De verdediging is begonnen met het presenteren van haar zaak in het proces van Russell Brand bij de Crown Court in Southwark, waar de 51-jarige komiek en acteur wordt beschuldigd van verkrachting en aanranding door zes vrouwen. Het Openbaar Ministerie rondde vanmorgen bijna twee weken aan bewijs af, waarna Brand plaatsnam in de getuigenbank, naar verluidt opgelucht dat het pratende gedeelte van de procedure eindelijk was aangebroken.

Daarvoor werd de jury door rechter Mr Justice Bennathan meegedeeld dat de aanklacht van aanranding tegen Brand is gewijzigd in poging tot aanranding. De aanklacht betreft een beschuldiging dat Brand een vrouwelijke MTV-medewerkster bij haar arm greep en probeerde een toilet in te sleuren. Bennathan legde uit dat hij had geconcludeerd dat er onvoldoende bewijs was voor de oorspronkelijke aanklacht van aanranding - een onderscheid dat juridisch betekenisvol is en, zo mag men aannemen, weinig troost biedt aan wie er ook bij betrokken is.

De rechtbank hoorde ook dat Brand vier keer door de politie is verhoord: in november en december 2023, januari 2024 en juli 2025. Zijn vooraf opgestelde verklaring uit november 2023 werd hardop voorgelezen door aanklager Riel Karmy-Jones, waarin Brand zei: "Zoals ik herhaaldelijk publiekelijk heb verklaard en uitgebreid over heb geschreven, leidde ik in het verleden een zeer promiscue leven, dat ik jarenlang openlijk heb veroordeeld. Ik heb nooit deelgenomen aan niet-consensuele seksuele activiteiten."

Brand wordt beschuldigd van drie aanklachten van verkrachting, drie aanklachten van aanranding en één aanklacht van poging tot aanranding, met beschuldigingen die dateren tussen 1999 en 2009. Hij heeft op alle aanklachten onschuldig gepleit.

Onder ondervraging door zijn advocaat, Ian Winter, liep Brand de tenlastelegging door en antwoordde "nee" op elk delict. Winter vroeg vervolgens naar de tweede aanklacht van poging tot aanranding - het vermeende toilet-sleurincident uit 2001 met de MTV-medewerkster - en of Brand "enige niet-consensuele aanranding, seksueel of anderszins" op de vrouw "beoogde".

Over de eerste vermeende aangeefster, een vrouw die zegt door Brand te zijn verkracht nadat ze hem in 1999 aan de rand van de Labour-partijconferentie in Bournemouth had ontmoet, vroeg Winter of Brand toestemming had verkregen. Brand vertelde de rechtbank: "Consent is fundamenteel, essentieel, noodzakelijk en inderdaad in veel opzichten belangrijker dan seks zelf." Hij voegde eraan toe dat er "geen twijfel in mijn geest" bestond dat hij toestemming kreeg "vanwege het praten en de intimiteit".

Brand vertelde de rechtbank dat de vrouw hem had uitgenodigd in haar hotelkamer, en dat hij "op zijn minst dacht dat het beter was dan slapen in gedeelde accommodatie" met zijn team, en voegde eraan toe dat hij "hoopte en dacht dat er een mogelijkheid tot seks was". Romantiek, zo blijkt, kent vele dialecten.

Brand vertelde de juryleden ook dat rond de tijd van de Channel 4 Dispatches-documentaire - die de beschuldigingen rapporteerde als onderdeel van een onderzoek met The Times en The Sunday Times - zijn zoontje een openhartoperatie nodig had in het Great Ormond Street Hospital in Londen. Hij zei dat het ziekenhuis weigerde hem bij zijn zoon te laten blijven "vanwege de gepubliceerde materialen". Brand voegde eraan toe dat zijn "hele leven is opgeslokt door deze beschuldigingen" en dat hij "me aan deze zaken heb toegewijd".

Het proces gaat door.