Evrim tarihinin büyük bölümünde hayvanlar üredi ve ardından yavrularını hemen terk edip kendi başlarının çaresine bakmalarına izin verdi. Ancak Nature'da yayınlanan yeni bir çalışma, bazı canlıların nasıl ilgili bakıcılara evrildiğine dair cezbedici bir açıklama sunuyor: Evrim, ebeveynlik için yeni beyin sistemleri icat etmedi - sadece eski açlık devrelerini yeniden kullandı. Çünkü 'Seni seviyorum' demenin en iyi yolu 'Açım ve sen yenilebilir görünüyorsun' demekten geçiyor.

Daniel Kronauer liderliğindeki Rockefeller Üniversitesi araştırmacıları, klonal akıncı karıncaları inceledi ve bakım davranışlarının aslında beslenme için tasarlanmış eski sinir yolları üzerine inşa edildiğini buldu. Kronauer, 'Evrim elindekini alır ve onunla çalışır, bazen şaşırtıcı şekillerde' dedi; bu da biyolojik olarak bir kaşığa bantla çatal yapıştırıp ona çatalkaşık demenin karşılığı.

Ekip, karınca beynindeki 70 nöropeptidin tamamını belirledi ve her birinin bakım davranışı üzerindeki etkisini test etti. İki molekül öne çıktı: Nöropeptid F (NPF) karıncaları larvalara bakmaya teşvik ederken, Allatostatin A (AstA) onları kreşten çıkıp açık havaya yönlendirdi. Genç karıncalarda NPF yüksek, AstA düşüktü; ancak yaşlandıkça denge tersine döndü - bu da yaşlı karıncaların neden 'Yeterince larva büyüttüm, artık atıştırmalık alma zamanı' dediğini açıklıyor.

Açlık da bu sinyalleri etkiledi. Aç karıncalar daha yüksek NPF ve daha düşük AstA gösterdi ve bu da onları özverili bakıcılar gibi davrandırdı. Bir kez doyduklarında larvalara olan ilgilerini kaybedip yiyecek aramaya odaklandılar. Kronauer'in belirttiği gibi, 'Ebeveyn davranışı büyük ölçüde beslenmeyle ilgilidir - sadece kendini değil, yavrunu da beslemekle.' Yani bir dahaki sefere çocuğunuza yemek verdiğinizde, sadece derin bir evrimsel sinirsel dürtüyü takip ettiğinizi unutmayın.

Bu araştırma sadece karıncalarla ilgili değil. Memeliler de bakım için benzer nöropeptitler kullanır ve karınca beyinleri yalnızca yaklaşık 60.000 hücreye sahip olduğundan (farelerde 100 milyona kıyasla), sinir devrelerini incelemek için kullanışlı bir modeldir. Ekip şimdi NPF ve AstA'dan etkilenen kesin devreleri haritalamayı ve türler arasında ebeveynliğin ortak bir biyolojik planını ortaya çıkarmayı planlıyor.

Ve bir bonus daha var: Bu karıncalar sağlıklı beyin yaşlanmasını anlamamıza yardımcı olabilir. Çünkü karınca davranışı yaşla birlikte öngörülebilir şekilde değişir; bu da nöromodülatörlerin sosyal rolleri zamanla nasıl etkilediğini incelemek için doğal bir sistem sunar. Kronauer, 'Bir bireyin normal sağlık süresi boyunca beynin nasıl değiştiği hakkında aslında çok az şey biliyoruz' dedi. Yani biz Alzheimer araştırmalarına fon sağlamakla meşgulken, bu karıncalar bize yaşlanmanın aynı zamanda bazı hoş kimyasal değişimlerle ilgili olduğunu hatırlatıyor - örneğin bu larva bakma işine fazla yaşlı olduğunuza karar vermek gibi.