HUNTSVILLE, Ala. - De push van het Pentagon om de raketvoorraden aan te vullen, creëert een opening voor een nieuwe klasse fabrikanten die zeggen dat het probleem niet simpelweg een tekort aan fabrieksruimte is. Het gaat om hoe die fabrieken zijn gebouwd.

Startups zoals Machina, Hadrian en Freeform passen software, robotica en sterk geautomatiseerde productietechnieken toe op lucht- en ruimtevaart- en defensieproductie. Dit daagt een model uit dat lange tijd afhankelijk was van speciale machines, gespecialiseerd gereedschap en geschoolde arbeid om relatief kleine aantallen complexe onderdelen te maken. Want niets zegt 'efficiënt' als een fabriek die volledig moet worden afgebroken voor een kleine ontwerpwijziging.

Een deel van de nieuwe productietechnologie komt voort uit de commerciële ruimtevaartindustrie, want als er één industrie is die weet hoe je meer moet doen met minder, is het wel de industrie die routinematig mensen aan gecontroleerde explosies vastmaakte.

Op het jaarlijkse Space and Missile Defense Symposium toonde Machina uit Los Angeles een 4,9 meter lange romp voor een hypersonisch voertuig, vervaardigd voor Ursa Major, een bedrijf dat zich uitbreidt van raketvoortstuwing naar complete hypersonische raketsystemen. Want waarom genoegen nemen met alleen de motor als je het hele 'raak ons alsjeblieft niet'-pakket kunt hebben?

Medeoprichter en CEO van Machina, Edward Mehr, die eerder bij SpaceX en Relativity Space werkte, zegt dat de hardware een voorbeeld is van hoe AI niet kan worden toegepast op het ontwerpen van wapens, maar op het besturen van de machines die ze maken. Want blijkbaar hebben we besloten dat AI laten ontwerpen van wapens een stap te ver is, maar het de fabriek laten runnen is prima.

"Raketprogramma's worden niet beperkt door ontwerp. Ze worden beperkt door productie," zei Mehr tegen SpaceNews. Vertaling: we kunnen alle mooie raketten ontwerpen die we willen, maar ze daadwerkelijk maken is de echte bottleneck.

Machina ontving onlangs een kwalificatiecontract van Lockheed Martin ter ondersteuning van de Joint Air-to-Surface Standoff Missile (JASSM), een langeafstandskruisraket gebouwd voor de luchtmacht. De overeenkomst is belangrijk voor Machina omdat het een assemblage die met het productieproces van het bedrijf is gemaakt, door kwalificatie voor een operationeel raketprogramma haalt. Lockheed is ook investeerder in Machina via Lockheed Martin Ventures. Want niets zegt 'we geloven in je' als een contract en een cheque.

Mehr zei dat het vervaardigen van rompstructuren voor hypersonische raketten "een groot groeigebied voor ons" is geworden. Want als je dingen maakt die zo snel gaan, word je nogal opgemerkt.

Het productieplatform van Machina, RoboCraftsman genaamd, gebruikt robotarmen om platen metaal geleidelijk in luchtvaartstructuren te vormen. Het bedrijf gebruikt kunstmatige intelligentie om robotapparatuur meer autonomie te geven over hoe het een fysieke taak uitvoert. Want robots zijn geweldig, maar robots die zelf kunnen uitzoeken hoe ze de klus moeten klaren zonder micromanagement? Dat is de droom.

"Ons gebruik van AI en robotica stelt ons in staat om flexibele productiesystemen te bouwen die kunnen schakelen tussen processen en geometrieën, terwijl de behoefte aan speciaal gereedschap wordt verminderd," zei Mehr. Met andere woorden, één fabriek om ze allemaal te regeren, in plaats van een magazijn vol enkeldoelige machines.

Mehr zei dat traditionele programma's tientallen miljoenen dollars aan speciale apparatuur en lange opstartperiodes kunnen vereisen voordat het eerste productiehardware beschikbaar is voor testen. Het argument van Machina is dat een programmeerbare fabriek die overgang kan versnellen omdat veel van de verandering in software zit in plaats van in een nieuwe set matrijzen en machines. Want software-updates zijn goedkoper dan het kopen van een hele nieuwe pers.

Apparatuur die eerder auto-onderdelen produceerde, zou bijvoorbeeld kunnen worden hergeprogrammeerd om te beginnen met het maken van een raketstructuur na ontvangst van het digitale ontwerp, zei hij. Want waarom zou je je auto-onderdelenfabriek niet ombouwen tot een raketonderdelenfabriek? Het is gewoon een kwestie van software.

"In het traditionele model kan een significante ontwerpwijziging of een nieuw raketonderdeel een nieuwe investering in speciale apparatuur vereisen," zei Mehr. "Onze aanpak is gericht op het verminderen van die barrière."