Alfred Drummond-Herdman is mogelijk de enige persoon in het VK die dierlijke uitwerpselen per post ontvangt uit goede wil. Zijn slaapkamer in Edinburgh is een ware schrijn voor mest: kleding is uit zijn kast en kasten gezet, vervangen door terraria en plastic bakken met stukken koeienvlaaien, korhoenderskeutels en konijnenkeutels.

"Ik heb een zeer begripvolle huisgenoot," zegt hij, wat een understatement is voor iemand die samenwoont met een man die een mestmuseum in zijn slaapkamer bewaart.

Maar wat uit die bakken tevoorschijn komt, heeft de 27-jarige stagiair-advocaat veranderd in een natuurhistorische sensatie op sociale media: felgekleurde kronkels van schimmels, elke 30 seconden gefotografeerd terwijl ze zich ontwikkelen, waardoor timelapses ontstaan die door miljoenen over de hele wereld worden bekeken. Inktzwammen, veldchampignons en ascobolus - die een beetje op eendjesmos lijken - ontspruiten allemaal uit de mest die hij verzamelt, waaronder twee nieuwe soorten die hij formeel heeft geïdentificeerd, en er komen er meer aan. Deze buitengewone beelden bieden een zeldzame blik in een wereld die ons allemaal omringt maar die weinigen ooit zien.

Drummond-Herdman is een autodidactische amateur-taxonoom die gefascineerd raakte door coprofiele schimmels - schimmels die op mest groeien - tijdens wandelingen in de Ochil Hills aan de rand van Stirling tijdens de pandemie. Koeienvlaaien van hooglandrunderen, net als die van veel andere herbivoren, herbergen duizenden schimmelsporen, die vanaf het moment dat de mest wordt gedeponeerd racen om vrucht te dragen en paddenstoelen te produceren.

"In Schotland kwam ik op een zomer koeienvlaaien tegen waar allerlei paddenstoelen uit groeiden. Het was net een bos. Het was zo bizar dat je het niet kon missen. Ik ging online om ze te identificeren, en dat was echt het begin van het konijnenhol waar ik sindsdien in ben verdwenen," zegt hij.

Volgens schattingen van Kew wachten er wereldwijd minstens 2 miljoen schimmelsoorten om ontdekt te worden. Vanuit zijn slaapkamer in Edinburgh doet Drummond-Herdman zijn steentje bij, door samen te werken met andere enthousiastelingen en experts op forums om Britse exemplaren te bestuderen en identificeren. Hij heeft meer dan 60.000 volgers op Instagram, en sommige berichten krijgen miljoenen views. Een van de meest recente is een video van een slijmzwam die bekend staat als hondenbraaksel-slijmzwam die een levende mier lijkt te consumeren, en een andere van een kegelzwam die op hertenkeutels groeit.

"Ik ben gefascineerd door de bizarheid en het contrast tussen zoiets als een koeienvlaai - het laatste waar iemand tijd mee wil doorbrengen - en de ongelooflijke schoonheid en complexiteit van de schimmels. Meestal krijg je in het wild slechts een momentopname van hun levenscyclus. De timelapses laten het allemaal zien," zegt hij.

Via webcam laat Drummond-Herdman ons zijn microscoopstation en de bakken rondom zijn slaapkamer zien, en legt uit dat de dozen met mest niet stinken omdat ze afkomstig zijn van herbivoren en meestal uit onverteerde planten bestaan. Hij hoopt dat zijn video's een grotere waardering voor natuurbehoud in het VK inspireren, vooral voor schimmels.

"Ik probeer er op de juiste manier over te schreeuwen. Het hele punt is niet om een willekeurige soort te benoemen die 10 mensen in een tijdschrift lezen. Ik wil laten zien dat taxonomie het frontlinie is van biodiversiteitsonderzoek. Onderzoek naar habitatverlies en inheemse soorten is niets zonder taxonomie," zegt hij.