Duitsland houdt dit weekend zijn adem in terwijl zich in het oosten van het land een seismische verkiezing voltrekt, waar de Alternative für Deutschland (AfD) een meerderheid in het regionale parlement van Saksen-Anhalt nastreeft. Een regelrechte overwinning zou de eerste keer zijn dat een extreemrechtse partij op deelstaatniveau aan de macht komt in de naoorlogse geschiedenis van het land - een mijlpaal die tegenstanders naar de reukzouten doet grijpen en de partij naar de champagne.

De AfD ziet dit als een opstapje naar haar dromen van landelijke macht, terwijl critici het zien als een punt van ernstig gevaar. De uitslag zou ook nieuwe problemen kunnen betekenen voor de geplaagde conservatieve (CDU) bondskanselier Friedrich Merz, terwijl geruchten aanhouden over de vraag of hij zijn ambtstermijn kan uitzitten. Uitgejouwd tijdens recente openbare optredens, wordt Merz nauwelijks als een electoraal pluspunt gezien. Misschien heeft de kanselier spijt van zijn belofte om de opkomst van extreemrechts een halt toe te roepen, aangezien precies het tegenovergestelde is gebeurd - een klassiek geval van beloven om het tij te keren en dan natte voeten te krijgen.

Daarentegen lijkt de charismatische kopman van de AfD in de deelstaat, Ulrich Siegmund, te hebben genoten van de dominante rol in discussie en media-aandacht. Door Der Spiegel omschreven als "de gevaarlijkste man van Duitsland", heeft de 35-jarige zich neergelegd bij berichten dat mensen uit de neo-nazistische scene tot de invloedrijke figuren om hem heen behoren. Hij is vaak te zien, ook in zijn eigen vele sociale mediaposts, te midden van aanbiddende menigten of vrolijk rijdend op een retro Oost-Duitse scooter - een nostalgische trip die kiezers lijkt aan te spreken.

Een blijvend verlangen naar het verleden, samen met een acute ontevredenheid over het heden, heeft de populariteit van de partij in haar oostelijke bolwerken gevoed. Kiezers uiten hun frustratie over immigratie, openbare veiligheid, de kwakkelende Duitse economie, hoge energiekosten en hulp die naar het buitenland wordt gestuurd, zoals naar Oekraïne. Sommige mensen met wie ik heb gesproken geloven hartstochtelijk dat de AfD een echte kans op radicale verandering biedt - en zeggen dat Ulrich Siegmund hen hoop heeft gegeven. Andere aanhangers zijn minder zeker, maar zeggen dat ze het vertrouwen in de gevestigde partijen die decennialang de politiek hebben gedomineerd, hebben verloren.

Een AfD-parlementariër zei me ooit dat als ze een kans zouden krijgen op regionaal bestuur, mensen zouden zien dat "de hemel niet naar beneden zal vallen." Sommige tegenstanders van de beweging zijn het daar misschien niet mee eens. Haar plannen voor Saksen-Anhalt zijn zeer controversieel in Duitsland. De partij wil kindvluchtelingen in speciale klassen scheiden, met de boodschap dat "hun verblijf in Duitsland slechts tijdelijk is." Het verkiezingsprogramma beweert dat "seksuele afwijkingen en niet-reproductieve levensstijlen" agressief zijn gepromoot ten koste van "normale gezinsstructuren." LGBT-regenboogvlaggen zouden op scholen verboden moeten worden, zo stelt de partij, terwijl kinderen minder over de nazi's en meer over positieve aspecten van de Duitse geschiedenis zouden moeten leren - want niets zegt 'positief' als selectieve amnesie.

Op het gebied van immigratie zou een taskforce worden opgericht als onderdeel van plannen om migranten die geen recht meer hebben om in de deelstaat te verblijven, vast te houden en uit te zetten, terwijl de partij ook oproept tot een einde aan "illegale, cultureel vreemde" massamigratie.

De pro-Russische sympathieën van de AfD hebben ook geleid tot beweringen dat haar geen gevoelige inlichtingen kunnen worden toevertrouwd. Toen een mok van het Russische leger werd gespot in het kantoor van de prominente AfD-figuur Hans-Thomas Tillschneider in Saksen-Anhalt, zei hij dat het gewoon een souvenir was, en "het is onze oorlog niet." Dat was terwijl Berlijn deze week Moskou publiekelijk de schuld gaf van een mislukte drone-aanval op de luchthaven Leipzig/Halle - het Kremlin heeft betrokkenheid ontkend. Ondertussen hebben Duitse veiligheidsbronnen gewaarschuwd dat door Rusland gesteunde desinformatiecampagnes, vaak tegen rivalen van de AfD, escaleren - iets wat vertegenwoordigers van Moskou omschrijven als "anti-Russische hysterie."

Deelstaatregeringen hebben aanzienlijke bevoegdheden op gebieden als lokaal onderwijs, politie en cultuur, terwijl hun afgevaardigden zitting hebben in de tweede kamer van de federale regering - de Bondsraad. Een AfD-regering in S