In wat tunnelingexpert Arnold Dix 'een van de grootste reddingen van de 21e eeuw' noemt, werden vrijdag twee arbeiders levend uit een overstroomde waterkrachttunnel in Nepal gehaald - negen dagen nadat flitsende overstromingen de grens tussen Nepal en Tibet in een modderige, met puin gevulde nachtmerrie hadden veranderd.

Sanjay Shah en Kabir Maharajan, die vastzaten in het Trishuli 3A-waterkrachtproject sinds een gletsjercollapse een stortvloed van modder, water en puin veroorzaakte, werden na meer dan een week levend gevonden. Hun redding geeft een broodnodige morele boost aan de honderden reddingswerkers en de families van de nog vermisten, want niets zegt 'hoop' zoals twee mannen die negen dagen in een overstroomde tunnel overleefden.

Dix, de Australische ingenieur en geoloog die door de Nepalese autoriteiten was uitgenodigd om te adviseren over de operatie, vertelde verslaggevers: 'We hebben twee mensen levend gevonden, dus dat geeft ons hoop.' Hij voegde eraan toe: 'Na meer dan een week is iedereen uitgeput, maar dit spoort ons aan om nog harder te proberen en het geeft ons nu ook focus voor hoe we andere reddingen op andere locaties kunnen aanpakken. We hebben nu het bewijs dat mensen zo lang kunnen overleven.'

De redding was allesbehalve eenvoudig. Eerst moesten arbeiders de juiste tunnel vinden - wat klinkt als een leuk spelletje 'Waar is Wally?' maar dan met leven-of-dood-inzet. Daarna moesten ze door rotsen ter grootte van voertuigen heen breken, wat niet de voorkeursmethode is omdat, je weet wel, het de mensen die je probeert te redden zou kunnen verpletteren. Daarna ontdekten ze dat de tunnel vol water stond, dus groeven ze een noodgreppel om het water af te voeren, terwijl ze zich ondertussen zorgen maakten dat de arbeiders binnen al verdronken waren.

Maar vrijdagochtend, ongeveer 50 meter naar binnen, hoorden ze een zwakke stem. Het team riep: 'Geen paniek, we redden jullie.' Vanuit de tunnel antwoordde een stem: 'OK.' Dat is het soort kalme, understated reactie dat je zou verwachten van iemand die meer dan een week gevangen heeft gezeten.

Bij het bekijken van de video van de mannen die levend naar buiten werden gehaald, reflecteerde Dix op waarom hij dit werk doet: 'We doen het omdat we fatsoenlijke mensen zijn en dat is wat mensen doen: elkaar helpen. Dit is een echte triomf voor mensen en de mensheid.'

Maar het werk is nog lang niet klaar. Naar schatting zitten nog 40 arbeiders vast in Trishuli 3A, en reddingswerkers lopen aanzienlijke risico's. Als er water voor hen is en ze rots breken, kunnen ze verdrinken; en omdat ze nu onder het overstromingsniveau zitten, kan water ook van achteren naar binnen stromen. Dix waarschuwde: 'Ja, we hebben nu de beloning van het redden van twee mensen, maar we moeten heel voorzichtig zijn. De levens van het team staan nu op het spel en als ze er niet op tijd uitkomen, verdrinken ze. Dit is geen oefening, we zijn getuige van een van de grootste reddingen van de 21e eeuw.'

Het team tunnelt nu naar de 'Goudlokje-zone' aan de bovenkant van de 11 verdiepingen tellende energiecentrale, in de hoop meer overlevenden te vinden. Tot nu toe zijn meer dan 270 mensen gered uit verschillende waterkrachtprojecten, maar het dodental is schrikbarend: ten minste 1.294 mensen gedood en meer dan 5.000 vermist, volgens het rampenagentschap van Nepal.

Internationale hulp arriveert. Achtendertig Australische overheidsfunctionarissen, rampenbestrijdingsspecialisten en humanitaire hulpverleners zijn ter plaatse in Nepal, waaronder een 15-koppig Australisch Disaster Assistance Response Team dat vrijdagavond laat in Kathmandu landde. Zeven specialisten in rampenidentificatie van de federale politie vertrekken zaterdag uit Australië.

Per 4 september meldde Nepal 1.294 bevestigde doden en 5.053 vermisten, waaronder 583 buitenlandse staatsburgers. China meldde 31 doden en 531 vermisten per 5 september, waarvan 261 buitenlandse burgers. Want wanneer een ramp een land treft, vindt het altijd een manier om een internationaal incident te worden.