De bakkerijketen Greggs heeft plannen aangekondigd om vier van zijn fabrieken te sluiten en 740 banen te schrappen. Daarmee wordt bewezen dat zelfs de verkopers van de nederige worstrol niet immuun zijn voor de koude, harde logica van bedrijfsherstructurering.

De voorgenomen sluitingen treffen productielocaties in North Lakes bij Penrith in Cumbria, Pettigrews in Kelso, Schotland, Seaham in County Durham en Enfield in Groot-Londen. De distributieactiviteiten vanuit Enfield gaan door, dus er is tenminste nog iemand om de worstrollen uit te zwaaien als ze ergens anders naartoe gaan.

De voorstellen hebben ook gevolgen voor de productieactiviteiten op de locatie in Treforest in Wales, al blijft die als distributiecentrum bestaan. De keten, met hoofdkantoor in Newcastle, houdt vol dat de winkels niet worden getroffen – dus je lokale Greggs zal er nog steeds zijn om je een steak bake te verkopen terwijl je nadenkt over de kwetsbaarheid van werkgelegenheid.

De veranderingen zullen zich de komende tweeënhalf jaar voltrekken, waarbij delen van Greggs' productieprocessen worden verplaatst. Het assortiment producten dat in de vestigingen in Clydesmill Glasgow en Manchester wordt gemaakt, wordt ingeperkt, de productie van brood in blik in Gosforth stopt en sommige producten worden betrokken van gespecialiseerde leveranciers. Want niets zegt "vers gebakken" als een herziening van de toeleveringsketen.

Sarah Woolley, algemeen secretaris van de Bakers, Food and Allied Workers Union (BFAWU), zei dat de vakbond "diep bezorgd" is over de aankondiging. "Onze onmiddellijke prioriteit zijn onze leden, hun banen, hun gezinnen en de gemeenschappen die door deze voorstellen getroffen kunnen worden," zei ze.

Ze merkte op dat Greggs zelf duidelijk had gemaakt dat het bedrijf bleef "sterk presteren". Woolley voegde eraan toe: "Tegen die achtergrond zullen onze leden zich begrijpelijkerwijs afvragen waarom hun banen en bestaansmiddelen nu op het spel moeten worden gezet in naam van efficiëntie en toekomstige vooruitgang." Een vraag die zich eigenlijk zelf beantwoordt, echt waar.

Greggs-topman Roisin Currie zei dat het bedrijf zich moest blijven "ontwikkelen in lijn met veranderende klantverwachtingen". Ze voegde eraan toe: "Greggs' productie- en logistieknetwerk blijft een kernkracht van het bedrijf, en deze voorstellen zijn bedoeld om ons productienetwerk te versterken, de efficiëntie te verbeteren en ervoor te zorgen dat we goed gepositioneerd blijven voor de toekomst, terwijl we de kwaliteit, waarde en service blijven leveren die onze klanten verwachten." Dus het netwerk versterken door het te laten krimpen – een gedurfde nieuwe definitie van kracht.

Het bedrijf heeft 33.000 mensen in dienst in het Verenigd Koninkrijk, van wie de meesten in de winkels werken. Een consultatie met het personeel begint naar verwachting binnenkort, en het bedrijf zei dat er "nog geen definitieve besluiten" zijn genomen. De herstructurering naar verwachting ongeveer £60 miljoen kosten, inclusief verstoringskosten en ontslagvergoedingen, maar Greggs zegt dat het in de boekjaren 2028 en 2029 ongeveer £20 miljoen zal besparen. Want niets zegt degelijke financiële planning als £60 miljoen uitgeven om £20 miljoen te besparen.

Een positiever punt – voor het bedrijf althans – is dat de omzet in vergelijkbare winkels met 3,4% groeide in de door het bedrijf beheerde vestigingen, waarbij de algehele groei werd gestimuleerd door nieuwe winkelopeningen. De omzet groeide met 7,7% in de drie maanden tot 26 september vergeleken met dezelfde periode een jaar eerder, wat Greggs vooruitgang noemde ondanks "uitdagende marktomstandigheden" nu de financiën van consumenten onder druk staan. De positieve handel en aanhoudende kostenbeheersing betekenen dat het bedrijf voor 2026 een "bescheiden verbeterd resultaat" verwacht. Bescheiden inderdaad.

Greggs opende 95 nieuwe winkels en sloot er 38 in het jaar tot nu toe, waarmee het totale aantal winkels op 2.796 komt. Dus terwijl 740 werknemers een onzekere toekomst tegemoet gaan, blijft de pastei-pijplijn tenminste robuust.