Sarah Tekhlu stond op het punt om de universiteit op te geven. Als Eritrese vluchteling was ze al ontheemd geraakt van Khartoem naar Madani, en vervolgens naar Port Sudan, terwijl de oorlog door het land raasde. Hoger onderwijs, zo had ze besloten, was een luxe die ze zich niet langer kon veroorloven te willen.
"Ik stond op het punt om me over te geven aan het idee dat hoger onderwijs niet nodig was, omdat ik geen college kon volgen," zegt ze.
Toen kwam er een beurs die haar deed veranderen.
Sinds de oorlog uitbrak tussen rivaliserende milities in Sudan in april 2023, zijn meer dan 14 miljoen mensen gedwongen hun huizen te ontvluchten, wat het de grootste ontheemdingscrisis ter wereld maakt. Want niets zegt 'ongekend' zoals 14 miljoen mensen op de vlucht.
Sarah is een van de honderden vluchtelingen en ontheemde studenten in Sudan die hun diploma's levend hebben gehouden via het DAFI-programma - beurzen gesteund door het UNHCR-Mastercard Foundation-partnerschap en uitgevoerd met Windle Trust International.
Het geld dekt collegegeld en levensonderhoud. Maar voor Sarah, die informatietechnologie studeert aan het Comboni College in de hoofdstad Khartoem, bood het iets dat moeilijker in geld uit te drukken is.
"Het grootste deel is financiële steun. Ook geeft het me psychologische steun. Het heeft me weer in mezelf laten geloven. Het heeft me weer laten dromen."
Azhari Ibrahim kent dat gevoel ook. Ontheemd van Noord-Darfur naar Port Sudan, was hij halverwege een bachelor in civiele techniek aan de Universiteit van Kordofan toen het conflict dreigde het volledig te laten ontsporen.
"Misschien zou ik mijn universiteit afmaken, maar ik zou zonder de beurs met zoveel uitdagingen worden geconfronteerd," zegt hij.
Voor Azhari ging de steun verder dan collegegeld. "Het heeft me op zoveel aspecten geholpen, gemeenschapssteun en psychologische steun, omdat ik iemand in mijn buurt vond."
Dat gevoel van niet alleen te zijn loopt door het hele programma. Naast collegegeld krijgen studenten mentorschap, leiderschapstraining en de kans om in contact te komen met anderen die hetzelfde pad bewandelen - jonge mensen die proberen een diploma te halen terwijl hun land in oorlog is.
Via peer-workshops zijn studenten zoals Sarah en Azhari zelf pleitbezorgers geworden, die anderen helpen navigeren door beursaanvragen en toelating tot de universiteit.
"Elke workshop die ik bijwoonde, kwam ik sterker uit, vol dromen en nog meer dromen," zegt Sarah.
Azhari zegt het botter: "Studenten in Sudan lijden. Ze hebben op alle niveaus steun nodig - gemeenschapssteun, economische steun en psychologische steun."
Beide studenten zien onderwijs als iets groters dan hun eigen toekomst. "Onderwijs is belangrijk, vooral voor Soedanezen. Het zal hen helpen hun gemeenschap weer op te bouwen," zegt Sarah.
Ze werkt nu als kleuterjuf naast haar studie en droomt ervan ooit haar eigen school te openen. "Ik werk graag met kinderen. Ik hoop dat ik ooit mijn eigen school zal hebben."
Voor Azhari gaat het afronden van zijn studie ook over teruggeven, zijn technische vaardigheden inzetten om de gemeenschappen die de oorlog heeft beschadigd weer op te bouwen.
Beiden zijn duidelijk over wat Sudan het hardst nodig heeft. "Vrede is de enige oplossing," zegt Sarah. "Als er geen vrede is, kunnen we niets anders opbouwen."
Azhari's boodschap aan andere jongeren die proberen hun onderwijs vast te houden tijdens de oorlog is simpel: "Het leven stopt niet. Probeer niet te stoppen met leren en probeer niet te stoppen met studeren. Je moet je inzetten, sterk worden en geduldig zijn om al je hoop en dromen te vervullen."
Het UNHCR-Mastercard Foundation-partnerschap blijft vluchtelingen en ontheemde studenten ondersteunen om hoger onderwijs te volgen, met de gok dat de toekomst van een generatie niet gedefinieerd hoeft te worden door het conflict om hen heen.