedzi na różne środowiska akustyczne. Nawoływania ptaków są jedną z najbardziej wyrafinowanych form komunikacji dźwiękowej w świecie przyrody, a znaczące zmiany mogą zakłócać sukces rozrodczy, między innymi.

„Te dwa badania dają użyteczne ostrzeżenie dla innych, bardziej wrażliwych gatunków – jeśli monal jest zmuszony zmienić zarówno swój głos, jak i adres, jak reagują bardziej wrażliwe gatunki?” – powiedział Vishal Singh, praktyk środowiskowy zajmujący się ekologią i kwestiami klimatycznymi w Himalajach. Lochan powiedział BBC, że wybrali monala do badań, ponieważ ptak ten ma wąski zakres siedlisk, migrując sezonowo między niższą strefą górską a wysokogórskimi strefami alpejskimi. To czyni go kluczowym wskaźnikiem zdrowia ekosystemu w północno-zachodnich Himalajach. „Jeśli gatunek ten napotyka problemy w tym konkretnym krajobrazie, istnieje szansa, że zaburzenia ekologiczne dotykają również innych ptaków” – powiedział.

Monala można postrzegać jako symbol zdrowia kruchego ekosystemu Himalajów, popychanego do punktu krytycznego przez nieuregulowaną turystykę i intensywną urbanizację. Chociaż region zawsze przyciągał turystów, piechurów i naukowców ze względu na malowniczy krajobraz i bioróżnorodność, szybka ekspansja infrastruktury w ostatniej dekadzie uczyniła więcej miejsc dostępnymi, zwiększając ruch i zakłócając dziką przyrodę. To, w połączeniu z rosnącą presją człowieka, sugeruje, że zmiany klimatyczne