De Arctische vlagzalm, een vis met een glinsterende iriserende tint en een flair voor dramatische exits, is sinds de jaren 1930 niet meer gezien in de wateren van Michigan. Industriële houtkap, overbevissing en concurrentie van niet-inheemse vissen hebben hen uitgeroeid, maar nu proberen drie noordelijke Michigan-stammen - de Grand Traverse Band of Ottawa and Chippewa Indians, de Little River Band of Ottawa Indians en de Little Traverse Bay Bands of Odawa Indians - samen met de staat, hen terug te brengen. Want blijkbaar is een eeuw afwezigheid net lang genoeg om te vergeten waarom we ze in de eerste plaats zijn kwijtgeraakt.

Op een frisse septemberochtend telde en mat visserij- en wildlifebioloog Sean Leask honderden jonge vlagzalmen bij de kweekfaciliteit aan de beek van de Grand Traverse Band buiten Traverse City. "Sommige van deze zijn misschien eind volgend jaar te vangen," zei Leask. "Ik weet niet hoe hun groei in het wild eruit zal zien." Dat is het ding met het herintroduceren van een soort - het wild volgt niet altijd de spreadsheet.

Voor de stammen gaat het niet alleen om vis. "Onze zorg voor hen en hen helpen hun populatie te herstellen, helpt ons onszelf, onze cultuur en onze tradities te herstellen," zei Tina Frankenberger, de tribal environmental resiliency lead van de Grand Traverse Band. Het maakt deel uit van een bredere beweging onder stammen in het hele land om inheemse soorten te herstellen - zalm, oesters, condors - die cultureel en economisch belangrijk zijn, terwijl ze ook ecosystemen versterken tegen bedreigingen zoals klimaatverandering. Geen druk, kleine vis.

Een jaar later worstelen de biologen met de vraag of de vissen overleven en hoe ze zich kunnen aanpassen aan extreem weer. Tot nu toe zijn er geen uitgezette vlagzalmen in het wild gezien. Overstromingsomstandigheden en de kleine initiële aantallen compliceren het onderzoek. Maar de stammen blijven optimistisch, want dat doe je als je een soort probeert op te wekken. Biologen schatten dat het zes tot acht jaar zal duren om te weten of de herintroductie succesvol is geweest. "Dit is een experiment," zei Dan Mays, inland policy bioloog voor de Grand Traverse Band. "We doen ons best." Inspirerend, maar niet echt een garantie.

Deze zomer en vroege herfst kweekte de Grand Traverse Band ongeveer 8.000 jonge vlagzalmen en zette ze uit in de Boardman-Ottaway River. Ze zijn een van de drie stammen die in 2025 vlagzalm-eieren ontvingen van een staatskwekerij, samen met de Little River Band en de Little Traverse Bay Bands. De eieren kwamen uit de Chena River in Alaska, waar Arctische vlagzalm overvloedig aanwezig is en genetisch diverser is dan de enige resterende populatie in de Lower 48, in de Big Hole River in Montana. Want niets zegt "herstel" als vissen importeren van 3.000 mijl verderop.

Mays voelt zich al optimistischer over het aantal en de grootte van de vlagzalmen van dit jaar vergeleken met vorig jaar, toen een stroomstoring in de kweekfaciliteit van de stam een meerderheid van de vissen doodde. "Over het algemeen vier keer zoveel vlagzalm," zei hij. "We zetten dit jaar ook een hoger percentage grotere vlagzalmen uit. Grotere omvang, grotere overlevingskans." Een lage lat, maar toch een lat.

Het kweken van de vis is één uitdaging; het volgen ervan is een andere. Geen van de drie stammen heeft nog een vlagzalm teruggevangen. "Het is als zoeken naar een naald in een hooiberg, en de hooiberg is zo groot als een rivier," zei Alex Ontkos, een inland fisheries bioloog bij de Little River Band. Eerder dit jaar zette die stam 391.000 vlagzalm-eieren uit met behulp van in-stream incubators op de Manistee River bij Kalkaska. Niet alle eieren kwamen uit - de levensvatbaarheidspercentages werden geschat op ongeveer 50 tot 60 procent. Hoewel biologen tienduizenden larven de incubators zagen verlaten, hebben ze nog geen vlagzalm gezien of teruggevangen. "Ik denk niet dat dat komt omdat ze er niet zijn," zei Ontkos. "Het is gewoon een kwestie van op de juiste plaats op het juiste moment zijn." Ah, het eeuwige excuus van de hoopvolle visser.

Op de juiste plaats op het juiste moment zijn is lastiger geweest voor de Little Traverse Bay Bands. Kwekerijmanager