NASA gelooft al lang dat de beste manier om te leren vliegen is door, nou ja, te vliegen. En te crashen. Bij voorkeur iets kleins en goedkoops. Maak kennis met het Dale Reed Subscale Flight Research Laboratory op NASA's Armstrong Flight Research Center in Edwards, Californië, waar een vloot op afstand bestuurde en autonome vliegtuigen dienen als kosteneffectieve proefkonijnen voor innovatieve ideeën.

Tot de beschikbare platforms behoren: de Alta-X quadrotor; de Dryden Remotely Operated Integrated Drone (DROID) met een spanwijdte van 3 meter; de Multi-Use Cub, een vastvleugelig vliegtuig met een spanwijdte van 4,3 meter en uitbreidbare laadcapaciteit; en de HQ-90 quadrotor voor elektrische verticale start- en landingstests. Elk bestuurd door gecertificeerde subscale-vliegtuigpiloten die blijkbaar niet onder de indruk zijn van het vliegen met unieke of aangepaste commerciële vliegtuigen.

NASA's FireSense-project zette onlangs een Alta-X-drone in in het Geneva State Forest, ongeveer 160 kilometer ten zuiden van Montgomery, Alabama. De drone droeg een sensor om lokale weergegevens te verzamelen die de rookbeweging en het brandgedrag beïnvloeden. Het doel: operationele instanties helpen bij het verbeteren van besluitvorming bij natuurbranden en het toewijzen van brandweerlieden en middelen. Want niets zegt 'brandbestrijding' als een quadcopter.

Dichter bij huis omvatte het Enhancing Parachutes by Instrumenting the Canopy (EPIC)-project het vanuit de lucht lanceren van een capsule met een parachute en flexibele sensor vanaf de Alta-X. De tests toonden aan dat flexibele sensoren kunnen helpen bij het bestuderen van supersonische parachutes, waardoor ze mogelijk veiliger worden voor het afleveren van wetenschappelijke instrumenten en ladingen op Mars. Dus ja, NASA perfectioneert Mars-parachutes met een drone in Californië.

NASA testte ook zijn Automatic Ground Collision Avoidance System op de DROID, een vereenvoudigde versie van technologie die al levens redt in hoogwaardige Amerikaanse militaire straaljagers. Het systeem presteerde goed, en NASA's Technology Transfer Office werkt nu aan het licenseren ervan aan Amerikaanse bedrijven. Want als je Cessna een berg zou kunnen vermijden, zou dat mooi zijn.

Dan is er nog de Prandtl-D vliegende vleugelglijder, ontworpen en gevlogen op Armstrong. De gedraaide vleugel vermindert weerstand en genereert stuwkracht aan de vleugelpunten, concepten die de brandstofefficiëntie kunnen verbeteren. Het origineel bevindt zich nu in het Smithsonian National Air and Space Museum, en de Prandtl-D3 staat in het California Science Center. Onderzoekers blijven de volgende generatie ontwikkelen, vermoedelijk genaamd Prandtl-D4: The Search for More Lift.

Het lab beschikt ook over snelle prototyping met 3D-productie, composietfabricage en een team van ingenieurs die blijkbaar genieten van het omzetten van wilde ideeën in vliegklare teststructuren. Dit alles in dienst van NASA's luchtvaart- en verkenningsdoelen, wat bewijst dat grote dingen echt in kleine, op afstand bestuurde verpakkingen komen.