Een groep Italiaanse nonnen is verwikkeld in een hemelse strijd met de lokale autoriteiten over een strandclub die ze sinds 1946 runnen, wat bewijst dat zelfs de vromen niet immuun zijn voor de bureaucratische greep van de EU.

Het geschil, door de lokale pers 'een heilige oorlog' genoemd, draait om Bagni Gino Garrone, een 50 meter lang stuk zand in de Ligurische stad Spotorno, beheerd door nonnen van de orde Suore di Carità di Santa Maria. De gemeente, verwijzend naar EU-wetgeving inzake strandconcessies en regionale quota voor vrije stranden, heeft de concessie openbaar aanbesteed, tot groot ongenoegen van de zusters.

De nonnen, die net als elke andere particuliere concessie ligstoelen en parasols verhuren, beweren dat hun opbrengsten naar liefdadigheidswerken gaan, waaronder een kleuterschool en een zomerkamp aan het strand. Maar nu de regeling die hen vrijstelde van commerciële regels niet meer geldt, heeft burgemeester Mattia Fiorini hen verteld dat ze moeten meedingen in een openbare aanbesteding als ze hun zanderige fiefdom willen behouden.

Tijdens een openbaar debat daagde zuster Miranda, een non in de tachtig, de burgemeester uit: 'Het is van ons. Waarom wil de gemeente ons strand afpakken? Als ze dat doen, kunnen we de school niet eens meer draaiende houden.' Fiorini, onbewogen, stond erop dat ze meedoen aan de aanbesteding 'zoals iedereen', gepland voor de herfst.

Het plan van de burgemeester zou Spotorno een vroege toepasser maken van de EU-richtlijn Bolkestein, die Italië verplicht om particuliere strandconcessies uiterlijk 30 juni 2027 aan te besteden. Opeenvolgende Italiaanse regeringen, die zwichten voor machtige concessiehouders, hebben dit twintig jaar tegengehouden, maar de regering-Meloni gaf uiteindelijk toe onder druk van Brussel en binnenlandse rechtbanken.

Opereren als een 'vrij uitgerust strand' - waar toegang gratis is en bezoekers optioneel ligstoelen kunnen huren - zou veel minder winstgevend zijn, zo stellen de nonnen. Dus staan de zusters nu voor de keuze: concurreren in de seculiere markt of bidden voor een wonder. Zoals het oude gezegde luidt: 'God helpt hen die zichzelf helpen' - maar blijkbaar helpt Hij niet veel met EU-richtlijnen.