Bezoeken aan Stonehenge kunnen nogal hectisch zijn. Tienduizenden mensen komen opdagen om de zomer- en winterzonnewende te vieren en op de meeste andere dagen is de plek een drukte van belang, opgewonden gesprekken en selfie-actie. Maar gedurende augustus biedt English Heritage bezoekers de kans om wat gegarandeerde eenzaamheid te winnen tussen de kolossale stenen. Kopers van voorverkochte tickets worden automatisch ingeloot voor 20 minuten alleen tijd in het hart van het monument.

Om het initiatief te markeren, naar verluidt het eerste in zijn soort sinds de invoering van toegangsprijzen 125 jaar geleden, kreeg de Guardian dinsdagochtend 20 minuten in de cirkel om de eenzaamheid te proeven. Meestal is het monument afgezet met het soort touwbarrière dat wordt gebruikt voor VIP-gebieden in nachtclubs, waarbij bezoekers de stenen bekijken vanaf een omliggend pad. Voor het bezoek van de Guardian maakte supervisor Nick Morabito kort na 9 uur het touw los met een bescheiden zwier.

Regels blijven van kracht - je mag de stenen niet aanraken, er niet tegenaan leunen of erop zitten. Maar er is meer gelegenheid om de omvang van het monument te waarderen en ook de details - de wervelende, vlekkerige patronen van korstmossen, de diepe spleten, de distels die onder sommige stenen vandaan steken. Je kunt goed kijken naar gravures in het oppervlak van de stenen, waaronder graffiti die naar verluidt is gemaakt door architect Christopher Wren, wiens familie een huis in de buurt had.

Het is stil, maar niet stil. De A303 passeert een paar meter verderop, maar het verkeersgeluid is een zoem in plaats van een gebrul en overstemt het gezang van de leeuweriken, het geblaat van de schapen en de warme, zuidelijke bries die door wat Thomas Hardy een 'tempel van de winden' noemde, niet. Bovenal heb je een paar stille minuten om je af te vragen wie het monument heeft gebouwd, waarom en, misschien, wat ze zouden denken van hun opvolgers 5000 jaar later.

De betovering werd verbroken om 9.35 uur toen de eerste pendelbus arriveerde vanuit het bezoekerscentrum. Een Duitse familie snelde naar de cirkel om de eersten te zijn. Ze mochten niet voorbij de menigte-controle-touw. Morabito zei dat hij, hoewel hij ervan hield om ervoor te zorgen dat bezoekers van de stenen genoten, koesterde hij momenten waarop hij en collega's een paar minuten alleen hadden: 'Aan het einde van een drukke zomerdag is het heerlijk om een paar minuten in de cirkel te zitten en te onthouden waar het allemaal om draait.' Beveiligingsmedewerker Ray Bulpitt zei dat hij genoot van de rust van een nachtdienst: 'Je hoort de hazen en schapen bewegen.' Af en toe probeert een indringer toegang te krijgen. 'We hadden gisteravond een stel,' zei Bulpitt. 'We vroegen ze te vertrekken - geen problemen.'

Georgia Butters, hoofd operaties van English Heritage voor Stonehenge, was het ermee eens dat wat tijd doorbrengen in de stenen cirkel bijzonder was: 'Het is een spirituele plek voor veel mensen, maar zelfs als je niet spiritueel bent op die manier, is er gewoon iets wonderbaarlijks aan het landschap - het heeft een aanwezigheid, een stilte.' Er zijn een paar andere manieren om eenzame toegang tot de stenen te krijgen en roem is er een van. Barack Obama bezocht de plek toen hij Amerikaans president was tijdens een reis naar het VK voor een NAVO-top, en voormalig astronaut Buzz Aldrin trok een Mars-T-shirt aan toen hij langskwam. Rond de zonnewende mogen mensen gratis de cirkel in. Maar je zult onvermijdelijk de ruimte delen met vele anderen en het geluid van leeuweriken wordt overstemd door het gebonk van drums. De enige manier om meestal eenzame tijd in de cirkel te krijgen, is door bijna £ 1.500 neer te tellen voor een 'explorer tour'.

Butters zei dat degenen die uit de augustusloting kwamen, andere leden van hun gezelschap mochten meenemen die tegelijkertijd hadden geboekt. Maar ze konden ervoor kiezen om helemaal alleen te gaan. Ze zei: 'Iedereen is anders, nietwaar? Sommigen willen misschien in en uit de stenen rennen, sommigen willen er een kopje thee drinken. Het zijn enorme stenen en er is iets aan om er vlak naast te staan en de schaal ervan te ervaren. Het zet je aan het denken, hoe hebben mensen deze dingen hier 5000 jaar geleden gekregen?'