Een paar maanden geleden woonde een AI-onderzoeker uit Europa een dinerpartij in Silicon Valley bij. Tijdens een van de vele gangen richtte de gastheer zich tot zijn gasten, die allemaal in AI werkten. De onderzoeker parafraseerde zijn boodschap als volgt: "Is het niet geweldig dat wij de laatste generatie mensen zijn die nog moeten nadenken over biologische voortplanting? Wij hadden het geluk om geboren te worden in een tijd waarin we gewoon ons bewustzijn kunnen uploaden in plaats daarvan."

"Dat zag ik niet aankomen," vertelde de onderzoeker aan The Guardian. "Ik was gewoon van mijn vis aan het genieten."

Maar de gastheer meende het. Zijn woorden troffen de onderzoeker als de opmerking die een goed geïnformeerd persoon 100 jaar geleden had kunnen maken, nadat antibiotica waren uitgevonden: "Zijn we niet gelukkig dat we erna kwamen?" Opeens hadden alle gasten het over "geesteskinderen", en de onderzoeker vroeg aan hun buurman wat die term betekende. "Hij zei: 'Oh, dat is het boek,' en 'Heb je het boek niet gelezen?' en 'Oh mijn God, je moet echt het boek lezen.'"

Het boek in kwestie was Hans Moravec's *Mind Children: The Future of Robot and Human Intelligence*, voor het eerst gepubliceerd in 1988. Volgens econoom en futuroloog Robin Hanson van de George Mason University zorgde het destijds voor een grote plons in een kleine vijver – de gemeenschap van robotica- en machine-learning-experts waartoe Moravec behoorde.

Moravec's boek is meer een filosofische verhandeling dan een technologische handleiding, maar het centrale idee is dat culturele evolutie al lang de plaats heeft ingenomen van biologische evolutie als de krachtigste kracht die de mensheid vormgeeft. De logische extrapolatie is dat de informatie die onze toekomstige zelf codeert, binnenkort in hardware en software wordt verpakt in plaats van in DNA. Deze geesteskinderen kunnen worden uitgerust met zachte, kneedbare lichamen, zoals echte kinderen, maar ze kunnen ook een caleidoscoop van andere fysieke – of zelfs niet-fysieke – vormen aannemen. Moravec merkte op dat de uiteindelijke gevolgen van deze revolutie onbekend waren, maar hij leek het te verwelkomen. Binnen een eeuw, schreef hij, zouden er machines bestaan "in wie we trots kunnen zijn wanneer ze naar zichzelf verwijzen als onze nakomelingen."

Hanson deelt zijn overtuiging dat de revolutie onvermijdelijk is, zodra AI iets bereikt wat experts menselijke intelligentie noemen. "We gaan een explosie genereren van dingen zoals wij in de toekomst, die op veel manieren anders zullen zijn dan wij," zegt Hanson. "In de mate dat ze geesten hebben die enigszins op de onze lijken, zijn ze onze geesteskinderen."

Angela Aristidou, die de daadwerkelijke inzet van AI bestudeert aan University College London, is niet verbaasd dat Moravec's boek een revival beleeft. Ze zegt dat wat in 1988 nog als sciencefiction had kunnen klinken – en voor de meesten van ons nog steeds zo klinkt – voor ingewijden uitermate realiseerbaar lijkt. Elon Musk's pronatalistische houding is de uitzondering onder tech-types, zegt ze, terwijl het idee dat de klok tikt voor biologische voortplanting veel gebruikelijker is – en de voorbodes van die (wellicht self-fulfilling) profetie zijn voor iedereen zichtbaar. Afgevaardigden naar de Nvidia GTC van dit jaar in San Jose, Californië, een groot AI-congres, werden bijvoorbeeld getrakteerd op een AI-avatar van Nvidia-CEO Jensen Huang.

Dan is er het fenomeen van mens-AI-huwelijken. Zulke verbintenissen kunnen uiteraard geen biologische nakomelingen voortbrengen, maar aangezien de mens in de relatie meestal hun ideale romantische partner in de AI heeft gecreëerd, vraagt Aristidou retorisch: "Waarom zouden ze ook niet hun ideale kind ontwerpen?"

Bij het nadenken over deze post-biologische toekomst moeten we echter ons concept van 'kind' oprekken. De nieuwe entiteit zou een AI kunnen zijn die menselijke ouders liefdevol en gezamenlijk vormgeven om de vermeende beste delen van zichzelf te versmelten – zoals al technisch mogelijk is met genbewerking bij biologische voortplanting – maar aangezien we afscheid nemen van geboorte, dood en generaties zoals deze gewoonlijk worden begrepen, zou het ook iets heel anders kunnen zijn. Een mens zou gewoon hun eigen bewustzijn kunnen uploaden.