In nieuws dat absoluut niemand zal verbazen die ooit een maaltijd heeft gegeten omdat een vriend genoot van de zijne, hebben wetenschappers ontdekt dat orang-oetans hun voedselkeuzes baseren op de vraag of anderen het naar hun zin lijken te hebben. Baanbrekend.

Onderzoekers die gevangen orang-oetans bestudeerden, ontdekten dat wanneer de mensapen opnamen hoorden van hun soortgenoten die lachten voordat ze in een kom naar een lekkernij zochten, ze de beloning hoger waardeerden. De studie, gepubliceerd in het tijdschrift Biology Letters, betrof zes orang-oetans in twee dierentuinen en werd geleid door Erica Cartmill, hoogleraar antropologie en cognitiewetenschap aan de Indiana University.

Cartmill zei dat het werk deel uitmaakt van een groter project dat onderzoekt of dieren vreugde voelen en wat de implicaties van die emoties zijn voor cognitie en leren. "Een van onze grote motivaties ... is voortbouwen op menselijk onderzoek dat aantoont dat emotie belangrijke effecten heeft op rationeel denken - en dat het niet twee gescheiden dingen zijn; ze beïnvloeden elkaar echt," zei ze. "We wilden dat uitbreiden naar dieren - in dit geval naar orang-oetans."

Het experiment verliep als volgt: de orang-oetans werden eerst getraind om in kommen te zoeken naar voedselbeloningen. Vervolgens kregen ze twee kommen voorgezet. De ene bevatte een lekker hapje begraven onder een onschadelijke stof zoals mos of zaagsel, terwijl de andere een ander materiaal bevatte maar geen beloning. Cruciaal was dat vlak voordat de kommen werden gepresenteerd, de onderzoekers een opname afspeelden - ofwel het geluid van spelende en lachende orang-oetans, ofwel omgevingsgeluiden zoals wind. De soundtrack hing af van welke van de twee stoffen die dag het voedsel bedekte.

Op de vijfde dag presenteerde het team twee kommen, elk met een beloning begraven onder een van de twee voedselbedekkende stoffen. De orang-oetans werd gevraagd een kom te kiezen. Over meerdere proeven gaven de apen over het algemeen de voorkeur aan de kom met de stof die met de lach-soundtrack werd geassocieerd, waarbij vier van de zes orang-oetans een duidelijke voorkeur toonden.

Cartmill suggereerde dat de voorkeur zou kunnen voortkomen uit het feit dat het lachen de orang-oetans in een positievere emotionele toestand bracht toen ze leerden de stof met voedsel te associëren. Dr. Adriano Lameira, een primatoloog en evolutionair psycholoog aan de University of Warwick die niet bij het werk betrokken was, noemde de resultaten fascinerend. "Effectief, door anderen duidelijk te horen genieten, plaatsten orang-oetans hun voedselbestelling: 'Ik neem wat zij nemen, alstublieft!'" zei hij.

Cartmill voegde toe dat de resultaten suggereren dat niet alleen de hoeveelheid of frequentie van een beloning ertoe doet bij het leren van associaties. "Wat ons werk laat zien, is dat het ook gaat om de toestand van het dier op het moment dat ze die associatie leren," zei ze. "Wie je bent op dat moment - de context, de emotionele toestanden, wat je voelt, waar je aan denkt - kan ook invloed hebben en kan doorwerken in hoe je deze dingen die je hebt geleerd onthoudt."

De bevindingen zouden toepassingen kunnen hebben voor mensen, ook in onderwijsomgevingen. "Studenten leren misschien in hetzelfde tempo of ze nu in een goede bui zijn of niet, maar ons onderzoek suggereert dat ze informatie meer zouden waarderen als ze die leren wanneer ze in een goede bui zijn," zei Cartmill. Ze voegde toe dat dit zou kunnen helpen begrijpen waarom sommige informatie meer wordt vertrouwd of waarom studenten ervoor kiezen bepaalde vakken te blijven studeren. "Als een student angstig is bij het leren van wiskunde bijvoorbeeld, kan dat van invloed zijn op de vraag of ze wiskunde verkiezen boven andere vakken bij het kiezen wat ze in de toekomst willen nastreven," zei ze.

Dus daar heb je het: orang-oetans zijn net als wij, ze kiezen snacks op basis van het gelach van hun vrienden. Volgende: een studie die bevestigt dat beren de voorkeur geven aan voedsel dat geassocieerd wordt met het geluid van picknicks.