W wiadomościach, które nie zaskoczą absolutnie nikogo, kto kiedykolwiek zjadł posiłek, bo jego przyjaciel delektował się swoim, naukowcy odkryli, że orangutany opierają swoje wybory żywieniowe na tym, czy inni wyglądają na dobrze się bawiących. Przełomowe.
Badacze studiujący orangutany w niewoli odkryli, że gdy wielkie małpy usłyszały nagrania swoich rówieśników śmiejących się przed przeszukaniem miski w poszukiwaniu przysmaku, wyżej ceniły nagrodę. Badanie, opublikowane w czasopiśmie Biology Letters, objęło sześć orangutanów w dwóch instytucjach zoologicznych i zostało poprowadzone przez Ericę Cartmill, profesor antropologii i nauk poznawczych na Uniwersytecie Indiany.
Cartmill powiedziała, że praca jest częścią większego projektu badającego, czy zwierzęta odczuwają radość i jakie są implikacje tych emocji dla poznania i uczenia się. "Jedną z naszych głównych motywacji… jest oparcie się na badaniach ludzkich, które pokazują, że emocje mają ważny wpływ na racjonalne myślenie – i że nie są to dwie oddzielne rzeczy; naprawdę na siebie wpływają" – powiedziała. "Chcieliśmy rozszerzyć to na zwierzęta – w tym przypadku na orangutany."
Eksperyment przebiegał następująco: orangutany najpierw nauczono przeszukiwać miski w poszukiwaniu przysmaków. Następnie przedstawiono im dwie miski. Jedna zawierała smakowity kąsek ukryty pod nieszkodliwą substancją, taką jak mech lub trociny, podczas gdy druga zawierała inny materiał, ale bez przysmaku. Co kluczowe, tuż przed przedstawieniem misek badacze odtwarzali nagranie – albo dźwięk bawiących się i śmiejących orangutanów, albo dźwięki środowiskowe, takie jak wiatr. Ścieżka dźwiękowa zależała od tego, która z dwóch substancji pokrywała jedzenie danego dnia.
Piątego dnia zespół przedstawił dwie miski, każda zawierająca przysmak ukryty pod jedną z dwóch substancji pokrywających jedzenie. Orangutany poproszono o wybór miski. W wielu próbach małpy ogólnie preferowały miskę zawierającą substancję powiązaną ze ścieżką dźwiękową śmiechu, przy czym cztery z sześciu orangutanów wykazały wyraźną preferencję.
Cartmill zasugerowała, że preferencja może wynikać z tego, że śmiech wprowadzał orangutany w bardziej pozytywny stan emocjonalny, gdy uczyły się kojarzyć substancję z jedzeniem. Dr Adriano Lameira, prymatolog i psycholog ewolucyjny na Uniwersytecie Warwick, który nie brał udziału w pracy, opisał wyniki jako fascynujące. "W efekcie, słysząc innych wyraźnie dobrze się bawiących, orangutany składały zamówienie na jedzenie: 'Poproszę to, co oni!'" – powiedział.
Cartmill dodała, że wyniki sugerują, iż nie tylko ilość lub częstotliwość nagrody ma znaczenie przy uczeniu się skojarzeń. "To, co pokazuje nasza praca, to że liczy się również stan zwierzęcia, gdy uczy się tego skojarzenia" – powiedziała. "Kim jesteś w tej chwili – kontekst, stany emocjonalne, co czujesz, o czym myślisz – może również wpływać i przenosić się na to, jak pamiętasz te rzeczy, których się nauczyłeś."
Odkrycia mogą mieć zastosowanie u ludzi, w tym w środowiskach edukacyjnych. "Uczniowie mogą uczyć się w podobnym tempie, niezależnie od tego, czy są w dobrym nastroju, czy nie, ale nasze badania sugerują, że ceniliby informacje bardziej, gdyby uczyli się ich w dobrym nastroju" – powiedziała Cartmill. Dodała, że może to pomóc zrozumieć, dlaczego niektóre informacje są bardziej zaufane lub dlaczego uczniowie decydują się kontynuować naukę某些 przedmiotów. "Jeśli uczeń jest niespokojny, ucząc się na przykład matematyki, może to wpłynąć na to, czy preferuje matematykę od innych przedmiotów przy wyborze przyszłej ścieżki" – powiedziała.
Więc proszę bardzo: orangutany są zupełnie jak my, wybierając przekąski na podstawie śmiechu swoich przyjaciół. Następnie: badanie potwierdzające, że niedźwiedzie preferują jedzenie związane z dźwiękiem pikników.