De Curiosity-rover van NASA, die momenteel over Mars dendert, besloot naar een stukje grond te gaan dat er vanuit een baan om de aarde glad en uitnodigend uitzag. Want als orbitale beelden ons iets hebben geleerd, is het dat je altijd een vogelperspectief van een vreemde planeet kunt vertrouwen.

Op maandag plande de rover drie sols (dat zijn Marsdagen voor jou en mij) in afwachting van een Amerikaanse federale feestdag. De werkplek was een beetje puntig, dus de Dust Removal Tool (DRT) van de rover kon geen mooie schone plek vinden. Toch redde het wetenschapsteam zich ermee, bestudeerde gesteentedoelen zoals "Rio Baker" met de Alpha Particle X-ray Spectrometer (APXS) en Mars Hand Lens Imager (MAHLI), en beschoot "Rica Aventura" en "Tabebuia" met de laser van ChemCam. Ze tuurden ook in de verte naar de ontsluiting van de Cordillera-basis, want waarom niet?

Na dat alles reed Curiosity ongeveer 35 meter (115 voet) naar een gebied dat er in elk beschikbaar beeld glad uitzag. Het team hoopte op een goede DRT-plek. Spoiler: ze hadden het mis.

Toen de beelden na de rit donderdagochtend binnenkwamen, kreeg het team een verrassing. De parkeerplek was van dichtbij allesbehalve glad. Polygonen, aders, laminering - het hele werk. De kenmerken zijn klein, slechts een paar centimeter groot, onzichtbaar vanuit een baan om de aarde of zelfs van een afstand. Maar van dichtbij onthulde het terrein al zijn hobbelige, gestructureerde glorie.

Wat deed het team? Ze namen meer beelden, natuurlijk. Mastcam maakt een volledig panorama met zijn linkeroog en close-ups met zijn rechteroog. ChemCam onderzoekt drie doelen met zijn laser: "Rio Chimore" (een lichtere band), "Rio de Lava" (een ader) en "Rio de Salta" (een van de polygonen). APXS onderzoekt "Pampa Grande" en "Iquique Ridge." MAHLI neemt een loep. Want niets zegt planetaire wetenschap als naar rotsen staren tot ze hun geheimen prijsgeven.

Curiosity reed vervolgens een heuvel op langs terrein dat er glad uitzag maar bezaaid was met kleine polygonen. Het team bereidt zich voor op een nieuwe verrassing die zal weerklinken over twee continenten - waar de eerste persoon die de beelden ziet ook is. Dit terrein, zeggen ze, heeft veel te zeggen over de geologische geschiedenis van Mars. En het zegt het in polygonaal, aderachtig, prachtig hobbelig detail.