Andy Burnham heeft genoeg op zijn bordje nu hij zich opmaakt om Downing Street binnen te gaan – de crisis rond de kosten van levensonderhoud, de oorlog in Oekraïne, defensiefinanciering. Maar ergens tussen de chaos en de beleidsbriefings zal hij moeten uitvogelen wat hij aan moet.\n\nWaarnemers kregen een voorproefje van zijn kleermakersdilemma toen hij in Manchester Piccadilly de trein nam in zijn kenmerkende donkere T-shirt, broek en Adidas-trainers, om twee uur later in Londen Euston in een pak uit te stappen. Twintig minuten daarna zat hij in het parlement met een das. Was dit een symbolische verschuiving naar formaliteit, of slechts een eenmalige concessie aan de hoofdstad?\n\nEmma Finamore van Drapers Magazine heeft Burnham 'de koning van de casuals' gedoopt en prijst zijn 'slimme maar minder formele' look. Zijn kledingkast – Harrington-jacks, Uniqlo-polo's, Clarks Wallabees – schreeuwt 'slimme-Manc' en verwerpt bewust het SW1-pak-en-das-uniform. Maar als hij als premier terugvalt op pakken, is dat een terugkeer naar zijn Westminster-look van vóór 2020, toen hij zelden zonder werd gezien. In 2015 zat een in pak gestoken Burnham naast Jeremy Corbyn, wiens dasloze, pakloze look hem hielp Burnham te verpletteren in de leiderschapsrace van Labour.\n\nBurnham vertelde de Guardian in 2022: 'Ik herinner me dat ik, toen ik wegging, langzaam besefte: "Ik hoef dit niet meer te doen."' Zijn Howick-jas, gedragen tijdens een beroemde Covid-lockdown-tirade, hangt nu in het People's History Museum in Manchester. Finamore gelooft dat hij slim genoeg is om te weten wanneer hij zich moet opdoffen: 'Ik denk niet dat hij volledig teruggaat.'\n\nMaar Kamervoorzitter Sir Lindsay Hoyle heeft andere plannen. Tijdens een zomerreceptie waarschuwde hij: 'Koning van het Noorden of niet, tenzij Andy Burnham zijn donkere T-shirt inruilt voor een overhemd en das, wordt hij in mijn Koninkrijk niet opgeroepen.' En het Witte Huis zou ook een probleem kunnen zijn – Volodymyr Zelensky's militaire stijl viel berucht slecht bij Trump en Vance tijdens een gespannen bijeenkomst in het Oval Office.\n\nKleding doet ertoe in de politiek, zoals Harold Wilsons pijp en Gannex-jas of Margaret Thatchers strikblouses bewezen. Rob Ford, hoogleraar politieke wetenschappen in Manchester, merkt de dubbele standaard op: vrouwelijke politici krijgen veel meer kritiek. 'Mannen kunnen tenminste altijd terugvallen op pakken,' zegt hij.\n\nKemi Badenoch deed Burnham af als 'een paar wimpers en een zwart T-shirt' – waarop Burnham repliceerde: 'Het is niet zwart, het is donker marineblauw.' Nadat hij was bevestigd als Labourleider, droeg hij een pak en das en haalde hij uit: Labour had in het verleden 'te veel Tory-kleren' gedragen, zei hij, en voegde eraan toe: 'Ik vind het prima dat Kemi mijn kledingkeuzes niet goedkeurt – want ik ben ook niet zo weg van de hunne.'\n\nIronisch genoeg had de vertrekkende premier Keir Starmer ook casual kleding omarmd – trainingspakken, Stone Island, Adidas-trainers. Maar Ford zegt dat Burnhams modestijl is doorgedrongen: 'Het feit dat mensen hebben opgemerkt dat hij een kenmerkende manier van kleden heeft, is een overwinning voor zijn branding-inspanningen.' Net als Nigel Farage laat Burnham zich graag fotograferen terwijl hij pinten achteroverslaat in pubs, waarmee hij signaleert: 'Ik ben geen beroepspoliticus, ik ben een van jullie.' Die benaderbare persona behouden terwijl hij buigt voor Westminsters kledingvoorschriften wordt een uitdaging. In een tijdperk waarin politiek visueler is dan ooit, zal hij zich moeten kleden om indruk te maken – wat hij ook besluit te dragen.