Andy Burnham ma pełne ręce roboty, przygotowując się do wkroczenia na Downing Street – kryzys kosztów utrzymania, wojna na Ukrainie, finansowanie obrony. Ale gdzieś pomiędzy chaosem a odprawami politycznymi będzie musiał wymyślić, co na siebie włożyć.\n\nObserwatorzy dostali przedsmak jego dylematu garderobianego, gdy wsiadł do pociągu na Manchester Piccadilly w swojej charakterystycznej ciemnej koszulce, spodniach i adidasach, by dwie godziny później wysiąść na London Euston w garniturze. Dwadzieścia minut później był w parlamencie z krawatem. Czy to był symboliczny zwrot ku formalności, czy tylko jednorazowy ukłon w stronę stolicy?\n\nEmma Finamore z magazynu Drapers ochrzciła Burnhama „królem nonszalancji", chwaląc jego „inteligentny, ale mniej formalny" wygląd. Jego podstawowe elementy garderoby – kurtki Harrington, polo z Uniqlo, buty Clarks Wallabee – krzyczą „mądry Manc" i celowo odrzucają mundur garnituru i krawata z SW1. Ale jeśli jako premier wróci do garniturów, będzie to powrót do jego wyglądu sprzed 2020 roku, gdy rzadko widywano go bez niego. W 2015 roku ubrany w garnitur Burnham siedział obok Jeremy'ego Corbyna, którego wygląd bez krawata i garnituru pomógł mu zmiażdżyć Burnhama w wyścigu o przywództwo w Partii Pracy.\n\nBurnham powiedział Guardianowi w 2022 roku: „Pamiętam, gdy odchodziłem, powoli uświadomiłem sobie: «Nie muszę już tego robić»." Jego kurtka Howick, noszona podczas słynnej tyrady w czasie lockdownu, znajduje się teraz w Muzeum Historii Ludowej w Manchesterze. Finamore uważa, że jest na tyle sprytny, by wiedzieć, kiedy się ubrać: „Nie sądzę, by w pełni wrócił."\n\nAle przewodniczący Izby Gmin, sir Lindsay Hoyle, ma inne plany. Na letnim przyjęciu ostrzegł: „Król Północy czy nie, dopóki Andy Burnham nie zamieni swojej ciemnej koszulki na koszulę i krawat, w moim Królestwie nie zostanie wezwany." A Biały Dom też może być problemem – wojskowy styl Wołodymyra Zełenskiego słynnie zirytował Trumpa i Vance'a podczas napiętego spotkania w Gabinecie Owalnym.\n\nUbrania mają znaczenie w polityce, co udowodniły fajka i płaszcz Gannex Harolda Wilsona czy bluzki z kokardą Margaret Thatcher. Rob Ford, profesor nauk politycznych na Uniwersytecie w Manchesterze, zauważa podwójne standardy: polityczki są poddawane znacznie większej kontroli. „Przynajmniej mężczyźni zawsze mogą polegać na garniturach" – mówi.\n\nKemi Badenoch zbyła Burnhama jako „parę rzęs i czarną koszulkę" – na co Burnham odparł: „To nie jest czarna, tylko ciemnogranatowa." Po potwierdzeniu jako lider Partii Pracy założył garnitur i krawat i zrobił złośliwą uwagę: Partia Pracy nosiła w przeszłości „zbyt wiele ubrań torysów" – dodał: „Jestem całkiem zadowolony, że Kemi nie pochwala moich wyborów garderoby – bo ja też nie przepadam za ich."\n\nJak na ironię, odchodzący premier Keir Starmer również przyjął swobodny styl – dresy, Stone Island, adidasy. Ale Ford mówi, że wybory modowe Burnhama przebiły się: „Fakt, że ludzie zauważyli, iż ma charakterystyczny sposób ubierania się, to zwycięstwo jego działań brandingowych." Podobnie jak Nigel Farage, Burnham lubi być fotografowany, pijąc piwo w pubach, sygnalizując: „Nie jestem zawodowym politykiem, jestem jednym z was." Zachowanie tej przystępnej osobowości przy jednoczesnym uleganiu dress code'owi Westminsteru będzie wyzwaniem. W erze, gdy polityka nigdy nie była bardziej wizualna, będzie musiał ubierać się, by zaimponować – cokolwiek zdecyduje się nosić.