Australië is sinds 1910 met meer dan 1,5°C opgewarmd, volgens de belangrijkste langetermijntemperatuurgegevens van het Bureau of Meteorology. Als je daartoe gemotiveerd was, zou je kunnen denken dat het in diskrediet brengen van deze gegevens het hele klimaatverhaal zou ondermijnen en zelfs – misschien – de rationale voor het terugdringen van Australië's broeikasgasemissies. En dus lanceerde The Australian deze week een grote reportagecampagne op basis van een 'forensische audit' die precies dat probeert te doen, met de bewering dat er 'wijdverspreide fouten' zijn gevonden die 'vragen oproepen over de integriteit van de gegevens die voor klimaatanalyse worden gebruikt'.

Dit zijn grote beweringen die opmerkelijk bewijs zouden vereisen. Voormalig premier en klimaatwetenschapsontkenner Tony Abbott riep op tot een onafhankelijke herziening, terwijl News24 (voorheen Sky News Australia) en 2GB het verhaal ook promootten, waardoor blogs die klimaatwetenschap ontkennen in rep en roer raakten. Donderdagavond bracht het bureau een verklaring uit waarin stond dat de beweringen waren gebaseerd op 'verschillende misverstanden' en dat beschuldigingen van menselijke interventie in de gegevens 'onwaar en ongegrond' waren. De temperatuurgegevens van het bureau zijn al meer dan 15 jaar een constant doelwit voor klimaatsceptici. Dus wat is er aan de hand?

Wat temperatuurgegevens betreft, stelt het bureau ruwe temperatuurgegevens van zijn weerstations beschikbaar aan het publiek. Maar de belangrijkste dataset voor het meten van klimaatverandering – bekend als ACORN-SAT (Australian Climate Observations Reference Network – Surface Air Temperature) – neemt waarnemingen van 112 weerstations en voert een kwaliteitscontroleproces uit om de effecten van lokale veranderingen (zoals een station dat verhuist) te verwijderen die de metingen kunstmatig zouden kunnen beïnvloeden. Er zijn natuurlijk meerdere andere datasets die aantonen dat Australië, net als de rest van de planeet, is opgewarmd en hoe deze opwarming een verontrustende waslijst aan risico's oplevert die bijna geen enkel aspect van het leven in het land ongemoeid laat.

De berichtgeving van The Australian – minstens acht stukken, van artikelen, follow-ups en cartoons tot hoofdartikelen – draait om een 'audit' van de ruwe gegevens, waarvan werd gezegd dat die was uitgevoerd door een gepensioneerde wetenschapper en een voormalig computeringenieur. Er zijn te veel beweringen om hier op te sommen, maar ze variëren van beschuldigingen dat er sequenties zijn gedetecteerd die 'duidelijke patronen van menselijke interventie' vertonen tot ontbrekende of gedupliceerde gegevens. Hoe is deze audit uitgevoerd? Het auditrapport schetst niet de methodologie en zegt alleen dat het statistische software en computercodering heeft gebruikt. Dit gebrek aan methodologie zou sommigen kunnen doen aarzelen, maar niet The Australian.

Het meest opvallende voorbeeld uit het rapport, schreef de milieuredacteur van The Australian, Graham Lloyd, kwam van minimumtemperatuurmetingen voor augustus 1907 voor Sydney's Observatory Hill, waarvan werd ontdekt dat ze waren gedupliceerd in het record voor augustus 1867. Dit verdient een verklaring van het bureau. Maar het is ook waar dat gegevens van vóór 1910 niet worden gebruikt in ACORN-SAT en dus, in de context van wat de gegevens van het bureau zeggen over het veranderende klimaat van Australië, irrelevant zijn. Een woordvoerder van het bureau zei dat het de beweringen had onderzocht en dat minder dan 200 waarnemingen van de 7 miljoen in de ACORN-SAT-gegevens waren beïnvloed door duplicatie. De woordvoerder zei dat tien maanden aan waarnemingen gedupliceerde gegevens voor minimumtemperaturen op Observatory Hill hadden laten zien, maar dat slechts drie van die maanden na 1910 waren. Een vierde maand met gedupliceerde temperaturen was geïdentificeerd in Charleville in Queensland. Ze zijn allemaal afkomstig uit handgeschreven records van gegevens van vóór 1946 die handmatig zijn gedigitaliseerd. De 'resulterende impact op de langetermijntemperatuurrecord van Australië is zo klein dat deze statistisch irrelevant is', zei het bureau. Er waren geen verdere gedupliceerde maanden gevonden in het hele netwerk van weerstationmetingen.

Maar hoe konden deze duplicaties gebeuren? Een woordvoerder zei dat een 'werkhypothese' was dat de fouten waarschijnlijk in de jaren 1950 of 1960 zijn ontstaan. 'Dit is wanneer de originele handgeschreven records (veldboeken) werden overgedragen...'