In een baanbrekende zet die zowel milieuvriendelijk als schimmelgericht is, is een vrouw van in de zeventig genaamd Carolyn de eerste Australiër die begraven wordt in een kist gemaakt van paddenstoelen. De begrafenis vond vrijdag plaats op Springwood Cemetery in de Blue Mountains, New South Wales, waar vrienden en familie samenkwamen om haar ter ruste te leggen in een kist gegroeid uit mycelium - het wortelnetwerk van schimmels - en hennepvezels.

De kist, vervaardigd door het Nederlandse bedrijf Loop Biotech, wordt in een week tijd gekweekt in een klimaatgecontroleerde ruimte. Eenmaal begraven, duurt het ongeveer 45 dagen om één te worden met de bodem - een proces dat lijkt op composteren. Dit staat in schril contrast met traditionele houten kisten, die tot 50 jaar nodig hebben om af te breken. Want wie heeft er nu een halve eeuw nodig om aarde te worden als je het in anderhalve maand kunt doen?

Carolyns echtgenoot, David, zei dat de keuze in lijn was met haar waarden van teruggeven. "Ze was er altijd voor anderen. Het voelt heel trouw aan wie ze was dat ze zelfs na haar dood nog iets voor anderen kan doen terwijl ze iets teruggeeft aan de natuur," zei hij. Want blijkbaar was een fatsoenlijk mens zijn niet genoeg - ze moest ook nog eens een fatsoenlijk lijk worden.

Bob Hendrikx, oprichter van Loop Biotech, merkte op dat hoewel Carolyn de eerste in Australië is, duizenden anderen in vergelijkbare kisten zijn begraven in Europa en de VS. "Vijf jaar geleden toen ik begon, was er veel belangstelling uit Australië," zei hij. "Het was toen een beetje moeilijker om overzee te verzenden." Want niets zegt 'sorry, je kunt niet stijlvol ontbinden' zoals internationale verzendlogistiek.

Hendrikx hoopt dat de kisten, die elk ongeveer 30 kg wegen, de duurzaamheid van de Australische uitvaartsector kunnen verbeteren door het ontbindingsproces te verkorten. "Het gaat om teruggeven aan de natuur: we hebben de paddenstoel, die groeit en oplost in de natuur, maar het eigenlijke voordeel is dat ... het de bodem verrijkt," legde hij uit. "Als een kangoeroe sterft in het bos, wordt het gewoon onderdeel van de levenscyclus." En nu kun jij dat ook - als je bereid bent om flink te betalen voor een chique paddenstoelenpak.

Dr. Hannah Gould, cultureel antropoloog aan de Universiteit van Melbourne, suggereert dat mensen steeds meer aangetrokken worden tot milieuvriendelijke afscheidsrituelen. "Naarmate mensen misschien minder religieus worden, worden andere soorten waarden of gemeenschapsgroepen belangrijker, en een daarvan die we zien is eco-dood," zei ze. "Dit idee dat je misschien niet naar de hemel gaat na je dood, maar terugkeert naar de aarde, is een steeds populairder verhaal rond dood en sterven."

Aangezien ongeveer 70% van de Australiërs kiest voor crematie, wat naar schatting 125 kg kooldioxide uitstoot per typische begrafenis, is de aantrekkingskracht van groenere alternatieven duidelijk. Opties zoals alkalische hydrolyse (een watergebaseerd alternatief voor vuur), natuurlijke begravingen zonder balseming, en zelfs ondiepe begravingen winnen aan populariteit. Een kartonnen kist met touw handvatten stoot bijvoorbeeld minder dan 10 kg CO2-equivalent uit, volgens PlanetMark-analyse.

Gould merkt ook op dat nu Australiërs langer leven en meer sterven aan langdurige ziekten, mensen meer tijd besteden aan het overdenken van hun vertrek. "Ze hebben misschien een begrafenis voor hun ouders gezien of georganiseerd en het is niet zo goed gegaan," zei ze. "En nu beslissen ze dat ze het anders willen doen. Dus zien we een enorme toename in begrafenisplanning." Want niets zegt 'ik heb geleerd van de fouten van mijn ouders' zoals het vooraf plannen van je eigen ontbindingsstrategie.