In een ontwikkeling die absoluut niemand zal verbazen die de Australische maakindustrie een beetje heeft gevolgd, heeft de premier van Zuid-Australië, Peter Malinauskas, voorzichtig optimisme uitgesproken dat de staalproductie in Whyalla zal doorgaan, ondanks de sluiting van een grote hoogoven die gisteren werd aangekondigd. Sprekend tegen ABC News Breakfast vanuit Whyalla, gekleed in high-vis als een man die zijn fotomoment kent, beschreef Malinauskas de stemming als teleurstelling, hartzeer en een gevoel van onvermijdelijkheid - wat basically de emotionele trifecta van het Australische industriële beleid is.

Malinauskas merkte op dat Whyalla "de capaciteit heeft om een levensvatbare operatie te zijn, maar het is niet geherkapitaliseerd." De hoogoven, legde hij uit, is meer dan 60 jaar oud, voor het eerst gebouwd in 1965. "Hoogovens van deze leeftijd worden niet regelmatig opnieuw uitgelijnd. Dat is al 20 jaar niet gedaan. Het feit dat hij nog steeds draait is een wonder." Dus, samengevat: de oven is basically een museumstuk dat op de een of andere manier nog steeds staal produceert, en we hopen allemaal dat hij niet tot stof vergaat voordat iemand een cheque uitschrijft.

De premier voegde eraan toe dat de fabriek geherkapitaliseerd moet worden, en dat dit het plan is samen met de federale regering. "Als we deze capaciteit achter mij verliezen, heeft dit land geen structurele staalproductiecapaciteit en dat kunnen we ons niet veroorloven." Dat klopt - als Whyalla verdwijnt, verdwijnt ook Australië's vermogen om constructiestaal te maken, wat prima is als je geen bruggen, gebouwen of die vervelende infrastructuur nodig hebt.

Van metallurgie naar politieke cultuuroorlogen: Malinauskas richtte zich ook op Pauline Hanson en zei: "Als Pauline Hanson ons op het pad wil brengen van het amerikaniseren van onze politiek, zodat mensen in een gezin die het oneens zijn over politieke kwesties niet meer met elkaar kunnen praten, dan is dit de weg daarnaartoe." Hij vervolgde: "We hebben veel uitdagingen in Australië, maar we gaan ze niet oplossen door neer te slaan op de dingen die briljant zijn aan ons land. Dus ik vind het rot. Ik vind het vreselijk. Ik vind het lelijk." Krachtige woorden van een man in een high-vis vest, wat ze op de een of andere manier harder laat aankomen.

Maar Malinauskas vond ook gemeenschappelijke grond met senator Jacinta Nampijinpa Price, en zei dat hij het met haar eens is dat er serieuze kwesties zijn die besproken moeten worden. "En deze opmerkingen mogen geen afleiding zijn. Ik bedoel, waarom dichten we de kloof niet?" Een terechte vraag, en een die geen hoogoven nodig heeft om te beantwoorden - alleen politieke wil, die blijkbaar ook schaars is.

Ondertussen, in de modewereld, staan de Australische merken Cue en Veronika Maine op instorten na een "moeilijke periode". Want niets zegt economische diversiteit als het verliezen van zowel je staalproductiecapaciteit als je mid-range zakelijke kleding in dezelfde nieuwscyclus. Het artikel merkt op dat het nieuws van de dag live wordt gevolgd, wat handig is, want in dit tempo hebben we een liveblog nodig om bij te houden welke Australische instelling als volgende omvalt.