Mijn familie heeft enorm geprofiteerd van liefdadigheidsinstellingen die de gezondheidszorg ondersteunen, dus het is met extra ijver dat ik morgen koffie drink met een plak cake om de Macmillan Coffee Morning van dit jaar te markeren. Ter voorbereiding heb ik een aantal koffiegearomatiseerde dranken geproefd. Beschouw dit als een publieke dienst, of op zijn minst als een waarschuwend verhaal.

Ik moet vooraf zeggen dat ik, als het op koffie aankomt, een gewoontedier ben en, bijna 30 jaar na mijn relatie met het spul, weet ik wat ik lekker vind: kort, sterk, bij voorkeur gemaakt in een moka-pot en slechts een klein scheutje melk. Ik ben minder trouw aan merken, hoewel ik Union's House Roast waardeer, die stoutmoedig, publieksvriendelijk, niet te bitter is en in de meeste grote supermarkten wordt verkocht. Hoezeer mijn partner ook heeft geprobeerd me te verleiden tot de trendy charmes van filterkoffie, deze luipaard kan haar vlekken niet lijken te veranderen. Sommige luipaarden willen gewoon hun moka-pot.

Dus stel je mijn gevoelens voor toen ik de cast van producten opstelde om te proeven voor deze column. Blikjes latte! Koffiegearomatiseerde eiwitdranken! Instantkoffie 2.0! Ik begin met de eerste groep, want de markt wemelt nu van de voorbeelden (veel in extra onduurzame verpakkingen). Alle grote spelers zijn er – Starbucks, Nescafé, Califia Farms – en allemaal met de driekwart (of meer) melk op een kwart (of minder) koffieverhouding die typisch is voor een latte. Het verschil is dat deze dranken allemaal toegevoegde suiker of zoetstoffen hebben, waardoor je ochtendkoffie in een vloeibaar pudding wordt veranderd. Als ze zuivelmelk bevatten, is het meestal UHT (geen smaak die ik lekker vind), hoewel sommige lactosevrije of plantaardige melk gebruiken. De beste van het stel was Grind's Iced Vanilla Oat Latte: minder melk (57%), meer koffie (40%) en ook minder suiker. In een categorie die wordt gedefinieerd door compromissen, geldt dat als een triomf.

Voor zover ik kon zien, is Emmi's Caffe Latte High Protein niet hoger in eiwit dan de rest, dus het lijkt me dat het merk gewoon op de bandwagon springt die een beetje afgezaagd wordt en zich richt op een gezondheidsangstige en mogelijk eetlustonderdrukte menigte. Yfood's This Is Food deed me ondertussen snel afvragen: "Is dat zo?" Deze kant-en-klare, koffiegearomatiseerde "complete maaltijd" met 30g eiwit per fles en meer dan 20 ingrediënten is een treurige vervanging voor voedsel, en het is zeker geen koffie. Meer dan 20 ingrediënten en nog steeds geen vreugde.

Cold brew – dat wil zeggen koffie die langdurig in koud water is getrokken voor een zachter, natuurlijker zoet resultaat – duurt een behoorlijke tijd om te maken, dus ik zie het nut van het kopen uit de schappen: Tesco en Nescafé maken beide onschadelijke ongezoete cold-brew-concentraten die een goede optie zijn voor een Indiase zomer. En tot mijn grote verrassing genoot ik behoorlijk van de next-gen gearomatiseerde instantkoffies van Little's en Beanies, vooral de glazed cinnamon van eerstgenoemde. Maar zoveel als Union van mijn moka? Kom nou.

Grind Iced Vanilla Oat Latte £2,25 (250ml) Ocado. Het beste voorbeeld van dit twijfelachtige genre: een niet te zoete, goede kwaliteit cold brew gemengd met havermelk.

Tesco Finest Cold Brew Coffee £4,50 (500ml). Een cold brew concentraat waaraan je gewoon water toevoegt. Zou lekker zijn met een plakje citrus.

Little's Glazed Cinnamon £4 (50g) Ocado. De donut-vibes zitten meer in het aroma dan in de smaak, maar het is een geur die niet-koffiedrinkers zou kunnen verleiden.

Union House Roast £7,50 (200g) Ocado. Je kunt niet tegen een thuisgebrouwen bakje op, en deze gebalanceerde, licht chocoladeachtige allrounder is mijn steunpilaar in de boodschappen.