Główny bywalec alejki suplementów właśnie otrzymał niepokojące wieści. Naukowcy z Uniwersytetu Florydzkiego odkryli, że glukozamina — tabletka na ból stawów uwielbiana przez osoby starsze na całym świecie — wiąże się z większym prawdopodobieństwem, że łagodne zaburzenia poznawcze przekształcą się w demencję. Bo nic nie mówi „złote lata" tak jak wymiana skrzypiących kolan na utratę pamięci.

Łagodne zaburzenia poznawcze, czyli MCI, opisują mierzalne problemy z pamięcią lub myśleniem, które wykraczają poza normalne starzenie się, ale niekoniecznie rujnują codzienne życie. Wyniki pochodzą z dużej retrospektywnej analizy dokumentacji medycznej pacjentów, popartej eksperymentami z udziałem ludzkiej tkanki mózgowej i mysich modeli choroby Alzheimera. Rezultaty pozostają wstępne i będą wymagały przetestowania w badaniach klinicznych z udziałem ludzi, ale naukowcy twierdzą, że dołączają do rosnącej liczby dowodów, iż zaburzony metabolizm może odgrywać ważną rolę w neurodegeneracji. Badanie opublikowano w Nature Metabolism.

„W Stanach Zjednoczonych około 7 milionów ludzi żyje z chorobą Alzheimera, a miliony więcej z pokrewnymi demencjami, takimi jak demencja z ciałami Lewy'ego czy otępienie czołowo-skroniowe" — powiedział starszy autor Ramon Sun, doktor filozofii, dyrektor Centrum Zaawansowanych Badań nad Biomolekułami Przestrzennymi i zastępca dyrektora ds. innowacji w McKnight Brain Institute na UF. „Wielu z tych ludzi aktywnie przyjmuje suplement dostępny bez recepty, który może pogarszać postęp ich choroby."

Glukozamina jest sprzedawana bez recepty i cieszy się szczególną popularnością wśród osób starszych przyjmujących ją na dyskomfort i zdrowie stawów. Ze względu na tak powszechne stosowanie naukowcy chcieli sprawdzić, czy może wpływać na chorobę Alzheimera i pokrewne demencje, znane jako ADRD. Współpracując z Yi Guo, doktor filozofii, i Jiang Bianem, doktorem filozofii, zespół wykorzystał sztuczną inteligencję do analizy zanonimizowanych dokumentów medycznych UF Health zebranych w latach 2012–2024. Skupili się na pacjentach z rozpoznaniem ADRD lub MCI. W obu grupach 8% pacjentów zgłosiło stosowanie glukozaminy, w tym 1896 osób z ADRD i 2750 osób z MCI.

Po uwzględnieniu wieku, płci i danych demograficznych stosowanie glukozaminy wiązało się z o 25% wyższym prawdopodobieństwem, że MCI przekształci się w demencję. Wśród osób, które już miały ADRD, stosowanie glukozaminy wiązało się również z o 25% wyższym ryzykiem śmiertelności, czyli większym prawdopodobieństwem zgonu w określonym okresie. Naukowcy nie zaobserwowali tego związku ze śmiertelnością w grupie z MCI, co sugeruje, że glukozamina może mieć silniejszy efekt, gdy demencja jest już rozwinięta. Co ważne, wyniki z dokumentacji medycznej nie dowodzą, że sama glukozamina powoduje postęp demencji. Badania obserwacyjne mogą ujawniać związki, ale inne różnice między użytkownikami suplementów a osobami, które ich nie przyjmują, mogą mieć swój udział.

„Dane z elektronicznej dokumentacji medycznej są bardzo prowokujące" — powiedział Matt Gentry, doktor filozofii, przewodniczący Wydziału Biochemii i Biologii Molekularnej UF oraz współautor badania. „Choć to związek, a nie dowód przyczynowości, rodzi to ważne pytanie kliniczne, które teraz zasługuje na znacznie więcej uwagi."

Naukowcy odkryli również dowody na mechanizm biologiczny, który może pomóc wyjaśnić ten związek. Ich praca wskazuje na szlak metaboliczny związany z przyłączaniem struktur cukrowych do białek. Proces ten jest normalną i ważną częścią biologii komórki, ale naukowcy znaleźli oznaki, że staje się nadmiernie aktywny w chorobie Alzheimera. Sun powiedział, że nieprawidłowa aktywność tego szlaku może w końcu stać się celem nowych terapii.

„Nasze wyniki sugerują, że zmieniony metabolizm jest znaczącym czynnikiem postępu choroby Alzheimera, a dodatkowo zajęcie się defektem metabolicznym mogłoby być ważnym uzupełnieniem podejść skupionych na płytkach i splątkach Alzheimera" — powiedział Sun. Płytki i splątki to dwie z najlepiej znanych cech choroby Alzheimera: płytki to nieprawidłowe złogi białka amyloidu beta gromadzące się między komórkami mózgu, a splątki to poskręcane formy białka tau rozwijające się wewnątrz neuro