Als een zelfverklaarde gecultiveerde wereldburger (social media) heeft Guardian-columnist Rebecca Shaw gemerkt dat het internet veel meningen over het weer bevat. Ze staat op het punt de hare toe te voegen, nu Sydney begint op te warmen en haar angst voor de hete maanden toeslaat.

Terwijl koude ochtenden afnemen en iedereen en hun hete moeders vanaf het strand beginnen te posten, ziet Shaw vrienden in het buitenland bibberen van angst voor de naderende winter, waarin ze dan van de kou zullen bibberen. Wanneer en waar de koude maanden ook plaatsvinden, mensen posten over het hebben van Sad. Niet sad, wat ze haar depressie noemt, maar Sad - seizoensgebonden affectieve stoornis. Voor sommigen is het een echte stemmingsstoornis; voor anderen is het hyperbool, op de manier waarop een deel van de mensen die hun spullen gewoon graag netjes hebben, beweren OCD te hebben. Maar het punt blijft: er is een gemeenschappelijke taal, en een productecosysteem, voor mensen die ellendig worden in de winter - speciale lampen, wekkers die buitenlicht nabootsen, kachels. Ze is blij dat mensen die steun hebben.

Je hoort bijna nooit over het omgekeerde, merkt ze op: mensen wier geest, niet alleen hun huid, verdort in de hete zon.

Wanneer ze klaagt over de hitte - vaak en luid - zeggen mensen soms dat ze eraan gewend zou moeten zijn, aangezien ze uit Queensland komt. Dat geldt misschien voor de meeste Queenslanders, maar zij komt uit Toowoomba, dat 700 meter boven zeeniveau ligt en koeler blijft dan het grootste deel van de staat.

Het is niet dat ze een hekel heeft aan warm weer of genoeg krijgt van de kou. Ze is normaal. Haar perfecte weer is 26°C, blauwe lucht met een paar wolken en een lichte verkoelende bries. Maar in Sydney, op deze steeds heter wordende planeet, krijgt ze dat perfecte weer voor ongeveer twee weken per jaar. Dan slaat het om naar onaangenaam heet, dan naar ondraaglijk heet, en uiteindelijk naar misschien-wil-ik-dood heet. Natuurlijk zijn er leuke kanten: blije vrienden, buiten zijn, biertjes, buiten zijn met vrienden die biertjes drinken, en het allerbelangrijkste: steenvruchten. Een perfect rijpe perzik compenseert ongeveer drie uur doemgevoelens. Maar zomerpret is alleen leuk als je verlichting kunt krijgen - en kunt slapen.

Hier komt het airconditioningprivilege om de hoek kijken. Shaw heeft nog nooit in een huis met airconditioning gewoond. Als mensen zeggen dat ze van de zomer houden, gaat ze ervan uit dat ze ofwel airconditioning hebben ofwel liegen. Als je slaapt in airconditioning, wakker wordt in airconditioning, met je airconditioningauto naar je airconditioningwerkplek rijdt, dan naar het strand, en dan terug naar je airconditioninghuis, dan hou je natuurlijk verdomme van de zomer. Je duikt erin en eruit terwijl mensen zoals zij aan elk oppervlak plakken, natte handdoeken over ventilatoren hangen die warme lucht rondblazen, zich tooien met diepvrieserwten, in koude baden liggen, uitgebreid rondhangen in de koelruimtes van de slijterij, betalen om films te zien die ze anders nooit zouden kijken, en voorhoofden, borsten en diverse spleten deppen - zichzelf algemeen vernederend voor een stukje koelte op hun weerzinwekkende zweterige huid.

De hitte beïnvloedt haar humeur, en niet op een goede manier. Zodra ze wakker wordt in verstikkende hitte, vreest ze de dag. Ze is hier niet voor gebouwd. Ze is van Schotse en Ierse afkomst; ze zou niet onder de Australische zon moeten zijn, verbrandend op plekken waarvan ze niet wist dat de zon ze kon zien. Ze zou moeten bibberen in een sjaal in de modder met wat schapen, in de stromende regen, inspiratie opdoend voor droevige en verlangende volksliedjes. Kolonisatie, concludeert ze, is niet alleen een gewelddadige plaag voor de mensheid - het was ook gewoon heel erg dom van ons.

Toegegeven, ze heeft nog nooit een winter meegemaakt buiten Australië. Ze weet zeker dat haar angst voor dagen van 40°C enigszins zou worden verzacht door lange periodes van 5°C, en dat ze zich somber zou gaan voelen en zou verlangen naar Australische hitte. Maar in haar huidige realiteit is het veel gemakkelijker om warm te worden dan koud. Ze kan in haar slecht geïsoleerde, verrotte huis wonen, dat niet gebouwd is om welk weer dan ook te weerstaan, en sokken en jassen aantrekken en met haar kruik (vriendin) in bed kruipen. Maar ze is niet uitgerust om de hitte die komt te bestrijden - en zeker niet de ergere hitte daarna, en t