Dame Sarah Storey, de meest gedecoreerde Britse atleet ooit met 74 wereld- en Paralympische medailles, heeft haar afscheid van de topsport aangekondigd op 48-jarige leeftijd. In een rustig hoekje van een café in Macclesfield blikte ze terug op een carrière die negen Paralympische Spelen besloeg - beginnend als 14-jarige zwemster in Barcelona 1992 en eindigend met een verpletterende sprintzege op een tiener die half zo oud was in Parijs. 'Ik heb altijd een hekel gehad aan het woord "stoppen",' zei ze, 'omdat het zeker niet betekent dat je met je voeten omhoog gaat zitten.'\n\nStorey's atletische veelzijdigheid wordt alleen geëvenaard door haar cv naast de fiets: reiscommissaris van Manchester, voorzitter van Lancashire Cricket, tv-pundit en de luidste stem in de Britse Paralympische sport. Ze miste op een haar na het Olympische ploegenachtervolgingsteam in 2012 naast Laura Kenny. Toen haar werd gevraagd naar haar ideale functie na de competitie, glimlachte ze: 'Soms zou ik chef de mission willen zijn, soms prestatiedirecteur, soms de tv-presentator. Mij vastpinnen is een hopeloze zaak.'\n\nHaar reis was niet alleen gouden medailles en wereldrecords. In de jaren '90 wees een elitezwemclub in Leeds haar af vanwege haar handicap - haar linkerhand was niet volledig ontwikkeld na verstrikking in de navelstreng. Die afwijzing leidde ertoe dat ze overtrainde, chronisch vermoeidheidssyndroom ontwikkelde en 'vier jaar hel' doormaakte. Maar het gaf haar empathie voor andere atleten en, uiteindelijk, een overstap naar wielrennen in 2005 nadat een hardnekkige oorontsteking haar uit het zwembad dwong. Twee decennia later had ze 19 Paralympische gouden medailles op twee wielen.\n\nToch betreurt Storey dat de Paralympische sport marginaal blijft. 'Veel mensen zijn verrast als ik weer word geselecteerd omdat ze dachten dat ik niet meer racete,' zei ze. 'Een op de vier mensen heeft een beperking. Het is volkomen logisch om meer te investeren.' Ze pleit voor gecombineerde nationale kampioenschappen en betere uitzendingen tussen de Spelen door.\n\nHaar medailles? De meeste hangen in de serre, maar alle 30 Paralympische medailles worden bewaard in sokken - haar moeder maakte zakjes voor de gouden, maar de zilveren en bronzen zitten nog in hun originele sokken. 'Ik kan er niet tegen om met gaten in sokken om te gaan,' lachte Storey.\n\nZe overwoog bijna een tiende Paralympische Spelen in Los Angeles op 51-jarige leeftijd, maar een zadeloperatie gaf haar tijd om na te denken. 'In staat zijn om de sport ongeslagen te verlaten, is niet iets dat iedereen kan doen,' zei ze. 'Ik wil mijn energie in iets nieuws steken.' Dat omvat de cricket- en balletlessen van haar kinderen, plus het voortzetten van haar werk met Andy Burnham aan het reizen in Manchester en het cricketbestuur van de provincie. 'Wat je ook doet, het gaat er altijd om iets beter achter te laten dan je het aantrof,' zei ze, terwijl ze haar koffie opdronk voordat ze wegrende naar haar volgende taak.