Drieduizend vijfhonderd hongerige Elzassers schrokken schalen met vleeswaren naar binnen en barsten regelmatig uit in luidruchtig gezang. Nee, het is niet de jaarlijkse conventie van politiehonden, maar de nieuwste editie van een feestfenomeen dat het provinciale Frankrijk overspoelt.

De Elzasser stad Colmar - beroemd om zijn vakwerkhuizen uit de middeleeuwen - was afgelopen weekend het toneel van een van de banquets géants, de enorme banketten waarvan de populariteit plotseling een heet politiek onderwerp is geworden. Georganiseerd door een bedrijf genaamd Le Canon Français (De Franse Kanon), worden de banketten massaal bezocht, met €81 (£70) voor vier gangen lokale gastronomie, onbeperkt wijn en urenlang meezinggezelligheid.

Maar niet iedereen juicht. Voor de radicaal-linkse partij La France Insoumise (LFI - Ongebogen Frankrijk) hebben de banketten een duistere kant. LFI zegt bewijs te hebben van racistisch scanderen en dat immigrantenpersoneel wordt beledigd. Met regelmatig varkensvlees op het menu, zeggen ze dat de feesten opzettelijk zijn ontworpen om moslims en vegetariërs uit te sluiten. En ze wijzen op de financiële betrokkenheid van de ultraconservatieve ondernemer Pierre-Edouard Stérin als bewijs van een verborgen achterliggende motivatie: het bevorderen van de agenda van extreemrechts.

Stérin, een miljardair die zijn geld verdiende in de sector van beleveniscadeaubonnen, richtte een denktank op die rechtse ideeën promoot, zoals het terugdringen van immigratie, het stoppen van abortus en het bevorderen van het christelijke erfgoed van Frankrijk - ideeën die velen in Frankrijk als nationalistisch en uitsluitend zouden beschouwen. "Als ze te goeder trouw waren, zou Le Canon Français Stérin nooit als investeerder hebben geaccepteerd. Maar ze deden het wel - ze namen zijn geld aan," zegt Emma Fourreau, een LFI-lid van het Europees Parlement. "En dat komt omdat ze hetzelfde politieke ecosysteem delen, waarvan het doel is om extreemrechts aan de macht te brengen."

Bij het banket in Colmar, gehouden in een enorme hangarachtige ruimte aan de rand van de stad, worden dergelijke beschuldigingen weggewuifd. In een feestelijke sfeer zitten bezoekers aan lange tafels met 50 aan elke kant. Veel mannen dragen wat een soort Canon Français-uniform is geworden van baretten en bretels; een paar vrouwen dragen traditionele Elzasser klederdracht. Er is een korte toespraak van het management die diners herinnert aan het "handvest" dat hen verplicht zich respectvol en fatsoenlijk te gedragen, en dan begint het plezier. Een leger aan serveerders brengt schalen met choucroute, daarna Elzasser kazen en de traditionele kougelhopf-pudding. De wijn vloeit.

Regelmatig leggen feestvierders hun vorken neer en zingen mee. Oude standards van artiesten als Michel Delpech en Joe Dassin zijn favorieten - liedjes van een eerdere generatie, maar deelnemers (die er voornamelijk uitzien alsof ze in de twintig of dertig zijn) kennen ze uit hun hoofd. "We komen voor vier dingen: sfeer, vrienden, alcohol en eten," zegt een jonge man, een antwoord dat steeds weer wordt herhaald. Niemand wil over politiek praten, behalve om te zeggen dat de controverse uit proporties is geblazen. "Geen van dit alles was een probleem, maar toen werd Stérin aandeelhouder en dat gaf LFI een excuus om aan te vallen. Vergeet niet dat er volgend jaar verkiezingen zijn," zegt Quentin uit Besançon.

Het publiek in Colmar was overwegend - maar niet uitsluitend - blank, en velen zeiden dat ze graag op een traditionele manier met vrienden vierden. Maar de BBC zag geen gedrag en hoorde geen taal die als aanstootgevend zou kunnen worden opgevat.

Le Canon Français is het geesteskind van twee ondernemers - Pierre-Alexandre de Boisse en Géraud de la Tour - die tijdens de Covid-19-pandemie begonnen met het verkopen van wijn via internet om een bevriende wijnboer in nood te helpen. Van daaruit begonnen ze evenementen te organiseren om geld in te zamelen voor erfgoedprojecten, en het succes leidde tot de banketten. De Boisse zegt dat ze slechts een oude Franse traditie van massaal dineren met goed lokaal eten doen herleven, die teruggaat tot diep in de middeleeuwse geschiedenis. Na de Franse Revolutie waren er banquets républicains die de komst van het nieuwe systeem markeerden, en tot voor kort had elk dorp zijn jaarlijkse banquet populaire - een soort volksfeest. "Tegenwoordig zijn mensen..."