De Gazastrook is verworden tot een grimmige speeltuin waar kinderen gevangen zitten in wat UNICEF een 'eindeloze cyclus van lijden' noemt - en hun ouders kunnen alleen maar toekijken, met gebroken hart. Salim Oweis, een UNICEF-communicatiespecialist, dropte die vrolijke update tijdens de tweewekelijkse humanitaire briefing in Genève op vrijdag, en schetste een beeld dat Dante's Inferno doet lijken op een vakantiefolder.
Neem Hind, een moeder die niet heeft geslapen sinds haar vierjarige dochter Masa 's nachts werd gebeten door een rat. Het gezin schuilt in een gebouw waar rioolwater door de plafonds lekt en knaagdieren door scheuren kruipen en langs blootliggende leidingen klimmen. Want niets zegt 'veilige haven' als een rattenplaag met rioolwaterval.
Dan is er Amani, die zorgt voor haar zevenjarige dochter Lemar, die laesies en zweren op haar hoofd, rug en benen heeft door een bacteriële infectie. Amani probeert dagelijks de wonden van haar dochter te reinigen met het beetje schoon water dat ze kan krijgen - wat moeilijk te vinden is - terwijl Lemar gilt van pijn. Het is een routine die iedereen zou breken.
Abdel Aleem en zijn gezin hebben zandzakken rond hun tent gestapeld om ratten af te weren, die 'er gewoon doorheen knagen'. Ze stoppen is zinloos, merkte Oweis op. Zowel Abdel Aleem als zijn acht maanden oude zoon Ahmad, evenals zijn zwangere schoonzus, zijn de afgelopen weken gebeten. De ratten winnen.
De rode draad, zei Oweis, is 'het pure hartzeer van ouders die niet langer in staat zijn om het meest instinctieve te doen - de gezondheid en veiligheid van hun kinderen beschermen.' Gaza, al een van de dichtstbevolkte plekken op aarde, propt mensen nu samen in ongeveer 40 procent van de resterende ruimte, te midden van kapotte gebouwen, puin en groeiend afval. Gezinnen hebben niet genoeg schoon water en moeten kiezen tussen drinken, wassen en koken met het weinige dat ze hebben.
UNICEF probeert tot 1,5 miljoen mensen per maand te bereiken met schoon water, maar stuit steeds op obstakels. Vorige maand werden twee door UNICEF gecontracteerde vrachtwagenchauffeurs gedood terwijl ze water haalden bij het vulpunt Al Mansoura - een station waar meer dan een kwart miljoen mensen op vertrouwen, nu ontoegankelijk. Kritieke items zoals olie, waterbehandelingschemicaliën en reserveonderdelen worden niet op de benodigde schaal Gaza binnengelaten. Vast afval stapelt zich dagelijks op naast puin, en beide moeten worden opgeruimd.
De effecten zijn zichtbaar: kinderen met luchtweginfecties, acute waterige diarree, en meer dan de helft van alle huishoudens meldt huidziekten. Vlooien, luizen en schurft zijn alledaags. Steeds meer kinderen hebben ziekenhuisopname nodig - allemaal zonder een enkel volledig functionerend ziekenhuis in Gaza.
Humanitairen zijn erin geslaagd de hongersnoodomstandigheden om te keren, maar het aantal ondervoede en kwetsbare kinderen blijft uiterst ernstig. Zonder voldoende schoon water en brandstof om fatsoenlijke maaltijden te koken, zullen kinderen die met behandeling herstellen snel terugvallen in een cyclus van ondervoeding - effecten die een leven lang kunnen duren.
Oweis benadrukte dat geen enkele ouder in een positie zou moeten verkeren waarin ze hun kind niet van basisbehoeften kunnen voorzien, noch zouden ze moeten toezien hoe hun kinderen pijn lijden door laesies of zwakte door vermijdbare diarree. 'Dat dit gebeurt, zou - voor iedereen - volkomen onaanvaardbaar moeten zijn,' zei hij. 'Toegang tot water, voldoende voedzaam voedsel en gezondheidszorg mag niet voorwaardelijk zijn voor enig kind, waar dan ook.'
UNICEF roept op tot ongehinderde humanitaire toegang, het opheffen van beperkingen op items die nodig zijn om water- en sanitatiesystemen te repareren, en naleving van het internationaal humanitair recht. Met andere woorden, het absolute minimum.