In een verhaal dat klinkt als een kruising tussen een rampenfilm en een aflevering van 'Extreme Engineering,' heeft een tunnelingenieur onthuld hoe reddingswerkers erin slaagden om twee mannen levend uit een geblokkeerde Nepalese waterkrachttunnel te halen. Arnold Dix, voorzitter van de International Tunnelling and Underground Space Association, heeft de Nepalese waterkrachtautoriteiten geadviseerd over hoe ze door de geblokkeerde tunnel naar de Trishuli 3A Waterkrachtcentrale moesten graven, een van de vele centrales die getroffen zijn door de enorme flitsvloed van vorige week op de grens tussen Nepal en Tibet.

'Het is als laag op laag van wonderen' dat ze Sanjaya Shah en Kabir Maharjan op vrijdag vonden, vertelde Dix aan de BBC, gezien de vele uitdagingen. De eerste horde? Het simpelweg lokaliseren van de centrale in een landschap dat bijna onherkenbaar was geworden door de overstroming die tot nu toe 1.300 mensen het leven heeft gekost. 'Ik heb nog nooit een reddingsoperatie meegemaakt waarbij je moest zoeken naar een ingang van een tunnel die voorheen op de heuvel lag en nu ondergronds was,' zei Dix. De lawine had de ingang volledig bedolven, dus zijn team bepaalde de waarschijnlijke positie met behulp van technische technieken, oude topografische kaarten, satellietbeelden, helikopterbeelden en 'al het andere dat we op het oppervlak van de berg konden vinden, zoals elektriciteitspalen.'

Ze vonden het, maar toen kwam de volgende uitdaging: het lokaliseren van overlevenden. 'We wisten dat ze verderop zouden zijn, maar we wisten niet precies waar. Dus je moet gewoon in de juiste richting beginnen te graven. En je luistert of je iemand kunt horen,' legde hij uit. Reddingswerkers moesten een tunnel vrijmaken die volledig geblokkeerd was door modder en rotsen - sommige groter dan auto's - en gebruikten explosieven om de weg vrij te maken, iets wat ze 'normaal gesproken nooit zouden doen vanwege het risico om mensen [die opgesloten zaten in de tunnel] op te blazen en onszelf op te blazen.' Dix prees het Nepalese leger voor het 'geweldige werk' dat ze deden bij het nauwkeurig beheren van de explosies.

Ondertussen ontdekten ze dat de tunnel nog steeds vol water stond. Met behulp van graafmachines en pompmachines groeven Nepalese reddingswerkers greppels van de tunnel naar de rivier buiten om het water af te voeren. Uiteindelijk groeven ze een 'minuscule tunnel ter grootte van een persoon' door het puin aan de bovenkant van de tunnel, waarbij ze het dak van de oorspronkelijke tunnel als hun eigen dak gebruikten - een slimme zet die ook het overstromingsrisico verminderde.

In de vroege uren van vrijdagochtend hoorden reddingswerkers wat ze dachten dat stemmen waren. Volgens lokale berichten riepen ze 'maak je geen zorgen, we zijn hier om jullie te redden' en hoorden ze een zwak 'oké' terug. Kort daarna haalden ze Shah en Maharjan er levend uit.

Maar met tientallen die nog vermoedelijk vastzitten, is het werk nog lang niet klaar. Dix schatte dat ze ongeveer 60 meter vanaf de ingang hadden gegraven en nog eens 150 meter moeten graven om de centrale diep in de berg te bereiken. Reddingswerkers hopen dat het puin de centrale niet heeft bereikt - als dat wel zo is, 'zouden er allerlei complicaties zijn.' Het team wordt nog steeds geconfronteerd met gevaren: 'Verderop, zelfs nu, kunnen we water tegenkomen dat de tunnelaars zou verdrinken,' zei Dix. 'En we hebben ook het risico van een nieuwe overstroming buiten, dus water kan van achteren komen. Dus er is het risico dat we aan beide kanten met water te maken krijgen.'

Maar het succes van vrijdag heeft de moed erin gehouden. 'Het is een grote opluchting, dat we op de goede weg zijn. En het geeft ons nieuwe energie dat onze denkwijze [over hoe de redding uit te voeren] werkt... we hebben zoiets nog nooit eerder gedaan.' Dix zei dat ze nu op weg zijn naar de 'Goudlokje-zone' - het bovenste niveau van de centrale waar ruimte is en omstandigheden 'vriendelijker voor het leven.'

'We hebben twee mensen eruit gehaald. Als we in een casino speelden, zouden sommigen zeggen dat het tijd is om weg te lopen, maar wij zeggen: het spel gaat door, tijd om de bank te verslaan,' zei Dix, terwijl hij zijn innerlijke high roller kanaliseerde. Laten we hopen dat de bank deze keer niet wint.