In een ontwikkeling die niemand zal verbazen die ooit is bedreigd door een draaiend hoofd met twee grote ogen, hebben Cornish vissers ontdekt dat vogelvormige vliegers en een drijvende vogelverschrikker bedreigde zeevogels kunnen weerhouden van verdrinking in vissersnetten.

Jaarlijks raken naar schatting 95.000 duikvogels - waaronder alkjes en zeekoeten - per ongeluk verstrikt in netten voor de Europese kusten. Dat is ongeveer de bevolking van een kleine stad, als die stad volledig uit verwarde zeevogels zou bestaan.

Maar eenvoudige afschrikmiddelen die door Cornish vissers zijn getest en ontwikkeld door wetenschappers en de RSPB, blijken het aantal slachtoffers met ongeveer tweederde te verminderen. De vogelverschrikker - of beter gezegd een loom-eyes buoy (LEB) - heeft een draaiend hoofd met twee grote ogen die duikvogels weghouden van kieuwnetten, muren van netten die verticaal onder het oppervlak hangen. De LEB werd getest naast een commercieel verkrijgbare scarybird-vlieger.

Tien Cornish vissers en Fishtek Marine, dat de LEB heeft gemaakt, monteerden camera's op boten om het effect van de apparaten op het gedrag van zeevogels te monitoren. De resultaten van de tweejarige proef, geanalyseerd door wetenschappers van de Universiteit van Exeter en gepubliceerd in het tijdschrift Conservation Letters, toonden aan dat de kans dat zeevogels in kieuwnetten verstrikt raken met 59% daalde met LEB's en met 71% met vliegers.

Het onderzoek onthulde dat in Cornwall de meeste zeevogels in de winter werden gevangen, wat zal helpen bij het richten van het gebruik van de apparaten per seizoen - want blijkbaar hebben zelfs zeevogels een druk seizoen en een rustig seizoen.

Tom Horton, hoofdauteur van het onderzoek van de Universiteit van Exeter, zei: "Deze studie levert een van de sterkste bewijzen tot nu toe dat eenvoudige, praktische afschrikmiddelen de bijvangst van zeevogels in kieuwnetvisserijen aanzienlijk kunnen verminderen. Door ook te identificeren wanneer en waar het risico op bijvangst het hoogst is, hebben we nu een duidelijke kans om mitigatiemaatregelen te richten waar ze het grootste natuurbehoudvoordeel kunnen opleveren voor kwetsbare zeevogelpopulaties en duurzame visserijpraktijken kunnen aanmoedigen."

Yann Rouxel, programmamanager bijvangst bij de RSPB, zei: "Na meer dan een decennium van onderzoek naar bijvangst in kieuwnetten en de oplossingen ervoor, is het geweldig om te zien dat dit werk richting praktijkimplementatie gaat. De prestaties van de LEB en de vlieger, zoals blijkt uit deze studie, zijn een belangrijke mijlpaal in de inspanning om de bijvangst van zeevogels te verminderen zonder kieuwnetvissers op zee te hinderen."

Dus daar heb je het: soms is het antwoord op een complex natuurbehoudprobleem gewoon een drijvende vogelverschrikker met googly eyes. Wie had dat gedacht?