In een schokkende wending die absoluut niemand zal verbazen die de kosmologie de afgelopen twintig jaar heeft gevolgd, heeft een internationaal team van astrofysici bevestigd dat het heelal nog steeds met een versneld tempo uitdijt. Deze directe weerlegging van de bewering van vorig jaar dat de kosmische expansie zou kunnen vertragen, is als tegen een tiener zeggen dat de auto inderdaad nog rijdt, en nee, we weten niet waarom.

Het team, dat twee Nobelprijswinnaars en wetenschappers van instellingen over de hele wereld omvat, stelt dat de eerdere studie was gebaseerd op een misverstand in de analyse in plaats van op een daadwerkelijke ineenstorting van ons fundamentele begrip van de kosmos. Het nieuwe artikel, gepubliceerd in Monthly Notices of the Royal Astronomical Society, neemt het direct op tegen een Zuid-Koreaans team dat suggereerde dat donkere energie - die mysterieuze anti-zwaartekrachtkracht - in de loop van de tijd zou kunnen verzwakken.

Hoofdauteur Dr. Phil Wiseman van de Universiteit van Southampton verwoordde het bondig: "De eerdere en algemeen aanvaarde metingen waren in feite prima en ons huidige begrip van het lot van het heelal blijft robuust." Hij voegde eraan toe: "Gelukkig hebben we deze crisis afgewend, maar het mysterie waarom de expansiesnelheid van het heelal nog steeds versnelt, blijft bestaan. Door te bewijzen dat onze metingen correct zijn, kunnen we terugkeren naar het proberen te begrijpen wat deze donkere energie eigenlijk is, in plaats van ons af te vragen of het überhaupt bestaat."

De controverse begon toen de Zuid-Koreaanse studie beweerde dat Type Ia-supernova's - die ongelooflijk heldere explosies van witte dwergsterren - niet allemaal dezelfde piekhelderheid bereikten naarmate het heelal ouder werd. Als dit waar was, zou dit betekenen dat astronomen jarenlang de gegevens verkeerd hadden geïnterpreteerd, concluderend dat het heelal versnelde terwijl het misschien juist vertraagde.

Maar het team onder leiding van Southampton vond een cruciale fout in die redenering: de eerdere studie behandelde de leeftijd van een sterrenstelsel alsof het hetzelfde was als de leeftijd van de individuele ster die later explodeerde. Ze wezen er ook op dat de studie geen rekening hield met de massa van de sterrenstelsels die de supernova's herbergen, een standaardstap in de moderne kosmologie.

Professor Adam Riess, die in 2011 de Nobelprijs voor de Natuurkunde deelde met professor Brian Schmidt en professor Saul Perlmutter, benadrukte het belang van zorgvuldig testen: "Buitengewone beweringen vereisen bijzonder zorgvuldig testen. Wat we vinden is dat wanneer we deze supernova's kalibreren, rekening houdend met verschillende gastheeromgevingen en populaties, het bewijs voor kosmische versnelling opmerkelijk consistent blijft."

Professor Mark Sullivan, ook van Southampton, verdedigde het wetenschappelijke proces: "Dit is hoe vooruitgang wordt geboekt. Hoewel dit idee niet correct bleek te zijn, heeft het nieuwe manieren geopend om na te denken over hoe supernova's exploderen en hoe we donkere energie nauwkeuriger kunnen meten."

Co-auteur Dr. Brodie Popovic voegde eraan toe dat het debat onderzoekers de kans gaf om hun aannames opnieuw te onderzoeken: "We zijn recentelijk erg gefocust geweest op de astrofysica van de explosies en hoe ze de kosmologie beïnvloeden. Dit was een goede gelegenheid om terug te gaan en al onze aannames te herzien - het blijkt dat we dit inderdaad begrijpen en er rekening mee houden in onze kosmologische meting."

Dus het heelal blijft net zo mysterieus als altijd, maar we kunnen er tenminste zeker van zijn dat onze verwarring is gebaseerd op degelijke metingen.