President Donald Trump zet door met nieuwe tarieven van dubbele cijfers op tientallen handelspartners van de VS, net nu de noodtarieven die hij oplegde na een pijnlijke nederlaag bij het Hooggerechtshof verlopen. De Verenigde Staten leggen belastingen van 10% tot 12,5% op import uit 60 landen die goed zijn voor 99% van de Amerikaanse import, met de beschuldiging dat zij onvoldoende handhaven op verboden op goederen die met dwangarbeid zijn geproduceerd.

"De Verenigde Staten hebben al bijna een eeuw een importverbod op dwangarbeid en handhaven dat streng; het is hoog tijd dat onze handelspartners hetzelfde doen," zei handelsvertegenwoordiger Jamieson Greer. "Deze actie zal beginnen met het corrigeren van wat zowel een mensenrechtenschending als een verstorende handelspraktijk is, om het welzijn van werknemers overal te verbeteren." De nieuwe tarieven gaan in op het moment dat de tijdelijke wereldwijde tarieven van 10% verlopen om 00:01 uur vrijdag. Trump had die tijdelijke heffingen ingesteld nadat het Hooggerechtshof in februari zijn grootste en meest gedurfde tarieven had vernietigd.

Nu hanteert hij duurzamere tarieven onder Sectie 301 van de Trade Act van 1974, die de president toestaat importbelastingen en andere sancties op te leggen aan landen die zich schuldig maken aan "onrechtvaardige", "onredelijke" of "discriminerende" handelspraktijken. Trump gebruikte Sectie 301 om in zijn eerste termijn hoge tarieven op China te leggen, en die overleefden rechtszaken. Er komen waarschijnlijk meer Sectie 301-tarieven: het kantoor van de handelsvertegenwoordiger heeft een onderzoek ingesteld naar of 16 landen - goed voor 70% van de Amerikaanse import - te veel goederen hebben geproduceerd, waardoor prijzen zijn gedaald en Amerikaanse bedrijven in het nadeel zijn op wereldmarkten. De regering heeft dat onderzoek nog niet afgerond.

Trump, die betoogt dat hoge tarieven de Amerikaanse industrie zullen doen herleven, heeft vorig jaar tientallen jaren Amerikaans beleid dat lagere tarieven en steeds vrijere handel bevorderde, omgekeerd. Met een beroep op de International Emergency Economic Powers Act (IEEPA) uit 1977 legde hij tarieven van dubbele cijfers op import uit bijna elk land ter wereld, met het argument dat het al lang bestaande handelstekort van Amerika een nationale noodsituatie was. Maar het Hooggerechtshof oordeelde dat IEEPA geen tarieven toestond. De uitspraak dwong de regering tot terugbetalingen aan importeurs die de tarieven hadden betaald. Als reactie kondigde Trump wereldwijde tarieven van 10% aan onder Sectie 122 van de Trade Act van 1974. Maar hij kan Sectie 122-heffingen slechts 150 dagen gebruiken; de tijd loopt vrijdag af.

De regering stelde de tarieven voor dwangarbeid vorige maand voor. Sindsdien hebben sommige landen de handhaving van dwangarbeid aangescherpt en komen ze in aanmerking voor lagere tarieven, zei een hoge regeringsfunctionaris die anoniem wilde blijven. Zo stond het tarief op import uit India aanvankelijk op 12,5%, maar wordt nu 10%. Sommige producten - waaronder olie, gas en kunstmest - zijn vrijgesteld van de nieuwe tarieven die donderdag zijn aangekondigd. Ook producten die in aanmerking komen voor belastingvrije status onder de US-Mexico-Canada Agreement, het Noord-Amerikaanse handelsverdrag dat Trump in zijn eerste termijn onderhandelde, worden gespaard.

Tarieven worden betaald door bedrijven in de Verenigde Staten die buitenlandse producten importeren. De importeurs proberen de kosten meestal door te berekenen door hogere prijzen aan consumenten. Amerikanen zijn al gefrustreerd door de hoge kosten van levensonderhoud. Dus neemt de regering een risico door nieuwe tarieven uit te rollen voor de tussentijdse verkiezingen van 3 november. Mensenrechtenwaarnemers zeggen dat het redelijk is om sceptisch te zijn over de motivatie achter de tarieven. Maar ze zeggen dat de heffingen een impact kunnen hebben op het probleem van dwangarbeid.

Dwangarbeid wordt gedefinieerd door het Verdrag betreffende Dwangarbeid van de Internationale Arbeidsorganisatie uit 1930 als "alle werk of dienst die van een persoon wordt geëist onder bedreiging van een straf en waarvoor die persoon zich niet vrijwillig heeft aangeboden." Volgens de laatste statistieken van de ILO, een VN-agentschap gericht op mensen- en arbeidsrechten, zijn er ongeveer 27,6 miljoen mensen