W grudniu 1972 roku Gene Cernan i Harrison Schmitt spędzili 75 godzin na powierzchni Księżyca podczas misji Apollo 17, jeżdżąc łazikiem, przeprowadzając trzy spacery kosmiczne i zbierając próbki w ramach najdłuższej załogowej wizyty na innym świecie. Kiedy Cernan wsiadł z powrotem do modułu wznoszącego, stał się ostatnim człowiekiem, który stanął na Księżycu. Ponad 50 lat później NASA zamierza nie tylko wrócić, ale i zostać – i ma na to plan.

Pod koniec marca wydarzenie Ignition agencji przedstawiło agresywny trzyfazowy plan ustanowienia stałej bazy księżycowej do 2030 roku, wraz z nowymi ramami komercyjnymi o nazwie „Science as a Service”, zaprojektowanymi w celu przyspieszenia technologii, które to umożliwią. Wczesne lądowania robotów utorują drogę, a następnie budowa półmieszkalnej infrastruktury, wszystko prowadzące do ciągłej obecności człowieka. Plan opiera się na szerokiej koalicji partnerów komercyjnych i międzynarodowych, w tym ciśnieniowych łazików z Japonii i modułu mieszkalnego z Włoch. Baza umożliwi eksplorację powierzchni i posłuży jako poligon doświadczalny dla technologii takich jak napęd jądrowy do tranzytu na Marsa.

Równolegle z planem bazy księżycowej, Ignition priorytetowo traktuje zapytanie ofertowe (RFI) „Science as a Service”, poprzez które Dyrektoriat Misji Naukowych NASA dąży do budowania partnerstw komercyjnych w celu przyspieszenia dojrzewania technologii i przejścia zdolności naukowych do użytku operacyjnego. Zamiast rozwijać i posiadać pełny cykl życia technologii, NASA będzie współpracować z instytucjami badawczymi i przemysłem w celu walidacji technologii, dzielenia się infrastrukturą lotniczą i przyspieszenia harmonogramu wejścia na rynki komercyjne. Ale co istotne, przyspieszenie technologii zdrowotnych i biologicznych jest nieobecne w określonych priorytetach.

RFI obejmuje nauki o Ziemi, pogodę kosmiczną i astrofizykę – ważne dziedziny, owszem – ale pilność powinna być również położona na ustalenie, czy kości członka załogi pękną po sześciu miesiącach przy jednej szóstej grawitacji, czy pył księżycowy trwale uszkodzi ich płuca. Podtrzymanie życia ludzkiego na Księżycu wymaga głębszego zrozumienia zagrożeń biologicznych zidentyfikowanych w ciągu dziesięcioleci lotów kosmicznych. Międzynarodowa Stacja Kosmiczna umożliwiła naukowcom monitorowanie zmian w fizjologii człowieka w mikrograwitacji, od utraty gęstości mineralnej kości po zmiany odporności i deconditioning układu sercowo-naczyniowego. Jednak środowisko księżycowe stwarza wyzwania, których same badania na ISS nie są w stanie rozwiązać. Nie mamy długoterminowych danych ludzkich przy częściowej grawitacji, a reakcja fizjologiczna przy jednej szóstej grawitacji przez tygodnie lub miesiące pozostaje otwartym pytaniem. Związek między obciążeniem grawitacyjnym a przebudową kości jest nieliniowy w sposób, którego nie jesteśmy w stanie przewidzieć na podstawie samych danych z zerowej grawitacji. Czynniki specyficzne dla Księżyca, takie jak narażenie na regolit, stanowią własne obawy, a środki zaradcze muszą być tworzone, dojrzewane i walidowane poza kontrolami inżynieryjnymi.

Każde ekstremalne środowisko, które zbudowali ludzie, od stacji badawczych na Antarktydzie po ISS, ostatecznie staje się wyzwaniem zarządzania naukami przyrodniczymi. Recykling powietrza i wody w obiegu zamkniętym zależy od procesów biologicznych i chemicznych. Produkcja żywności przez długi czas wymaga biologii roślin, kontrolowanego rolnictwa środowiskowego i zarządzania mikrobiologicznego w zamkniętych, napromieniowanych środowiskach o niskiej grawitacji. Jeśli baza księżycowa ma osiągnąć jakikolwiek stopień samowystarczalności, a nie całkowitą zależność od dostaw z Ziemi, bioprodukcja i inżynieryjne systemy biologiczne stają się operacyjnymi koniecznościami, a nie akademickimi zainteresowaniami.

Ramy „Science as a Service” są dobrze zaprojektowane, tworząc wspólne ścieżki walidacji, standardy integracji i rurociągi transferu technologii, które mogłyby przyspieszyć postęp w dziedzinie zdrowia i biologii kosmicznej. Zostały zbudowane przez części NASA, które już mają dojrzałe partnerstwa komercyjne – operatorów satelitarnych, programy teleskopowe, firmy obserwacji Ziemi. Ramy te powinny służyć jako plan dla komponentów NASA zajmujących się biologią, aby opracować tę samą architekturę partnerstwa. Ignition było napędzane przez