Deze week getuigde in een rechtbank in Sydney de moeder van het jongste vermeende slachtoffer van omroeper Alan Jones dat ze de 2GB-presentator "volkomen vertrouwde" en zich "op haar gemak" voelde bij het idee dat haar 17-jarige zoon een weekend doorbracht op Jones' landgoed in Fitzroy Falls. De jongeman, aangeduid als klager A, beweert dat Jones hem tijdens dat verblijf kuste, zijn tong in zijn mond stak en hem op zijn billen aanraakte. "Ik voelde me misbruikt en ik vond het walgelijk," vertelde hij eerder aan de rechtbank – een gevoel dat, zo mag men aannemen, nogal blijft hangen.

Klager A is een van de vijf mannen die Jones, 85, beschuldigen van seksuele aanranding tussen 2003 en 2020. Alle vijf hebben nu hun getuigenis afgelegd nu het proces zijn elfde week ingaat. Jones heeft onschuldig gepleit op 21 aanklachten van aanranding en seksuele aanranding. Het proces, in de lokale rechtbank van Downing Centre, is een lange, grimmige sleur, onderbroken door talrijke juridische discussies.

De moeder van A, die gescheiden is en financiële ondergang tegemoet zag terwijl ze rouwde om een sterfgeval in de familie, vertelde de rechtbank dat ze Jones "volkomen vertrouwde" omdat ze veel e-mails van hem had gelezen waarin hij haar zoon prees. "Ik was gewoon zo blij dat er een oudere mentor in het leven van [A] was die interessant was en geïnteresseerd in zoveel dingen... en die zag dat mijn zoon zo intelligent is als hij is en innemend," zei ze. Het is het soort lovende woorden dat achteraf minder als mentorschap en meer als grooming leest – al zal de rechtbank daarover beslissen.

Jones correspondeerde met A sinds de jongen 13 was en vroeg hem om hulp bij de "nijpende" financiële problemen van zijn moeder. De rechtbank hoorde dat Jones de moeder nooit bij hem thuis uitnodigde, maar de tiener meerdere keren wel. De jongen at met Jones in een plaatselijke pub en in zijn appartement aan Circular Quay – uitnodigingen die, merkwaardig genoeg, nooit aan zijn moeder werden gedaan.

Toen haar zoon terugkwam van een verblijf van twee nachten tijdens de schoolvakantie, zei de moeder dat ze "meteen wist dat er iets aan de hand was" omdat "zijn stemming anders was" en hij niet sliep. "Hij vertelde me dat hij een bord had gebroken en daar spijt van had," zei ze. Klager A vertelde de rechtbank eerder dat Jones "gefrustreerd, geïrriteerd en boos" was toen hij een Versace-bord van $1.500 liet vallen. Want niets zegt "kameraadschappelijke mentor" als je kwaad wordt om duur serviesgoed.

Tien dagen nadat hij terugkwam uit Fitzroy Falls, gaf haar zoon haar een "krabbelig" briefje en zei: "Ik wil er niet over praten." De moeder barstte in tranen uit in de getuigenbank toen een rechtbankmedewerker haar een kopie van het briefje overhandigde. Haar zoon had een vage verklaring geschreven waarin hij zei dat hij "zich misbruikt voelde in Fitzroy Falls vanwege een incident van seksuele aard."

Ze las het briefje en vroeg haar zoon of hij de vermeende aanranding bij de politie wilde melden. Hij weigerde en zei: "Ik ben niet verkracht. Het is waarschijnlijk niet zo'n groot ding in het geheel. Het zal mijn woord tegen het zijne zijn en hij is een machtige man." Een ontnuchterende inschatting van hoe rechtvaardigheid werkt – of niet – wanneer de beschuldigde beroemd is.

De getuige zei dat ze haar zoon had gezegd "geen contact" te hebben met Jones, maar ze bleef met de omroeper corresponderen over kwesties waarbij hij haar hielp, waaronder reparaties aan haar huis, die Jones voor $100.000 betaalde. Gevraagd waarom ze contact hield, zei ze: "Ik was bang omdat ik [A] al had gevraagd of hij naar de politie wilde" en "niets met de bank was afgerond". Ze vreesde dat Jones de hulp zou intrekken, en "dat was behoorlijk beangstigend". Financiële afhankelijkheid: het geschenk dat blijft geven, tot het dat niet meer doet.

De getuige legde haar eerste verklaring aan de politie jaren later af, in mei 2024. In december 2025 vond ze het briefje en overhandigde het aan de rechercheur die de zaak van A onderzocht. Het proces gaat verder.