Moja rodzina bardzo skorzystała na organizacjach charytatywnych wspierających opiekę zdrowotną, więc z tym większym zapałem wypiję jutro kawę z kawałkiem ciasta, aby uczcić tegoroczny Macmillan Coffee Morning. W oczekiwaniu na to degustowałam napoje o smaku kawy. Niech to będzie przysługa publiczna, a przynajmniej przestroga.

Powinnam zacząć od tego, że jeśli chodzi o kawę, jestem stworzeniem przyzwyczajeń i po prawie 30 latach związku z tym trunkiem wiem, co lubię: krótką, mocną, najlepiej z kafeterki moka i tylko z odrobiną mleka. Jestem mniej wierna markom, choć cenię Union House Roast, który jest wyrazisty, lubiany przez wszystkich, niezbyt gorzki i sprzedawany w większości dużych supermarketów. Choć mój partner próbował mnie skusić modnymi urokami kawy filtrowanej, ten lampart chyba nie potrafi zmienić swoich plam. Niektóre lamparty chcą po prostu swojej kafeterki moka.

Więc wyobraźcie sobie moje uczucia, gdy ustawiłam w kolejce produkty do degustacji w tej kolumnie. Kawy latte w puszkach! Napoje proteinowe o smaku kawy! Kawa instant 2.0! Zacznę od pierwszej grupy, bo rynek aż się od nich roi (wiele w wyjątkowo nieekologicznych opakowaniach). Wszyscy wielcy gracze są obecni – Starbucks, Nescafé, Califia Farms – i wszyscy z typowym dla latte stosunkiem trzech czwartych (lub więcej) mleka do jednej czwartej (lub mniej) kawy. Różnica polega na tym, że te napoje mają dodany cukier lub słodziki, zamieniając poranną kawę w płynny pudding. Jeśli zawierają mleko krowie, to zwykle UHT (nie lubię tego smaku), choć niektóre używają mleka bez laktozy lub roślinnego. Najlepszy z nich to Grind Iced Vanilla Oat Latte: mniej mleka (57%), więcej kawy (40%) i mniej cukru. W kategorii zdefiniowanej przez kompromis to liczy się jako triumf.

O ile mogłam stwierdzić, Emmi Caffe Latte High Protein nie ma więcej białka niż pozostałe, więc wydaje mi się, że marka po prostu wskakuje na dość wyświechtany już wóz, cateringujący dla zdrowotnie zaniepokojonych i być może tłumiących apetyt tłumów. Yfood This Is Food sprawiło, że szybko pomyślałam: „Czy to aby na pewno?”. Ten gotowy do picia, o smaku kawy „kompletny posiłek” z 30 g białka na butelkę i ponad 20 składnikami to żałosny substytut jedzenia i z pewnością nie jest kawą. Ponad 20 składników i wciąż brak radości.

Cold brew – czyli kawa parzona na zimno przez dłuższy czas dla łagodniejszego, naturalnie słodszego efektu – wymaga sporo czasu, więc rozumiem sens kupowania jej w sklepie: Tesco i Nescafé robią nieszkodliwe, niesłodzone koncentraty cold brew, które są dobrą opcją na indyjskie lato. I ku mojemu zaskoczeniu całkiem polubiłam kawy instant nowej generacji o smaku Little's i Beanies, zwłaszcza tę o smaku glazurowanego cynamonu od Little's. Ale czy tak bardzo jak Union z mojej moka? Dajcie spokój.

Grind Iced Vanilla Oat Latte 2,25 £ (250 ml) Ocado. Najlepszy przykład tego wątpliwego gatunku: niezbyt słodki, dobrej jakości cold brew zmiksowany z mlekiem owsianym.

Tesco Finest Cold Brew Coffee 4,50 £ (500 ml). Koncentrat cold brew, do którego wystarczy dodać wody. Byłby miły z plasterkiem cytrusa.

Little's Glazed Cinnamon 4 £ (50 g) Ocado. Wibracje pączka są bardziej w aromacie niż w smaku, ale to zapach, który mógłby skusić niepijących kawy.

Union House Roast 7,50 £ (200 g) Ocado. Nic nie przebije domowego parzenia, a ten zrównoważony, lekko czekoladowy uniwersalny specjał to mój filar zakupów spożywczych.