Op 19 juli beginnen tientallen teams van middelbare scholieren aan een vijfdaagse race van 630 mijl van Fort Worth naar Fort Stockton in Texas. Maar dit is niet zomaar een wedstrijd. De studenten ontwerpen en bouwen de auto's zelf, met behulp van standaardonderdelen en 3D-geprinte materialen. De winnaar is het team dat de meeste gereden mijlen verzamelt. En de enige brandstof die ze mogen gebruiken om hun Frankenstein-achtige voertuigen aan te drijven, komt van die gloeiende gasmassa die aan onze hemel hangt: de zon. Dit jaar is het 30-jarig jubileum van de jaarlijkse Solar Car Challenge, een wedstrijd die middelbare scholieren uit het hele land samenbrengt met als doel de snelste, meest efficiënte zonne-auto te bouwen. De race werd in 1993 opgericht door Dr. Lehman Marks, een Texaanse docent met een langdurige interesse in bèta/techniek. Studenten leren via de uitdaging een verscheidenheid aan vaardigheden, waaronder projectmanagement, budgettering, fondsenwerving en techniek. Maar vooral moeten ze een racewaardig zonnevoertuig bouwen dat hopelijk de afstand kan afleggen.

Lehman vertelde dat de Solar Car Challenge is ontstaan uit zijn frustratie met de staat van het bèta/techniekonderwijs in de late jaren '80 en vroege jaren '90. Destijds had hij een groep studenten die niet betrokken en niet geïnspireerd waren door alleen uit leerboeken te leren, en op zoek naar een manier om hun interesse te wekken, accepteerde hij een uitnodiging van een vriend aan de Universiteit van Noord-Texas, die een universitaire zonne-auto bouwde voor wat toen een gloednieuwe competitie was. "We gingen erheen en de kinderen waren gewoonweg gefascineerd door de complexiteit van het zonneproject," vertelde hij me. "En de hele weg terug van Desmond naar Dallas bleven ze roepen: 'Doc, laat u ons alstublieft een zonne-auto bouwen?'" Hij gaf toe, maar besefte al snel dat middelbare scholieren nooit eerlijk zouden kunnen concurreren met universiteitsteams, omdat ze de technische expertise en financiële middelen misten die universiteiten tot hun beschikking hebben. Zo ontstond de Solar Car Challenge voor middelbare scholieren, met het educatieve programma dat officieel van start ging in 1993 en de eerste nationale competitie in 1995.

Sinds de oprichting heeft het programma meer dan 85.000 studenten bereikt in 39 staten en meerdere landen, waaronder Canada, Mexico, Costa Rica, Spanje en Singapore. Er zijn momenteel meer dan 260 actieve middelbare school-zonneprojecten. Het evenement wisselt af tussen baan- en landelijke races, waarbij dit jaar een slopende race van 630 mijl door Texas plaatsvindt. De vijfdaagse tocht begint op 19 juli in Fort Worth en reist door de steden Palestine, Round Rock, Fredericksburg en San Angelo, voordat hij eindigt in Fort Stockton. Lehman zei dat de inwoners van de steden elk jaar uitkomen om de teams te vieren wanneer ze passeren. "Het gaat niet alleen om het bouwen van een auto," benadrukte Lehman. "Het gaat om leren hoe je die auto officieel bestuurt. In dit komende evenement is een van de dingen die ik de kinderen predik: voordat je hier ooit komt, moet je 500 mijl in je auto hebben gereden. Je moet weten: gaat hij kapot? Je moet weten: zelfs als hij kapot gaat, laat hem dan in je eigen parkeerplaats kapotgaan, zodat je hem kunt repareren."

De race kent doorgaans drie categorieën: klassiek, gevorderd en elektrisch-zonne-energie, waarbij teams elektrische voertuigen racen die energie krijgen van stationaire zonnestations. Dit jaar introduceert de uitdaging een nieuwe divisie: cruiser. In deze categorie bouwen teams vierzitsvoertuigen met zonnepanelen die direct in de carrosserie zijn geïntegreerd. Het besluit om een nieuwe divisie te creëren is geboren uit jaren van vragen of zonne-auto's ooit op echte auto's zouden lijken in plaats van platte, zeer aerodynamische voertuigen met een bestuurder die vaak onder een breed zonnepaneel gepropt zit. Inderdaad, veel van de auto's lijken nauwelijks op iets wat je als wegwaardig zou herkennen, en zien er meer uit als een mix tussen futuristische ruimtevaartuigen en high-tech skelters. Lehman zei dat de organisatoren wilden dat studenten zonnevoertuigen bouwden die eruitzagen als echte personenauto's, met zonnecellen