Melbourne-architect Chris Gilbert was door zijn eieren heen. Hij stuurde een berichtje naar een buur en binnen enkele minuten kwam hun kind er met wat eieren aan. "Toen maakte ik brownies en mijn kinderen brachten er een paar naar het huis van de buren."

Het klinkt als een flashback naar een vervlogen tijdperk, maar deze buurtruil vond deze maand plaats bij de Davison Collaborative, een nieuw woningproject in de Melbournese buitenwijk Brunswick. In 2020 verving dit townhouse-project een huis met bakstenen gevel dat zijn beste tijd had gehad door drie architectonisch ontworpen gezinswoningen met drie slaapkamers, waarmee de dichtheid van het perceel werd verdrievoudigd en het "voor ten minste de komende 50 jaar" toekomstbestendig werd gemaakt, zegt Liam Wallis van Hip V. Hype, een vastgoedontwikkelings- en adviesbureau dat zich richt op duurzaamheid.

In 2018 waren de tijden niet zo idyllisch. Gilbert werd week na week overboden op veilingen. Elke maandag kwam hij mismoedig aan op de gedeelde werkplek met Wallis en Wallis' zakenpartner Peter Steele.

Wallis had al lopen nadenken of het bundelen van middelen om percelen met een enkele woning te herontwikkelen tot meerdere woningen de dichtheid kon verhogen en tegelijk gezinnen geld kon besparen.

"Ik zei: 'Wacht eens even, laten we gewoon een project doen. Laten we kijken of dit werkt. Laten we uitzoeken hoe moeilijk het is,'" zegt Wallis.

Het collectief kocht uiteindelijk op een veiling een naoorlogs huis dat 50 jaar lang eigendom was geweest van dezelfde familie. De ouders waren overleden en hun kinderen verkochten het. Twee jaar later trokken de drie stellen erin. "En elk van die woningen was even groot als de oorspronkelijke woning," zegt Wallis.

Terwijl Wallis, Gilbert en Steele hun intrek namen, ontvouwde zich een soortgelijk plan in een andere buitenwijk in het noorden van Melbourne. Tijdens de lockdowns brainstormde een hechte groep vrienden en collega's (met ervaring in architectuur, interieurontwerp, projectmanagement en een vakman onder hen) die op loopafstand van elkaar in Carlton North woonden, over manieren om hun collectieve professionele wijsheid (en hun financiën) om te zetten in een soortgelijk voorstel.

Vier jaar later verhuisden Sarah Birthisel en haar man, samen met de stellen Sarah Cosentino en Stephen McGarry, en Tanya Smith en Neil Clarke, naar hun tri-townhouse-project, Northcote Townhouses.

Als we met Birthisel en Cosentino aan tafel zitten, zijn ze duidelijk tevreden met hoe het is uitgepakt. Wetende dat een dergelijke onderneming niet haalbaar zou zijn in Carlton North, richtte de groep zich op de aangrenzende gemeente Darebin. Minder erfgoedbeperkingen, grotere percelen en lagere prijzen, leggen ze uit, maakten het gebied veel geschikter.

Nadat ze het eens waren geworden over hun visie en contracten hadden opgesteld, kocht het consortium een perceel van 638 vierkante meter dat achterop de Mernda-spoorlijn in Northcote ligt. Hun eerste actie was om hun bedoelingen kenbaar te maken aan andere bewoners in de straat. "Het was heel belangrijk voor ons om contact te maken met onze buren, om hen te laten weten dat dit niet iets was dat we zouden flippen ... Dat dit ons huis zou zijn, en dat resoneerde heel goed met de gemeenschap," zegt Cosentino.

Daarna gingen ze naar de gemeente met een strategie die volgens Birthisel "zeer sympathiek was voor het straatbeeld en het ritme van de straten voortzette". De goedkeuringen voor de ontwikkeling verliepen soepel en in 2022 begonnen ze met de bouw. Toen het tijd was om te verhuizen, spreidden ze dat proces zodat elk stel wat tijd had om te wennen.

Cosentino en Birthisel zeggen dat hoewel de gemeenschappelijke aspecten van de regeling verleidelijk waren, elk gezin ook een gevoel van privacy wilde. Twee jaar na hun experiment hebben ze het gevoel dat ze dat hebben bereikt.

"Ik hou van de zekerheid dat ik vrienden voor de deur heb. Ik hou net zo veel van dat gevoel van terugtrekking en toevlucht; we zouden het hele weekend in huis kunnen zijn en het gevoel hebben dat we helemaal niet in de buurt van anderen zijn," zegt Cosentino. Aan de andere kant, zeggen ze, stond de afgelopen zomer vol met talrijke zwoele avonden waarop privébijeenkomsten met familie en vrienden zich uitbreidden naar gemeenschappelijke ruimtes, en spontane buitenmaaltijden werden gedeeld, met hun kinderen die speelden.